Η Wiccan Rede και ο Τριπλός Νόμος: Η Ηθική της Wicca Χωρίς Μύθους
Η γνωστότερη ηθική φράση της Wicca είναι η Wiccan Rede: «An it harm none, do what ye will». Στα σύγχρονα ελληνικά μπορεί να αποδοθεί ως: «Εφόσον δεν βλάπτεις κανέναν, πράξε σύμφωνα με τη θέλησή σου».
Η φράση φαίνεται απλή, αλλά δημιουργεί δύσκολα ερωτήματα. Είναι δυνατόν να ζήσουμε χωρίς να προκαλέσουμε καμία απολύτως βλάβη; Επιτρέπεται η αυτοάμυνα; Είναι η πρόθεση σημαντικότερη από το αποτέλεσμα; Μπορούμε να πραγματοποιούμε τελετουργίες για άλλους χωρίς τη συγκατάθεσή τους; Τι συμβαίνει όταν κάθε διαθέσιμη επιλογή προκαλεί κάποια μορφή βλάβης;
Η Wiccan Rede δεν προσφέρει έτοιμη απάντηση σε κάθε κατάσταση. Λειτουργεί περισσότερο ως πρόσκληση για προσεκτική σκέψη, προσωπική ελευθερία και ανάληψη ευθύνης.
Τι σημαίνει η λέξη Rede;
Η λέξη «rede» προέρχεται από παλαιότερες μορφές της αγγλικής γλώσσας και σημαίνει συμβουλή, καθοδήγηση ή σύσταση. Δεν σημαίνει απαραίτητα νόμος ή θεϊκή εντολή.
Αυτή η διαφορά είναι σημαντική. Η Wiccan Rede δεν λειτουργεί όπως ένας κατάλογος απόλυτων απαγορεύσεων. Δεν υπάρχει κεντρική Wiccan αρχή που να τιμωρεί όποιον την ερμηνεύει διαφορετικά.
Η Rede ζητά από τον άνθρωπο να εξετάσει την πράξη του. Τον καλεί να σκεφτεί ποιος μπορεί να επηρεαστεί, ποιες συνέπειες μπορεί να εμφανιστούν και αν υπάρχει λιγότερο βλαβερός τρόπος να πετύχει τον στόχο του.
Η γνωστότερη μορφή της Rede
Η γνωστότερη αγγλική διατύπωση είναι:
«An it harm none, do what ye will.»
Η λέξη «an» σημαίνει «εάν» ή «εφόσον». Η φράση δεν πρέπει να μεταφράζεται απλώς ως «κάνε ό,τι θέλεις». Η πρώτη της προϋπόθεση είναι η εξέταση της πιθανής βλάβης.
Μια προσεκτικότερη ελληνική απόδοση θα μπορούσε να είναι:
«Αν η πράξη σου δεν προκαλεί βλάβη, είσαι ελεύθερος να την επιλέξεις.»
Η Rede συνδέει δύο σημαντικές αξίες:
Την ελευθερία
Την ευθύνη
Η ελευθερία χωρίς ευθύνη μπορεί να οδηγήσει σε εγωισμό και εκμετάλλευση. Η ευθύνη χωρίς ελευθερία μπορεί να μετατραπεί σε φόβο, ενοχή και αδυναμία επιλογής.
Πότε εμφανίστηκε η Wiccan Rede;
Η Rede δεν είναι πανάρχαιο κελτικό ή μεσαιωνικό ρητό. Η αναγνωρίσιμη οκτάλεξη μορφή της εμφανίστηκε δημόσια μέσα στον 20ό αιώνα.
Στο βιβλίο «The Meaning of Witchcraft» του 1959, ο Gerald Gardner περιέγραψε μια παρόμοια ηθική ιδέα: οι μάγισσες μπορούσαν να κάνουν ό,τι επιθυμούσαν, εφόσον δεν έβλαπταν κανέναν.
Το 1964 η Doreen Valiente χρησιμοποίησε δημόσια μια αναγνωρίσιμη μορφή της Wiccan Rede σε ομιλία της προς τη Witchcraft Research Association. Ο ιστορικός Ethan Doyle White έχει υποστηρίξει ότι η Valiente πιθανότατα έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία και στην ονομασία της Rede.
