Η Μαγική Σιωπή στη Wicca — Όταν η Πρακτική Δεν Χρειάζεται Λόγια

 

Στη Wicca η μαγεία δεν συνδέεται πάντοτε με ξόρκια, επικλήσεις, κεριά και τελετουργικές φράσεις. Υπάρχει και μια πιο ήσυχη πλευρά της πρακτικής: η μαγική σιωπή. Είναι η στιγμή κατά την οποία ο ασκούμενος σταματά να προσπαθεί να «κάνει» κάτι και αρχίζει απλώς να παρατηρεί.

Η σιωπή μπορεί να χρησιμοποιηθεί πριν από ένα τελετουργικό, κατά τη διάρκεια διαλογισμού ή ακόμη και σε έναν απλό περίπατο στη φύση. Σκοπός δεν είναι να εμφανιστεί κάποιο υπερφυσικό φαινόμενο, αλλά να συγκεντρωθεί ο νους και να γίνει πιο προσεκτικός απέναντι στο περιβάλλον, στα συναισθήματα και στις προσωπικές προθέσεις.

Ο Ιερός Χώρος Χωρίς Εργαλεία

Πολλοί συνδέουν έναν Wiccan κύκλο με αθάμε, ραβδί, θυμίαμα, κεριά και σύμβολα. Ωστόσο ένας προσωπικός ιερός χώρος μπορεί να δημιουργηθεί και χωρίς κανένα αντικείμενο.

Κάποιος μπορεί να καθίσει ήρεμα κάτω από ένα δέντρο, δίπλα στη θάλασσα ή ακόμη και μέσα στο σπίτι του. Κλείνει τα μάτια, παρατηρεί την αναπνοή του και αφιερώνει λίγα λεπτά στο να απομακρύνει τις καθημερινές σκέψεις.

Ο ίδιος ο τόπος αποκτά συμβολική σημασία επειδή ο ασκούμενος αποφασίζει ότι για λίγα λεπτά αποτελεί χώρο περισυλλογής.

Η Ακρόαση της Φύσης

Ένα ενδιαφέρον πείραμα είναι να μείνει κάποιος για δέκα λεπτά στη φύση χωρίς κινητό τηλέφωνο, μουσική ή συνομιλία.

Στην αρχή μπορεί να ακούει μόνο τους πιο δυνατούς ήχους: αυτοκίνητα, ανθρώπους, τον αέρα.

Σταδιακά όμως αρχίζουν να εμφανίζονται μικρότερες λεπτομέρειες.

Το τρίξιμο ενός κλαδιού.

Τα φύλλα που κινούνται.

Ένα πουλί που αλλάζει θέση.

Ένα έντομο μέσα στο γρασίδι.

Ο ρυθμός της ίδιας της αναπνοής.

Αυτή η άσκηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μορφή γείωσης και παρατήρησης.

Η Σιωπή Πριν από την Πρόθεση

Πριν από μια προσωπική τελετουργία, μπορεί να προηγείται μια μικρή περίοδος απόλυτης ησυχίας.

Ο ασκούμενος μπορεί να αναρωτηθεί:

Τι πραγματικά θέλω να αλλάξει;

Γιατί το θέλω;

Ποια πράγματα μπορώ να επηρεάσω στην πραγματικότητα;

Υπάρχουν συνέπειες που δεν έχω σκεφτεί;

Με αυτόν τον τρόπο η τελετουργική πρόθεση γίνεται περισσότερο συνειδητή και λιγότερο παρορμητική.

Η Σιωπηλή Παρατήρηση της Σελήνης

Μια απλή πρακτική μπορεί να γίνει το βράδυ.

Ο ασκούμενος παρατηρεί τη Σελήνη για λίγα λεπτά χωρίς να λέει προσευχές ή επικλήσεις.

Μπορεί να προσέξει:

τη φωτεινότητά της,

τη θέση της στον ουρανό,

τα σύννεφα γύρω της,

τις σκιές στο έδαφος,

την ατμόσφαιρα της νύχτας,

και τα συναισθήματα που του δημιουργεί η εικόνα.

Σε πολλές σύγχρονες Wiccan και νεοπαγανιστικές πρακτικές η Σελήνη έχει ισχυρή συμβολική σημασία, αλλά η απλή παρατήρηση μπορεί να λειτουργήσει και ως άσκηση σύνδεσης με τους φυσικούς κύκλους.

Το Μυστικό Ημερολόγιο της Σιωπής

Μια ενδιαφέρουσα προσθήκη σε ένα προσωπικό Βιβλίο των Σκιών είναι ένα ημερολόγιο παρατήρησης.

Μετά από κάθε περίοδο σιωπής μπορείς να καταγράφεις:

Ημερομηνία:
Ώρα:
Φάση Σελήνης:
Καιρός:
Τόπος:
Ήχοι που άκουσα:
Μυρωδιές:
Συναισθήματα:
Σκέψεις που εμφανίστηκαν:
Τι κατάλαβα σήμερα:

Μετά από αρκετούς μήνες μπορεί να αρχίσουν να εμφανίζονται επαναλαμβανόμενα μοτίβα στη διάθεση, στις εποχές και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεσαι το περιβάλλον.

Η Δύναμη του Να Μην Κάνεις Τίποτα

Σε έναν κόσμο γεμάτο πληροφορίες, οθόνες και συνεχή δραστηριότητα, η σιωπή μπορεί να είναι από μόνη της μια σημαντική πρακτική.

Δεν χρειάζεται κάθε Wiccan εμπειρία να περιλαμβάνει περίπλοκο τελετουργικό.

Μερικές φορές η πρακτική μπορεί να είναι τόσο απλή όσο:

να παρακολουθείς τη βροχή,

να παρατηρείς μια φλόγα,

να ακούς τον άνεμο,

να κοιτάζεις τα αστέρια,

ή να κάθεσαι σιωπηλός μέσα σε ένα δάσος.

Η μαγική σιωπή θυμίζει ότι η Wicca δεν αφορά μόνο όσα κάνει κάποιος μέσα στον κύκλο.

Αφορά επίσης τον τρόπο με τον οποίο μαθαίνει να παρατηρεί τον κόσμο γύρω του.