wicca.gr

Οι ελληνικές νεράιδες δεν ήταν συνήθως μικροσκοπικά πλάσματα με φτερά. Περιγράφονταν κυρίως ως πανέμορφες, ψηλές και λεπτές γυναίκες, συχνά ντυμένες στα λευκά. Είχαν μακριά μαλλιά, τραγουδούσαν, έπλεναν ρούχα και χόρευαν κυκλικά. Ωστόσο, δεν θεωρούνταν πάντοτε καλές. Μπορούσαν να βοηθήσουν έναν άνθρωπο, αλλά και να τον τρομάξουν, να του «πάρουν τη μιλιά» ή να τον κάνουν να χάσει τα λογικά του. Σε ορισμένες παραδόσεις μπορούσαν επίσης να αλλάζουν μορφή και να εμφανίζονται σαν ζώα ή άσχημες γυναίκες. Από πού προέρχεται η λέξη «νεράιδα»; Η λέξη προέρχεται από τη μεσαιωνική λέξη «νεράιδα», η οποία ανάγεται στην αρχαία ελληνική Νηρηίδα . Οι Νηρηίδες ήταν θαλάσσιες νύμφες, κόρες του Νηρέα. Στη νεότερη παράδοση, όμως, η νεράιδα δεν περιορίζεται στη θάλασσα: μπορεί να κατοικεί σε πηγές, δάση, σπήλαια, ποτάμια και βουνά. Χρηστικό Λεξικό της Ακαδημίας Αθηνών Η σύνδεση με τις αρχαίες Νύμφες είναι ισχυρή, αλλά οι μελετητές προειδοποιούν ότι δεν πρέπει να θεωρούμε κάθε νεότερη ιστορία απευθείας και...

  Όταν ακούμε τη λέξη «νεράιδα», συχνά φανταζόμαστε ένα μικροσκοπικό πλάσμα με φτερά, φωτεινά ρούχα και μαγικό ραβδί. Αυτή όμως η εικόνα δημιουργήθηκε κυρίως από τη νεότερη παιδική λογοτεχνία και τη σύγχρονη τέχνη. Στις παλιές παραδόσεις της Ιρλανδίας, της Σκωτίας και της Ουαλίας, οι νεράιδες ήταν πολύ διαφορετικές: ισχυρές, απρόβλεπτες και μερικές φορές επικίνδυνες. Ο όρος «κελτική παράδοση» χρησιμοποιείται εδώ σαν μια μεγάλη ομπρέλα. Οι Ιρλανδοί, οι Σκωτσέζοι και οι Ουαλοί δεν είχαν ακριβώς τις ίδιες ιστορίες ούτε ονόμαζαν παντού τα υπερφυσικά πλάσματα με τον ίδιο τρόπο. Παρ’ όλα αυτά, στις παραδόσεις τους συναντάμε ένα κοινό θέμα: την πίστη σε έναν κρυμμένο λαό που ζει πολύ κοντά στον ανθρώπινο κόσμο, αλλά συνήθως παραμένει αόρατος. Ο Aos Sí της Ιρλανδίας Στην ιρλανδική λαογραφία οι νεράιδες είναι γνωστές ως Aos Sí , δηλαδή «ο λαός των λόφων» ή «ο λαός των τύμβων». Η λέξη sí συνδέεται με αρχαίους λόφους, τύμβους και υπόγειους τόπους που θεωρούνταν είσοδοι προς τον Άλλο Κόσμο. Ο...