Κατά τη δεκαετία του 1970 εμφανίστηκαν μεγαλύτερα ποιητικά κείμενα που έγιναν γνωστά ως «Long Rede» ή «Rede of the Wiccae». Μία από τις γνωστότερες εκδοχές δημοσιεύτηκε το 1975 από την Gwen Thompson στο περιοδικό «Green Egg».
Η Thompson απέδωσε το ποίημα στη γιαγιά της, Adriana Porter. Η απόδοση αυτή αμφισβητείται, επειδή το κείμενο περιλαμβάνει όρους και ιδέες που συνδέονται με τη νεότερη Wicca και δεν είναι τεκμηριωμένες για την εποχή της Porter.
Επομένως, η σύντομη Rede και τα μεγαλύτερα ποιήματα δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν ένα ενιαίο αρχαίο κείμενο. Η σύντομη φράση είναι ο βασικός ηθικός πυρήνας, ενώ οι μεγαλύτερες εκδοχές αποτελούν μεταγενέστερες ποιητικές συνθέσεις.
Είναι η Rede υποχρεωτικός νόμος;
Όχι για όλους. Η Rede είναι πολύ γνωστή στην εκλεκτική και στη δημόσια Wicca, αλλά δεν την αντιμετωπίζουν όλες οι παραδόσεις ως απόλυτο κανόνα.
Κάποιοι Wiccans τη θεωρούν κεντρική ηθική αρχή. Άλλοι τη χρησιμοποιούν ως συμβουλή και όχι ως νόμο. Ορισμένες μυητικές παραδόσεις στηρίζουν την ηθική τους περισσότερο στην εκπαίδευση, στις σχέσεις μέσα στο coven, στην προσωπική ευθύνη και σε διδασκαλίες που δεν δημοσιοποιούνται.
Δεν ακολουθούν τη Rede όλοι οι Παγανιστές και όλοι όσοι ασκούν witchcraft. Η Rede είναι Wiccan αρχή και όχι παγκόσμιος νόμος κάθε παγανιστικής θρησκείας.
Είναι δυνατόν να μη βλάπτουμε απολύτως κανέναν;
Η απόλυτη αποφυγή κάθε βλάβης είναι σχεδόν αδύνατη. Η τροφή, η εργασία, οι μετακινήσεις, η κατανάλωση και ακόμη και η άρνηση μιας επιθυμίας μπορούν να έχουν αρνητικές συνέπειες.
Αν ερμηνεύσουμε τη Rede ως απαγόρευση κάθε πιθανής βλάβης, μπορεί να καταλήξουμε σε αδράνεια. Ακόμη και η αδράνεια, όμως, μπορεί να προκαλέσει βλάβη.
Για παράδειγμα, αν δούμε έναν άνθρωπο να κακοποιείται και δεν κάνουμε τίποτα, η απραξία μας μπορεί να επιτρέψει τη συνέχιση της βλάβης. Αν αρνηθούμε να θέσουμε όρια σε έναν χειριστικό άνθρωπο, μπορεί να βλάψουμε τον εαυτό μας και άλλους.
Μια περισσότερο πρακτική ερμηνεία είναι:
Να αποφεύγουμε την περιττή βλάβη
Να εξετάζουμε τις πιθανές συνέπειες
Να αναζητούμε τη λιγότερο επιβλαβή λύση
Να μην αγνοούμε τη βλάβη προς τον εαυτό μας
Να αναλαμβάνουμε την ευθύνη όταν κάνουμε λάθος
Να προσπαθούμε να διορθώσουμε ό,τι μπορούμε
Η πρόθεση και το αποτέλεσμα
Μια καλή πρόθεση δεν εγγυάται καλό αποτέλεσμα. Κάποιος μπορεί να πιστεύει ότι βοηθά έναν άνθρωπο, ενώ στην πραγματικότητα παραβιάζει τα όριά του ή τον εμποδίζει να πάρει δικές του αποφάσεις.
