wicca.gr

  Στην αυγή του κόσμου, όταν τα βουνά ακόμη γεννιούνταν και τα ποτάμια χάραζαν για πρώτη φορά τις κοίτες τους, υπήρχε μια πανάρχαια θεά γνωστή ως Αλθέα , η Φύλακας της Γης, του Ήλιου και των Δασών. Σύμφωνα με τους αρχαίους θρύλους, από κάθε βήμα της φύτρωναν πανάρχαιες βελανιδιές, από την ανάσα της γεννιόταν ο άνεμος και από τα δάκρυά της σχηματίζονταν λίμνες με κρυστάλλινο νερό. Οι άνθρωποι που ζούσαν στα μεγάλα δάση την τιμούσαν με γιορτές στις ισημερίες και στα ηλιοστάσια. Δεν ζητούσαν πλούτη ούτε κατακτήσεις. Προσεύχονταν για γόνιμη γη, υγιή ζώα, άφθονες σοδειές και ειρηνικές εποχές. Οι μάγισσες και οι μάγοι της παράδοσης της Wicca θεωρούσαν πως η φύση ήταν ένας ζωντανός κύκλος και πως κάθε δέντρο, κάθε πέτρα και κάθε ποτάμι έκρυβε μια αρχαία δύναμη που έπρεπε να αντιμετωπίζεται με σεβασμό. Οι αιώνες πέρασαν και νέες ιδέες και νέες θρησκείες έφτασαν στις χώρες του Βορρά. Πολλά χωριά εγκατέλειψαν τις παλιές παραδόσεις, ενώ άλλα προσπάθησαν να τις διατηρήσουν. Οι διαφωνίες ανάμεσ...

Οι πιο γνωστοί ρούνοι είναι οι 24 ρούνοι του Elder Futhark , του αρχαιότερου ρουνικού αλφαβήτου που χρησιμοποιήθηκε από γερμανικούς και σκανδιναβικούς λαούς περίπου από τον 2ο έως τον 8ο αιώνα μ.Χ. ( Βικιπαίδεια ) Οι 24 Ρούνοι του Elder Futhark Ρούνος Όνομα Βασική σημασία ᚠ Fehu Πλούτος, αφθονία ᚢ Uruz Δύναμη, υγεία ᚦ Thurisaz Προστασία, δοκιμασίες ᚨ Ansuz Γνώση, επικοινωνία ᚱ Raidho Ταξίδι, πορεία ᚲ Kenaz Φωτιά, έμπνευση ᚷ Gebo Δώρο, συνεργασία ᚹ Wunjo Χαρά, επιτυχία ᚺ Hagalaz Χαλάζι, ανατροπές ᚾ Nauthiz Ανάγκη, υπομονή ᛁ Isa Πάγος, στασιμότητα ᛃ Jera Συγκομιδή, ανταμοιβή ᛇ Eihwaz Αντοχή, μεταμόρφωση ᛈ Perthro Μυστήριο, μοίρα ᛉ Algiz Προστασία ᛋ Sowilo Ήλιος, νίκη ᛏ Tiwaz Δικαιοσύνη, ηγεσία ᛒ Berkana Γέννηση, ανάπτυξη ᛖ Ehwaz Άλογο, πρόοδος ᛗ Mannaz Άνθρωπος, σοφία ᛚ Laguz Νερό, διαίσθηση ᛜ Ingwaz Γονιμότητα, νέα αρχή ᛞ Dagaz Αυγή, αλλαγή ᛟ Othala Κληρονομιά, οικογένεια Οι 3 Οικογένειες Ρούνων (Ættir) Πρώτη Οικογένεια ᚠ Fehu ᚢ Uruz ᚦ Thurisaz ᚨ Ansuz ᚱ Raidho ᚲ Kenaz ᚷ Gebo ᚹ Wunjo Δε...

