Η Θεά του Αρχαίου Δάσους
Στην αυγή του κόσμου, όταν τα βουνά ακόμη γεννιούνταν και τα ποτάμια χάραζαν για πρώτη φορά τις κοίτες τους, υπήρχε μια πανάρχαια θεά γνωστή ως Αλθέα , η Φύλακας της Γης, του Ήλιου και των Δασών. Σύμφωνα με τους αρχαίους θρύλους, από κάθε βήμα της φύτρωναν πανάρχαιες βελανιδιές, από την ανάσα της γεννιόταν ο άνεμος και από τα δάκρυά της σχηματίζονταν λίμνες με κρυστάλλινο νερό. Οι άνθρωποι που ζούσαν στα μεγάλα δάση την τιμούσαν με γιορτές στις ισημερίες και στα ηλιοστάσια. Δεν ζητούσαν πλούτη ούτε κατακτήσεις. Προσεύχονταν για γόνιμη γη, υγιή ζώα, άφθονες σοδειές και ειρηνικές εποχές. Οι μάγισσες και οι μάγοι της παράδοσης της Wicca θεωρούσαν πως η φύση ήταν ένας ζωντανός κύκλος και πως κάθε δέντρο, κάθε πέτρα και κάθε ποτάμι έκρυβε μια αρχαία δύναμη που έπρεπε να αντιμετωπίζεται με σεβασμό. Οι αιώνες πέρασαν και νέες ιδέες και νέες θρησκείες έφτασαν στις χώρες του Βορρά. Πολλά χωριά εγκατέλειψαν τις παλιές παραδόσεις, ενώ άλλα προσπάθησαν να τις διατηρήσουν. Οι διαφωνίες ανάμεσ...