Από την άλλη πλευρά, ένα ανεπιθύμητο αποτέλεσμα δεν σημαίνει πάντοτε ότι η αρχική πράξη ήταν ανήθικη. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να προβλέψει κάθε πιθανή συνέπεια.
Μια ώριμη ηθική εξετάζει:
Ποια ήταν η πρόθεση;
Τι μπορούσε λογικά να προβλεφθεί;
Υπήρχαν ασφαλέστερες επιλογές;
Ποιος επηρεάστηκε;
Υπήρχε συναίνεση;
Τι συνέβη πραγματικά;
Πώς μπορεί να διορθωθεί η βλάβη;
Η ευθύνη δεν τελειώνει στη φράση «δεν το ήθελα». Αν η πράξη μας προκάλεσε πραγματική βλάβη, χρειάζεται να την αναγνωρίσουμε και να προσπαθήσουμε να την αποκαταστήσουμε.
Τι σημαίνει «πράξε σύμφωνα με τη θέλησή σου»;
Η θέληση δεν είναι αναγκαστικά κάθε στιγμιαία επιθυμία. Αν κάποιος θυμώσει και θέλει να εκδικηθεί, αυτό δεν σημαίνει ότι η πρώτη του παρόρμηση εκφράζει τη βαθύτερη θέλησή του.
Η ώριμη θέληση απαιτεί:
Αυτογνωσία
Σκέψη
Ειλικρίνεια
Πειθαρχία
Κατανόηση των συνεπειών
Σεβασμό της ελευθερίας των άλλων
Η Rede δεν λέει ότι πρέπει να ζούμε σύμφωνα με τις επιθυμίες των άλλων. Μας επιτρέπει να ακολουθούμε τη δική μας πνευματική και προσωπική διαδρομή, αρκεί να εξετάζουμε υπεύθυνα τη βλάβη που μπορεί να προκαλέσουμε.
Rede και προσωπικά όρια
Η φράση «μη βλάπτεις» δεν σημαίνει ότι πρέπει να δεχόμαστε τα πάντα. Η προστασία του εαυτού μας αποτελεί επίσης ηθική ευθύνη.
Μπορούμε να:
Πούμε όχι
Απομακρυνθούμε από μια τοξική σχέση
Καταγγείλουμε κακοποίηση
Ζητήσουμε νομική βοήθεια
Προστατεύσουμε την ιδιωτικότητά μας
Αποκλείσουμε κάποιον που μας παρενοχλεί
Υπερασπιστούμε έναν ευάλωτο άνθρωπο
Θέσουμε κανόνες σε μια ομάδα
Το γεγονός ότι ο άλλος δυσαρεστείται από τα όριά μας δεν σημαίνει απαραίτητα ότι τον βλάπτουμε. Η απογοήτευση δεν είναι ίδια με την κακοποίηση.
Αυτοάμυνα και προστασία
Ορισμένοι ερμηνεύουν τη Rede σαν απόλυτη απαγόρευση κάθε αμυντικής πράξης. Αυτή η προσέγγιση μπορεί να γίνει επικίνδυνη.
Η αυτοάμυνα αποσκοπεί στη διακοπή μιας απειλής, όχι στην περιττή εκδίκηση. Η αναλογικότητα είναι σημαντική. Η αντίδραση πρέπει να περιορίζεται όσο γίνεται στην προστασία και στην αποκατάσταση της ασφάλειας.
Σε πραγματική κατάσταση κινδύνου, προτεραιότητα έχουν:
Η απομάκρυνση από τον χώρο
Η επικοινωνία με τις αρχές
Η ιατρική βοήθεια
Η υποστήριξη από έμπιστους ανθρώπους
Η νομική προστασία
Ένα προστατευτικό τελετουργικό μπορεί να προσφέρει συναισθηματική ενδυνάμωση, αλλά δεν αντικαθιστά την αστυνομία, τον γιατρό, τον δικηγόρο ή τις υπηρεσίες υποστήριξης.
Ηθική των ξορκιών αγάπης
Τα ξόρκια που στοχεύουν συγκεκριμένο άνθρωπο και προσπαθούν να τον αναγκάσουν να αγαπήσει ή να επιθυμήσει κάποιον δημιουργούν σοβαρό ζήτημα συναίνεσης.