 Το Θερινό Ηλιοστάσιο (γύρω στις 21 Ιουνίου) συνδέεται με πολλές παλιές ελληνικές παραδόσεις και λαϊκά έθιμα. Στην Ελλάδα είναι γνωστό κυρίως μέσα από τον Κλήδονα και τις φωτιές του Αϊ-Γιάννη. 1. Ο Κλήδονας Κλήδονας Γιορτάζεται στις 23-24 Ιουνίου. Νέες κοπέλες έφερναν «αμίλητο νερό» από πηγή χωρίς να μιλήσουν καθόλου. Έριχναν μέσα προσωπικά αντικείμενα (ριζικάρια). Την επόμενη μέρα γίνονταν μαντέματα για την τύχη και τον μελλοντικό γάμο. 2. Οι φωτιές του Αϊ-Γιάννη Γενέθλιο του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου Σε πολλά χωριά ανάβουν μεγάλες φωτιές. Οι άνθρωποι πηδούν πάνω από τις φλόγες για καλή τύχη και καθαρμό. Καίγονται τα πρωτομαγιάτικα στεφάνια που είχαν κρατηθεί από τον Μάιο. 3. Το στεφάνι της Πρωτομαγιάς Πρωτομαγιά Τα λουλουδένια στεφάνια κρεμιούνται στις πόρτες. Στις φωτιές του Αϊ-Γιάννη συχνά καίγονται συμβολικά. Το κάψιμο σηματοδοτεί το τέλος της άνοιξης και την είσοδο στο καλοκαίρι. 4. Αρχαίες ελληνικές συνδέσεις Το θερινό ηλιοστάσιο είχε σημασία και στην αρχαία Ελλάδα: Συνδε...

 Η Litha (Λίθα), γνωστή και ως Midsummer (Μεσοκαλόκαιρο) , είναι μια νεοπαγανιστική και Wiccan γιορτή που συνδέεται με το θερινό ηλιοστάσιο , τη μεγαλύτερη ημέρα και τη μικρότερη νύχτα του χρόνου στο βόρειο ημισφαίριο. Γιορτάζεται συνήθως στις 20–22 Ιουνίου. ( Remitly ) Τι συμβολίζει η Litha; Τη μέγιστη δύναμη του Ήλιου. Την αφθονία της φύσης. Την ανάπτυξη, τη γονιμότητα και τη ζωή. Το σημείο καμπής όπου οι ημέρες αρχίζουν σιγά-σιγά να μικραίνουν μετά το ηλιοστάσιο. ( Remitly ) Ιστορικές ρίζες Οι εορτασμοί του θερινού ηλιοστασίου είναι πολύ παλαιότεροι από τον Χριστιανισμό. Αρχαίοι λαοί της Ευρώπης, όπως Κέλτες, Γερμανοί και Σλάβοι, άναβαν μεγάλες φωτιές για να τιμήσουν τον Ήλιο και να εξασφαλίσουν καλή σοδειά. ( sui.org ) Στη σύγχρονη Wicca η Litha είναι ένα από τα οκτώ Sabbat του «Τροχού του Έτους» (Wheel of the Year). ( Βικιπαίδεια ) Παραδόσεις της Litha Άναμμα φωτιών και πυρών. Γιορτές στη φύση. Χοροί και τραγούδια. Συλλογή βοτάνων. Στεφάνια από λουλούδια. Τιμή σε ποτάμια, λίμ...

 

Στη σιωπή της νύχτας, όταν ο αέρας είναι ζεστός και γεμάτος ζωή, στέκομαι μόνος κάτω από τον ουρανό. Η γη αναπνέει, τα δέντρα ψιθυρίζουν, και η ενέργεια της άνοιξης κυλά παντού γύρω μου. Ανάβω μια μικρή φωτιά ή ένα κερί. Η φλόγα τρεμοπαίζει — ζωντανή, δυνατή, αρχαία. Κλείνω τα μάτια και λέω: «Φλόγα της ζωής, δύναμη της φύσης, ξύπνα μέσα μου τη δύναμη της δημιουργίας. Όπως η γη ανθίζει, έτσι ανθίζω κι εγώ.» Ακουμπάω το χέρι μου κοντά στη φωτιά (χωρίς να καώ), νιώθοντας τη ζεστασιά. Φαντάζομαι ότι αυτή η ενέργεια περνά μέσα μου — καθαρίζει, δυναμώνει, ξυπνά. Παίρνω ένα λουλούδι ή ένα φύλλο και το κρατάω. «Ενώνω τη φωτιά με τη γη, τη δύναμη με τη ζωή, την επιθυμία με τη δημιουργία.» Αν έχω μια επιθυμία, την σκέφτομαι καθαρά. Την “δίνω” στη φωτιά — όχι με φόβο, αλλά με εμπιστοσύνη. Στέκομαι για λίγο σιωπηλός. Αφήνω τη στιγμή να υπάρχει. Τέλος, λέω: «Η φλόγα καίει μέσα μου. Η ζωή μεγαλώνει. Είμαι μέρος της φύσης — και η φύση είναι μέσα μου.» Σβήνω το κερί ή αφήνω τη φωτιά να σβήσει φυσικά.