Η επιθυμία μας για σχέση δεν μας δίνει δικαίωμα να ελέγξουμε τη θέληση κάποιου άλλου. Από την οπτική της Rede, είναι προτιμότερο μια τελετουργία να επικεντρώνεται:
Στην προσωπική αυτοπεποίθηση
Στην ετοιμότητα για υγιή σχέση
Στην προσέλκυση συμβατής αγάπης χωρίς συγκεκριμένο στόχο
Στην αναγνώριση ανθυγιεινών σχέσεων
Στη θεραπεία μετά από χωρισμό
Στην ικανότητα επικοινωνίας
Η τελετουργική πρόθεση δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για παρακολούθηση, παρενόχληση ή παραβίαση ορίων.
Θεραπεία χωρίς συναίνεση
Μερικοί άνθρωποι πραγματοποιούν προσευχές ή ενεργειακές πρακτικές για άλλους χωρίς να τους ενημερώνουν. Οι απόψεις για αυτό διαφέρουν.
Μια προσεκτική επιλογή είναι να ζητάμε άδεια πριν από οποιαδήποτε προσωπικά στοχευμένη τελετουργία. Αν δεν μπορούμε να επικοινωνήσουμε, μπορούμε να διατυπώσουμε την πρόθεση με τρόπο που να σέβεται την ελευθερία του ανθρώπου, όπως: «Είθε να λάβει τη βοήθεια που επιθυμεί και του είναι πραγματικά χρήσιμη».
Δεν υποσχόμαστε θεραπεία ασθένειας και δεν συμβουλεύουμε κανέναν να σταματήσει φάρμακα. Η πνευματική πρακτική μπορεί να συνοδεύει την ιατρική φροντίδα, όχι να την αντικαθιστά.
Μαντεία και ιδιωτικότητα
Η ηθική εφαρμόζεται και στο Tarot, στους ρούνους και σε άλλες μαντικές πρακτικές.
Δεν είναι υπεύθυνο να χρησιμοποιούμε τη μαντεία για να παραβιάσουμε την ιδιωτικότητα τρίτων. Ερωτήσεις όπως «τι κάνει ο πρώην μου;» ή «με ποιον μιλάει κρυφά;» μετατρέπουν τη μαντεία σε προσπάθεια ελέγχου.
Περισσότερο υπεύθυνες ερωτήσεις είναι:
Τι χρειάζεται να καταλάβω για αυτήν τη σχέση;
Πώς μπορώ να προστατεύσω τα όριά μου;
Ποια επιλογή είναι πιο υγιής για μένα;
Τι δεν βλέπω καθαρά στη δική μου συμπεριφορά;
Όποιος προσφέρει επαγγελματικές αναγνώσεις πρέπει να προστατεύει τα προσωπικά δεδομένα, να αποφεύγει τον φόβο και να μην κάνει ιατρικές, νομικές ή οικονομικές προβλέψεις σαν να είναι βεβαιότητες.
Κατάρες και επιβλαβής μαγεία
Οι Wiccans δεν συμφωνούν όλοι σχετικά με τις κατάρες. Ορισμένοι τις απορρίπτουν πλήρως ως αντίθετες προς τη Rede. Άλλοι θεωρούν ότι υπάρχουν περιπτώσεις προστασίας ή δικαιοσύνης στις οποίες μια δεσμευτική πράξη μπορεί να είναι ηθικά δικαιολογημένη.
Χρειάζεται να ξεχωρίζουμε:
Την προστασία από την εκδίκηση
Τον περιορισμό μιας βλαβερής πράξης από την τιμωρία
Τη δικαιοσύνη από την προσωπική οργή
Το τελετουργικό σύμβολο από την πραγματική παρενόχληση
Μια τελετουργία που συμβολίζει την απομάκρυνση κάποιου από τη ζωή μας είναι διαφορετική από απειλές, δυσφήμηση, παρακολούθηση ή πραγματική επίθεση. Η μαγική γλώσσα δεν απαλλάσσει κανέναν από τον νόμο και την ευθύνη.
Πριν από οποιαδήποτε πράξη που γεννιέται από θυμό, είναι σοφό να περιμένουμε, να εξετάσουμε τις συνέπειες και να χρησιμοποιήσουμε πραγματικές νόμιμες μεθόδους προστασίας.
Τι είναι ο Τριπλός Νόμος;
Ο Τριπλός Νόμος, γνωστός ως Threefold Law ή Rule of Three, είναι η πεποίθηση ότι όσα στέλνουμε στον κόσμο επιστρέφουν σε εμάς τριπλά.
Σε ορισμένες εκδοχές αυτό σημαίνει ότι μια καλή ή κακή πράξη επιστρέφει με τριπλάσια δύναμη. Σε άλλες, το «τρία» ερμηνεύεται συμβολικά και αναφέρεται στις συνέπειες που επηρεάζουν:
Το σώμα
Τον νου
Το πνεύμα
Άλλοι πιστεύουν ότι η πράξη επιστρέφει μέσα από τρία διαφορετικά επίπεδα της ζωής ή απλώς ότι κάθε πράξη δημιουργεί περισσότερες συνέπειες από όσες βλέπουμε αρχικά.
Ο Τριπλός Νόμος δεν γίνεται αποδεκτός από όλους τους Wiccans. Δεν πρέπει να παρουσιάζεται σαν φυσικός νόμος που έχει αποδειχθεί επιστημονικά.
Είναι ο Τριπλός Νόμος το ίδιο με το κάρμα;
Όχι. Η έννοια του κάρμα προέρχεται από θρησκείες της Νότιας Ασίας, όπως ο Ινδουισμός, ο Βουδισμός και ο Τζαϊνισμός. Έχει διαφορετικές και πολύ πιο σύνθετες σημασίες μέσα σε καθεμία από αυτές.
Το κάρμα δεν σημαίνει απλώς ότι κάθε πράξη επιστρέφει τρεις φορές. Η εξίσωση του Τριπλού Νόμου με το κάρμα απλοποιεί και αλλοιώνει διαφορετικές θρησκευτικές διδασκαλίες.
Είναι ακριβέστερο να παρουσιάζουμε τον Τριπλό Νόμο ως νεότερη Wiccan διδασκαλία περί συνεπειών και όχι ως δυτική μορφή ενός υποτιθέμενου ενιαίου «νόμου του κάρμα».
Οι δυσκολίες του Τριπλού Νόμου
Αν ερμηνευτεί υπερβολικά κυριολεκτικά, ο Τριπλός Νόμος μπορεί να οδηγήσει σε προβληματικές ιδέες.
Μπορεί κάποιος να συμπεράνει λανθασμένα ότι όποιος υποφέρει πρέπει να έκανε κάτι κακό στο παρελθόν. Αυτή η σκέψη κατηγορεί το θύμα και αγνοεί την αδικία, την ασθένεια, την κοινωνική ανισότητα και την τυχαιότητα.
Η κακοποίηση δεν αποτελεί απόδειξη ότι το θύμα «προσέλκυσε» ή «έστειλε» κάτι αρνητικό. Ένας άρρωστος άνθρωπος δεν ευθύνεται ηθικά για την ασθένειά του επειδή δεν σκέφτηκε αρκετά θετικά.
Μια περισσότερο υπεύθυνη ερμηνεία του Τριπλού Νόμου είναι ότι οι πράξεις δημιουργούν κύκλους. Η σκληρότητα καταστρέφει σχέσεις και κοινότητες. Η καλοσύνη μπορεί να ενισχύσει την εμπιστοσύνη και τη συνεργασία. Οι συνέπειες, όμως, δεν λειτουργούν σαν αυτόματος κοσμικός μαθηματικός μηχανισμός.
Η Rede δεν αρκεί από μόνη της
Η αποφυγή της βλάβης είναι σημαντική, αλλά μια ολοκληρωμένη ηθική χρειάζεται περισσότερα. Δεν αρκεί να μην κάνουμε κακό. Χρειάζεται επίσης να εξετάζουμε πότε έχουμε ευθύνη να βοηθήσουμε.
Μια σύγχρονη Wiccan ηθική μπορεί να περιλαμβάνει:
Ειλικρίνεια
Συναίνεση
Σεβασμό της αυτονομίας
Προστασία των ευάλωτων
Δικαιοσύνη
Περιβαλλοντική ευθύνη
Τήρηση υποσχέσεων
Αποκατάσταση της βλάβης
Σεβασμό της διαφορετικότητας
Υπεύθυνη χρήση της γνώσης
Αυτοφροντίδα
Συμπόνια
Η ηθική δεν είναι μόνο προσωπική καθαρότητα. Περιλαμβάνει τον τρόπο με τον οποίο οι επιλογές μας επηρεάζουν άλλους ανθρώπους, ζώα, κοινότητες και οικοσυστήματα.
Περιβαλλοντική ηθική
Η Wicca περιγράφεται ως θρησκεία προσανατολισμένη στη φύση. Αυτό δημιουργεί πρακτικές ευθύνες.
Δεν είναι συνεπές να δηλώνουμε ότι τιμούμε τη Γη ενώ:
Αφήνουμε κεριά και πλαστικά στη φύση
Κόβουμε σπάνια φυτά
Εγκαταλείπουμε τρόφιμα που βλάπτουν ζώα
Ανάβουμε φωτιές σε επικίνδυνες περιοχές
Αγοράζουμε προϊόντα από απειλούμενα είδη
Εισβάλλουμε σε προστατευόμενους ή αρχαιολογικούς χώρους
Ρίχνουμε λάδι, αλάτι, κερί ή μη βιοδιασπώμενα υλικά στο έδαφος και στο νερό
Η καλύτερη προσφορά προς τη φύση μπορεί να είναι ο καθαρισμός ενός χώρου, η προστασία ενός οικοσυστήματος ή η υποστήριξη μιας περιβαλλοντικής οργάνωσης.
Ηθική μέσα σε coven
Μια υπεύθυνη ομάδα χρειάζεται σαφείς κανόνες. Η μυστικότητα δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για να προστατεύει κακοποιητικές συμπεριφορές.
Ένα υγιές coven σέβεται:
Την ελεύθερη συμμετοχή
Το δικαίωμα αποχώρησης
Τα προσωπικά όρια
Τη σεξουαλική συναίνεση
Την ιδιωτικότητα
Τη διαφάνεια στα οικονομικά
Την ασφάλεια των μελών
Το δικαίωμα διαφωνίας
Την προστασία ανηλίκων
Την αναφορά παράνομων πράξεων
Κανένας Αρχιερέας, Αρχιέρεια ή δάσκαλος δεν δικαιούται σεξουαλική επαφή, χρήματα, προσωπικά έγγραφα ή απόλυτη υπακοή ως προϋπόθεση για μύηση.
Ένας όρκος μπορεί να προστατεύει το τελετουργικό υλικό μιας παράδοσης. Δεν μπορεί να απαιτεί σιωπή για κακοποίηση, παρενόχληση, απάτη ή έγκλημα.
Μια πρακτική μέθοδος ηθικής απόφασης
Πριν από μια τελετουργική ή καθημερινή πράξη, μπορούμε να κάνουμε τις παρακάτω ερωτήσεις:
Τι προσπαθώ πραγματικά να πετύχω;
Ενεργώ από αγάπη, φόβο, θυμό ή ανάγκη ελέγχου;
Ποιος μπορεί να επηρεαστεί;
Έχω τη συναίνεση όσων εμπλέκονται;
Παραβιάζω την ελευθερία κάποιου;
Υπάρχει λιγότερο επιβλαβής επιλογή;
Ποιες συνέπειες μπορώ λογικά να προβλέψω;
Θα αναλάμβανα δημόσια την ευθύνη αυτής της πράξης;
Θα δεχόμουν να μου κάνει κάποιος το ίδιο;
Πώς θα διορθώσω την κατάσταση αν προκαλέσω βλάβη;
Οι ερωτήσεις αυτές δεν εγγυώνται τέλεια απόφαση. Βοηθούν, όμως, να αποφεύγουμε την παρόρμηση και την αυτοεξαπάτηση.
Ένας απλός προσωπικός κώδικας
Ένας αρχάριος μπορεί να δημιουργήσει έναν προσωπικό κώδικα όπως ο παρακάτω:
Θα εξετάζω τις συνέπειες των πράξεών μου.
Θα σέβομαι τη συναίνεση και την ελεύθερη βούληση.
Δεν θα χρησιμοποιώ την πνευματικότητα για να ελέγχω ή να φοβίζω άλλους.
Θα προστατεύω τον εαυτό μου χωρίς περιττή εκδίκηση.
Θα αναγνωρίζω τα λάθη μου και θα προσπαθώ να αποκαθιστώ τη βλάβη.
Δεν θα αντικαθιστώ την ιατρική, νομική ή ψυχολογική βοήθεια με τελετουργίες.
Θα σέβομαι τη φύση με πραγματικές πράξεις.
Θα συνεχίζω να μαθαίνω και να επανεξετάζω τις επιλογές μου.
Ο προσωπικός κώδικας δεν χρειάζεται να παραμένει αμετάβλητος. Μπορεί να εξελίσσεται καθώς αποκτούμε εμπειρία και βαθύτερη κατανόηση.
Συχνές παρανοήσεις
«Η Rede σημαίνει ότι μπορώ να κάνω ό,τι θέλω».
Όχι. Η ελευθερία συνοδεύεται από την εξέταση της βλάβης και την ανάληψη ευθύνης.
«Ένας Wiccan δεν μπορεί ποτέ να αμυνθεί».
Η προστασία του εαυτού και των άλλων μπορεί να αποτελεί ηθική ευθύνη.
«Κάθε δυσάρεστη συνέπεια είναι τιμωρία του Τριπλού Νόμου».
Δεν υπάρχουν στοιχεία για έναν αυτόματο κοσμικό μηχανισμό που επιστρέφει μαθηματικά κάθε πράξη τρεις φορές.
«Ο Τριπλός Νόμος και το κάρμα είναι το ίδιο».
Πρόκειται για διαφορετικές έννοιες με διαφορετική θρησκευτική και ιστορική προέλευση.
«Όλοι οι Wiccans ακολουθούν τη Rede».
Η σημασία και η ερμηνεία της διαφέρουν μεταξύ παραδόσεων και ανθρώπων.
«Η καλή πρόθεση ακυρώνει κάθε βλάβη».
Η πρόθεση είναι σημαντική, αλλά πρέπει να εξετάζουμε και το πραγματικό αποτέλεσμα.
Συμπέρασμα
Η Wiccan Rede δεν είναι ένας απλός κανόνας που λύνει αυτόματα κάθε ηθικό πρόβλημα. Είναι μια συμβουλή που συνδέει την προσωπική ελευθερία με την ευθύνη απέναντι στον εαυτό μας, στους άλλους και στη φύση.
Το «μη βλάπτεις» δεν σημαίνει παθητικότητα, υποταγή ή αδυναμία προστασίας. Σημαίνει ότι προσπαθούμε να κατανοήσουμε τις συνέπειες, να αποφεύγουμε την περιττή βλάβη και να επιλέγουμε με επίγνωση.
Ο Τριπλός Νόμος μπορεί να λειτουργεί ως συμβολική υπενθύμιση ότι οι πράξεις δημιουργούν ευρύτερες συνέπειες. Δεν αποτελεί, όμως, επιστημονικά αποδεδειγμένο νόμο ούτε κοινή πεποίθηση όλων των Wiccans.
Η ουσιαστική Wiccan ηθική δεν βασίζεται στον φόβο μιας μεταφυσικής τιμωρίας. Βασίζεται στην αυτογνωσία, στη συναίνεση, στη συμπόνια, στη δικαιοσύνη και στην προθυμία να αναλαμβάνουμε την ευθύνη των επιλογών μας.
Ενδεικτικές πηγές: Ethan Doyle White – Historical Analysis of the Wiccan Rede, Pagan Federation Ireland – Our Beliefs, Pagan Federation – Witchcraft and Wicca, Doreen Valiente – Ιστορικό πλαίσιο και βιβλιογραφία
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου