Κεφάλαιο 11 — Το Αρχέτυπο του Άγριου Ανθρώπου και του Πράσινου Θεού

 

Το αρχέτυπο του Άγριου Ανθρώπου και η μορφή του Πράσινου Ανθρώπου ή Green Man ανήκουν στις πιο ισχυρές εικόνες που χρησιμοποιούνται στη σύγχρονη Pagan και Wiccan συμβολική σκέψη για να εκφράσουν τη σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και στη φύση.Οι δύο μορφές δεν είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα.Ο Άγριος Άνθρωπος συνδέεται περισσότερο με το αδάμαστο, το ενστικτώδες, το δάσος, την απομάκρυνση από τον πολιτισμό και την επιστροφή σε μια πιο φυσική κατάσταση ύπαρξης.Ο Πράσινος Άνθρωπος συνδέεται περισσότερο με τη βλάστηση, τα φύλλα, την εποχική ανάπτυξη, τον θάνατο της φύσης και την επιστροφή της ζωής.Στη σύγχρονη Pagan φαντασία οι δύο μορφές συχνά πλησιάζουν η μία την άλλη και μερικές φορές συνδέονται επίσης με τον Κερασφόρο Θεό.Ιστορικά όμως πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να μην υποθέτουμε ότι αποτελούν μία ενιαία αρχαία θεότητα.
Η εικόνα του Green Man είναι γνωστή ιδιαίτερα από αρχιτεκτονικά διακοσμητικά μοτίβα στα οποία ένα ανθρώπινο πρόσωπο περιβάλλεται από φύλλα ή φαίνεται να βγάζει φυτά από το στόμα του.Στη σύγχρονη Pagan κουλτούρα αυτή η εικόνα έχει αποκτήσει έντονη σχέση με τη φύση, τη γονιμότητα, τη βλάστηση και τον κύκλο του έτους.Ωστόσο η σημερινή θρησκευτική και αρχέτυπη ερμηνεία του Green Man είναι αρκετά νεότερη από πολλές από τις μεσαιωνικές ή πρώιμες αρχιτεκτονικές απεικονίσεις του.Για αυτό δεν είναι σωστό να λέμε ότι κάθε τέτοιο πρόσωπο πάνω σε έναν παλιό ναό ήταν απαραίτητα «παγανιστικός θεός της φύσης».Η αρχαιολογική και ιστορική σημασία των μορφών αυτών είναι πιο σύνθετη.
Αρχέτυπα όμως ο Πράσινος Άνθρωπος είναι πολύ εύκολο να κατανοηθεί.Το πρόσωπό του μοιάζει να γίνεται φύλλο.Το ανθρώπινο σώμα και το φυτό παύουν να είναι εντελώς ξεχωριστά.Η εικόνα μας θυμίζει ότι ο άνθρωπος αποτελεί μέρος της ίδιας βιολογικής πραγματικότητας με το δάσος.Αναπνέουμε οξυγόνο που παράγουν φυτικοί οργανισμοί, τρεφόμαστε από οικοσυστήματα και το σώμα μας επιστρέφει κάποτε στη γη.Η αρχέτυπη δύναμη του Πράσινου Ανθρώπου βρίσκεται ακριβώς σε αυτή την κατάργηση του τεχνητού ορίου ανάμεσα στον άνθρωπο και στη φύση.
Στη σύγχρονη ζωή είναι πολύ εύκολο να ξεχάσουμε αυτή τη σχέση.Οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν μέσα σε πόλεις, σπίτια, δρόμους και τεχνολογικά συστήματα.Το νερό έρχεται από βρύση, η τροφή από κατάστημα και το φως από ηλεκτρικό δίκτυο.Αυτό μπορεί να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση ότι η ανθρώπινη ζωή έχει αποκοπεί από τα φυσικά συστήματα.Στην πραγματικότητα όλα εξακολουθούν να εξαρτώνται από νερό, έδαφος, ενέργεια, φυτά, ζώα και κλίμα.
Ο Πράσινος Άνθρωπος μπορεί αρχέτυπα να λειτουργεί σαν υπενθύμιση αυτής της εξάρτησης.Δεν είναι μόνο όμορφη διακόσμηση με φύλλα.Είναι μια εικόνα που λέει ότι το ανθρώπινο πρόσωπο βρίσκεται μέσα στο δάσος και το δάσος βρίσκεται μέσα στο ανθρώπινο πρόσωπο.
Ο Άγριος Άνθρωπος από την άλλη πλευρά εκφράζει διαφορετική αλλά συγγενική ποιότητα.Είναι η μορφή που βρίσκεται έξω από τον πολιτισμένο χώρο.Μπορεί να εμφανίζεται σε παραμύθια ως τριχωτός άνθρωπος, δασόβιος, ερημίτης ή πλάσμα που δεν ακολουθεί τους κοινωνικούς κανόνες.Συχνά προκαλεί φόβο επειδή δεν μπορούμε εύκολα να τον ταξινομήσουμε.
Δεν είναι πλήρως ζώο αλλά δεν συμπεριφέρεται όπως ο «πολιτισμένος» άνθρωπος.Βρίσκεται ανάμεσα στις δύο κατηγορίες.Για αυτό αποτελεί αρχέτυπο οριακής ύπαρξης.
Τα όρια είναι πολύ σημαντικά στην αρχέτυπη σκέψη.Όταν κάτι βρίσκεται ανάμεσα σε δύο κόσμους, συχνά αποκτά ιδιαίτερη συμβολική δύναμη.Η ακτή είναι ανάμεσα σε γη και θάλασσα.Το σούρουπο ανάμεσα σε μέρα και νύχτα.Το σταυροδρόμι ανάμεσα σε διαφορετικές κατευθύνσεις.Ο Άγριος Άνθρωπος βρίσκεται ανάμεσα στον πολιτισμό και στην άγρια φύση.
Αυτό τον κάνει ιδιαίτερα ενδιαφέρον για τη Wiccan συμβολική σκέψη επειδή η Wicca δίνει μεγάλη σημασία σε κύκλους, όρια, μεταβάσεις και ιερούς χώρους.Δεν σημαίνει ότι ο Άγριος Άνθρωπος αποτελεί επίσημη καθολική Wiccan θεότητα.Μπορεί όμως να λειτουργήσει ως πολύ ισχυρό αρχέτυπο μέσα σε σύγχρονες Pagan ερμηνείες.
Ο Άγριος Άνθρωπος μπορεί να συμβολίζει το κομμάτι του εαυτού μας που αντιστέκεται στην υπερβολική κοινωνική προσαρμογή.Κάθε κοινωνία διαθέτει κανόνες σχετικά με το πώς πρέπει να ντυνόμαστε, να μιλάμε, να εργαζόμαστε και να συμπεριφερόμαστε.Πολλοί από αυτούς τους κανόνες είναι απαραίτητοι για τη συνεργασία.Άλλοι όμως μπορεί να δημιουργούν πίεση ώστε όλοι να μοιάζουν μεταξύ τους.
Το άγριο αρχέτυπο ρωτά: τι απομένει από εμένα όταν αφαιρέσω τους ρόλους που μου έδωσε η κοινωνία;Ποιος είμαι όταν δεν χρειάζεται να εντυπωσιάσω κανέναν;Ποια ανάγκη μου έχω κρύψει επειδή δεν ταιριάζει στην εικόνα που θέλω να παρουσιάζω;
Αυτές είναι πολύ βαθιές ερωτήσεις και συνδέονται με την έννοια της Σκιάς.Πολλές φορές το «άγριο» μέρος του εαυτού δεν είναι πραγματικά επικίνδυνο.Μπορεί απλώς να είναι ένα κομμάτι που έχουμε μάθει να θεωρούμε απαράδεκτο.
Ένα παιδί που μαθαίνει ότι δεν πρέπει ποτέ να θυμώνει μπορεί αργότερα να καταπιέζει κάθε θυμό.Ένας ενήλικος που μαθαίνει ότι πρέπει να είναι συνεχώς παραγωγικός μπορεί να αγνοεί την ανάγκη για ξεκούραση.Ένας άνθρωπος που θεωρεί ότι πρέπει πάντα να είναι ευγενικός μπορεί να δυσκολεύεται να πει «όχι».
Το άγριο αρχέτυπο μπορεί να φέρει αυτές τις ανάγκες ξανά στην επιφάνεια.Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να εκφράζονται χωρίς όρια.Σημαίνει ότι πρέπει πρώτα να αναγνωριστούν.
Ο Άγριος Άνθρωπος έχει επομένως στενή σχέση με την αυθεντικότητα.Η αυθεντικότητα όμως δεν σημαίνει ότι κάνουμε πάντα ό,τι αισθανόμαστε.Αυτό θα ήταν απλή παρόρμηση.Η αυθεντικότητα σημαίνει ότι γνωρίζουμε τι πραγματικά αισθανόμαστε και επιλέγουμε υπεύθυνα πώς θα το εκφράσουμε.
Αν θυμώνω, μπορώ να αναγνωρίσω τον θυμό χωρίς να επιτεθώ σε κάποιον.Αν χρειάζομαι χώρο, μπορώ να τον ζητήσω χωρίς να εξαφανιστώ ξαφνικά από κάθε σχέση.Αν δεν συμφωνώ, μπορώ να το πω χωρίς να προσπαθώ να καταστρέψω τον άλλον.
Η ώριμη μορφή του Άγριου Ανθρώπου δεν είναι χάος.Είναι ζωντανή ενέργεια που δεν έχει νεκρωθεί από υπερβολική συμμόρφωση.
Η σκοτεινή του πλευρά εμφανίζεται όταν η ελευθερία μετατρέπεται σε απόρριψη κάθε ευθύνης.Κάποιος μπορεί να δικαιολογεί κακή συμπεριφορά λέγοντας ότι «ακολουθεί τη φύση του».Αυτό δεν είναι ώριμη αρχέτυπη εργασία.
Ο άνθρωπος δεν είναι μόνο ένστικτο.Είναι και κοινωνικό ον με ικανότητα ενσυναίσθησης, λογικής και ηθικής κρίσης.Η επιστροφή στο άγριο δεν χρειάζεται να σημαίνει επιστροφή στη βία.
Η φύση δεν αποτελεί αυτόματα ηθικό πρότυπο.Στη φύση υπάρχει συνεργασία αλλά και ανταγωνισμός, φροντίδα αλλά και θάνατος.Το γεγονός ότι κάτι συμβαίνει στη φύση δεν σημαίνει ότι πρέπει να το αντιγράφουμε μέσα στην ανθρώπινη κοινωνία.
Αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα όρια της αρχέτυπης σκέψης.Τα σύμβολα μας βοηθούν να κατανοήσουμε τον εαυτό μας αλλά δεν αντικαθιστούν την ηθική.
Ο Πράσινος Άνθρωπος συνδέεται περισσότερο με την εποχική φύση.Το πράσινο πρόσωπο μπορεί να θεωρηθεί εικόνα άνοιξης και καλοκαιριού όταν η βλάστηση βρίσκεται σε ανάπτυξη.Καθώς όμως πλησιάζει το φθινόπωρο, τα φύλλα αλλάζουν, πέφτουν και η ζωτική έκφραση μειώνεται.
Αυτό δημιουργεί μια αρχέτυπη ιστορία γέννησης, ανάπτυξης, παρακμής και επιστροφής.Ο Πράσινος Άνθρωπος μπορεί να «πεθαίνει» συμβολικά μαζί με τη βλάστηση και να επιστρέφει όταν η φύση ξυπνά ξανά.
Σε ορισμένες σύγχρονες Pagan αφηγήσεις αυτή η μορφή μπορεί να συνδυάζεται με τον Κερασφόρο Θεό ή με άλλους εποχικούς θεϊκούς χαρακτήρες.Δεν υπάρχει όμως μία ενιαία Wiccan θεολογία που να ορίζει ότι ο Green Man είναι υποχρεωτικά συγκεκριμένη μορφή του Θεού.
Μερικοί άνθρωποι τον αντιμετωπίζουν ως θεότητα.Άλλοι ως πνεύμα της βλάστησης.Άλλοι ως αρχέτυπο.Και άλλοι απλώς ως πολιτισμικό σύμβολο της φύσης.
Αυτή η ποικιλία είναι χαρακτηριστική του σύγχρονου Pagan χώρου.
Η βλάστηση έχει πολύ ισχυρή αρχέτυπη δύναμη επειδή κάνει ορατό τον κύκλο της ζωής.Ένας σπόρος φαίνεται νεκρός, αλλά μέσα στις σωστές συνθήκες αρχίζει να αναπτύσσεται.Ένα δέντρο μπορεί να φαίνεται σχεδόν άδειο τον χειμώνα και λίγους μήνες αργότερα να είναι γεμάτο φύλλα.
Αυτές οι φυσικές διαδικασίες είναι πραγματικές βιολογικές αλλαγές.Ο άνθρωπος όμως μπορεί να τις χρησιμοποιήσει επίσης ως μεταφορές προσωπικής ανάπτυξης.
Ένας δύσκολος χειμώνας της ζωής δεν σημαίνει απαραίτητα ότι τίποτα δεν συμβαίνει.Μερικές διαδικασίες μπορεί να είναι αόρατες.
Ο σπόρος δεν φαίνεται στην επιφάνεια αλλά μπορεί να προετοιμάζεται κάτω από το χώμα.
Αυτός ο συμβολισμός μπορεί να προσφέρει ελπίδα.Χρειάζεται όμως να μην μετατρέπεται σε ψεύτικη υπόσχεση ότι κάθε δύσκολη κατάσταση θα λυθεί από μόνη της.
Η φύση έχει κύκλους αλλά η ανθρώπινη ζωή δεν λειτουργεί πάντα με τόσο προβλέψιμο τρόπο.
Το αρχέτυπο δίνει εικόνα, όχι εγγύηση.
Ο Πράσινος Άνθρωπος μπορεί επίσης να λειτουργήσει ως αρχέτυπο ανάπτυξης που δεν ελέγχεται πλήρως.Ένα φυτό δεν ζητά άδεια από τον άνθρωπο για να μεγαλώσει.Οι ρίζες μπορούν να σπάσουν πέτρα.Τα φυτά μπορούν να εμφανιστούν σε εγκαταλειμμένα κτίρια και ρωγμές δρόμων.
Αυτή η εικόνα μπορεί να εκφράζει τη δύναμη της ζωής να επιστρέφει ακόμη και εκεί όπου η ανθρώπινη τάξη προσπάθησε να την περιορίσει.
Σε προσωπικό επίπεδο μπορεί να συμβολίζει μια δημιουργική ανάγκη που συνεχίζει να επιστρέφει.Ένας άνθρωπος μπορεί να αγνοεί για χρόνια την επιθυμία του να γράψει, να ζωγραφίσει, να μάθει ή να αλλάξει πορεία και παρ' όλα αυτά αυτή η ανάγκη να εμφανίζεται ξανά.
Το αρχέτυπο μπορεί να μας ρωτήσει: ποιο πράγμα μέσα μου συνεχίζει να μεγαλώνει ακόμη και όταν προσπαθώ να το αγνοήσω;
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε επιθυμία πρέπει να ακολουθηθεί.Σημαίνει ότι ίσως αξίζει να εξεταστεί.
Ο Άγριος Άνθρωπος και ο Πράσινος Άνθρωπος συνδέονται επίσης με το σώμα.Το σώμα είναι φυσικό και κυκλικό.Δεν έχει πάντα την ίδια ενέργεια.Πεινά, κουράζεται, αρρωσταίνει, θεραπεύεται, γερνά και αλλάζει.
Η σύγχρονη ζωή πολλές φορές αντιμετωπίζει το σώμα σαν μηχανή που πρέπει να λειτουργεί συνεχώς.Το άγριο αρχέτυπο θυμίζει ότι το σώμα έχει ρυθμούς.
Η πείνα δεν είναι ηθική αποτυχία.Η ανάγκη για ύπνο δεν είναι αδυναμία.Η κούραση είναι μήνυμα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ερμηνεύουμε κάθε σωματικό σύμπτωμα πνευματικά.Ιατρικά προβλήματα χρειάζονται πραγματική ιατρική αξιολόγηση.
Η αρχέτυπη σκέψη μπορεί να μας βοηθήσει να αναπτύξουμε καλύτερη σχέση με το σώμα αλλά δεν αντικαθιστά την ιατρική.
Η σχέση με τη φύση μπορεί επίσης να γίνει πρακτική αντί για μόνο συμβολική.Ένας άνθρωπος που ενδιαφέρεται για το αρχέτυπο του Πράσινου Ανθρώπου μπορεί να αρχίσει να παρατηρεί πραγματικά τα φυτά της περιοχής του.
Ποια δέντρα υπάρχουν;Πότε ανθίζουν;Ποια πουλιά εμφανίζονται;Πότε αλλάζουν οι εποχές;Πώς μυρίζει ο αέρας πριν από τη βροχή;
Αυτή η παρατήρηση μπορεί να είναι περισσότερο ουσιαστική από το να αποστηθίζουμε εκατοντάδες «μαγικές αντιστοιχίες» χωρίς να γνωρίζουμε το πραγματικό φυσικό περιβάλλον.
Η Wicca και η σύγχρονη Pagan πνευματικότητα συχνά παρουσιάζονται ως θρησκείες ή πρακτικές που τιμούν τη φύση.Αν αυτό θέλουμε να το πάρουμε στα σοβαρά, χρειάζεται να γνωρίζουμε τη φύση και όχι μόνο να χρησιμοποιούμε εικόνες της.
Ένα δέντρο δεν είναι μόνο «στοιχείο της Γης».Είναι συγκεκριμένο είδος με συγκεκριμένες ανάγκες και ρόλο στο οικοσύστημα.
Ένα βότανο δεν είναι μόνο «μαγική αντιστοιχία».Είναι πραγματικό φυτό με χημικές ουσίες, οικολογική λειτουργία και μερικές φορές πραγματικές τοξικότητες.
Αυτός ο τρόπος σκέψης είναι πιο ώριμος επειδή ενώνει το συμβολικό με το πραγματικό.
Ο Πράσινος Άνθρωπος μπορεί επίσης να μας βοηθήσει να εξετάσουμε την ιδέα της αμοιβαιότητας.Δεν παίρνουμε μόνο από τη φύση.Αν θέλουμε να έχουμε σχέση μαζί της, χρειάζεται να εξετάσουμε και τι επιστρέφουμε.
Αυτό μπορεί να σημαίνει προστασία φυσικών περιοχών, υπεύθυνη χρήση πόρων, αποφυγή καταστροφής φυτών ή απλώς μεγαλύτερη γνώση του οικοσυστήματος.
Η αμοιβαιότητα είναι πολύ πιο πρακτική από την ιδέα ότι μπορούμε να «τιμάμε τη φύση» μόνο με λόγια.
Το αρχέτυπο του Πράσινου Ανθρώπου μπορεί επίσης να συνδεθεί με την έννοια της ρίζας.Οι ρίζες είναι αόρατες αλλά στηρίζουν το φυτό.Χωρίς αυτές το δέντρο δεν μπορεί να πάρει νερό και θρεπτικά συστατικά.
Αρχέτυπα οι ρίζες μπορούν να συμβολίζουν την ιστορία, τις αξίες και τις βαθύτερες σχέσεις που μας στηρίζουν.
Ένας άνθρωπος μπορεί να φαίνεται πολύ δυνατός εξωτερικά αλλά χωρίς σταθερές εσωτερικές «ρίζες» να δυσκολεύεται όταν εμφανιστεί πίεση.
Η ερώτηση εδώ είναι: τι με κρατά σταθερό όταν ο κόσμος αλλάζει;
Μπορεί να είναι γνώση, οικογένεια, φίλοι, αξίες, πνευματική παράδοση ή προσωπική πειθαρχία.
Το δέντρο έχει επίσης κλαδιά.Οι ρίζες πηγαίνουν προς τα κάτω και τα κλαδιά προς τα πάνω και προς τα έξω.
Αυτό δημιουργεί μια όμορφη αρχέτυπη εικόνα ισορροπίας ανάμεσα στη σταθερότητα και στην ανάπτυξη.
Αν έχουμε μόνο ρίζες χωρίς νέα κλαδιά, μπορεί να μείνουμε κολλημένοι στο παρελθόν.Αν έχουμε μόνο κλαδιά χωρίς ρίζες, μπορεί να μην έχουμε σταθερότητα.
Ο ώριμος Πράσινος Άνθρωπος συμβολίζει και τα δύο.
Η μορφή αυτή μπορεί επίσης να συνδεθεί με την αναγέννηση μετά από καταστροφή.Μετά από μια φυσική πυρκαγιά, ανάλογα με το οικοσύστημα και την έντασή της, μπορεί να εμφανιστεί νέα βλάστηση.Ορισμένα οικοσυστήματα έχουν εξελιχθεί με φυσικούς κύκλους φωτιάς.
Αρχέτυπα αυτή η εικόνα μπορεί να γίνει σύμβολο νέας ανάπτυξης μετά από δύσκολη αλλαγή.
Δεν πρέπει όμως να ρομαντικοποιούμε πραγματικές καταστροφές.Μια πυρκαγιά μπορεί να καταστρέψει ζωές, σπίτια και οικοσυστήματα.Η συμβολική ερμηνεία δεν πρέπει να μειώνει αυτή την πραγματικότητα.
Το ίδιο ισχύει για κάθε αρχέτυπη χρήση της φύσης.Ο πραγματικός φυσικός κόσμος πρέπει να γίνεται σεβαστός και όχι να μετατρέπεται απλώς σε μεταφορά για τα ανθρώπινα συναισθήματα.
Ο Άγριος Άνθρωπος έχει επίσης σχέση με τον φόβο του δάσους.Το δάσος σε πολλές ιστορίες είναι ταυτόχρονα όμορφο και απειλητικό.
Δεν βλέπουμε πολύ μακριά.Οι ήχοι μπορεί να προέρχονται από πράγματα που δεν αναγνωρίζουμε.Οι δρόμοι μπορούν να χαθούν.
Αυτή η αβεβαιότητα είναι ακριβώς αυτό που κάνει το δάσος τόσο ισχυρό αρχέτυπο.
Ο άνθρωπος της πόλης είναι συνηθισμένος σε χώρους που σχεδιάστηκαν για ανθρώπινη χρήση.Το δάσος δεν σχεδιάστηκε για εμάς.
Αυτό δημιουργεί ταπεινότητα.
Ο Άγριος Άνθρωπος μπορεί να είναι εκείνος που γνωρίζει πώς να κινείται σε έναν κόσμο που δεν έχει κατασκευαστεί γύρω από τις ανθρώπινες ανάγκες.
Αρχέτυπα αυτή η ικανότητα μπορεί να συμβολίζει προσαρμοστικότητα.
Ο άνθρωπος που χρειάζεται να ελέγχει τα πάντα δυσκολεύεται όταν ο κόσμος δεν συμπεριφέρεται όπως περίμενε.
Το άγριο αρχέτυπο μας μαθαίνει να παρατηρούμε και να προσαρμοζόμαστε.
Αυτό δεν είναι το ίδιο με παθητική υποταγή.Είναι ικανότητα να καταλαβαίνουμε το περιβάλλον πριν ενεργήσουμε.
Σε ένα δάσος ένας έμπειρος άνθρωπος δεν κινείται μόνο σύμφωνα με το σχέδιό του.Παρατηρεί τον καιρό, το έδαφος, το φως και τα σημάδια γύρω του.
Η αρχέτυπη μεταφορά είναι πολύ χρήσιμη και στη ζωή.Μερικές φορές πρέπει να αλλάξουμε σχέδιο επειδή οι συνθήκες άλλαξαν.
Ο Άγριος Άνθρωπος δεν είναι απαραίτητα εκείνος που αρνείται κάθε σχέδιο.Είναι εκείνος που δεν θεωρεί το σχέδιο σημαντικότερο από την πραγματικότητα.
Το αρχέτυπο έχει και μια κοινωνική σκιά.Ο «πολιτισμένος» κόσμος έχει χρησιμοποιήσει ιστορικά την έννοια του «άγριου» για να υποτιμήσει ανθρώπους και πολιτισμούς.Για αυτό πρέπει να χρησιμοποιούμε τον όρο Άγριος Άνθρωπος ως συμβολικό μοτίβο και όχι σαν περιγραφή πραγματικών λαών.
Δεν υπάρχουν «πρωτόγονοι άνθρωποι» που βρίσκονται λιγότερο εξελιγμένοι επειδή ζουν διαφορετικά από μια σύγχρονη δυτική κοινωνία.
Οι ανθρώπινοι πολιτισμοί είναι πολύπλοκοι και πρέπει να μελετώνται με σεβασμό.
Η αρχέτυπη λέξη «άγριο» εδώ σημαίνει το μη εξημερωμένο κομμάτι του συμβολικού εαυτού, όχι κάποιον πραγματικό λαό.
Αυτό είναι μια πολύ σημαντική διάκριση για να αποφεύγουμε παλιές αποικιοκρατικές ιδέες.
Στη σύγχρονη Wicca και witchcraft υπάρχει επίσης η τάση να παρουσιάζεται κάθε επαφή με το δάσος σαν αυτόματα μυστικιστική εμπειρία.Δεν χρειάζεται να είναι.
Μπορεί κάποιος απλώς να περπατήσει σε ένα δάσος και να απολαύσει τη φύση.
Η αξία μιας εμπειρίας δεν μειώνεται επειδή δεν συνέβη κάτι υπερφυσικό.
Αντίθετα, η πραγματική παρατήρηση μπορεί να είναι εξαιρετικά βαθιά.
Μπορούμε να ακούσουμε τα πουλιά, να παρατηρήσουμε το φως στα φύλλα, να καταλάβουμε πώς αλλάζει η θερμοκρασία και να δούμε πώς διαφορετικά φυτά μοιράζονται τον ίδιο χώρο.
Αυτό μπορεί να δημιουργήσει πραγματική αίσθηση σύνδεσης χωρίς να χρειάζεται να επινοήσουμε σημάδια.
Η διάκριση είναι μέρος της ώριμης πνευματικότητας.
Ο Άγριος Άνθρωπος μπορεί επίσης να μας διδάξει για την απλότητα των βασικών αναγκών.Όταν αφαιρούνται πολλές κοινωνικές πολυτέλειες, απομένουν πράγματα πολύ βασικά: νερό, τροφή, ασφάλεια, θερμοκρασία, ξεκούραση και ανθρώπινη σύνδεση.
Αυτό μπορεί να επαναφέρει προτεραιότητες.
Πολλά πράγματα που μας δημιουργούν καθημερινό άγχος είναι πραγματικά σημαντικά, αλλά άλλα αποκτούν υπερβολικό μέγεθος επειδή ξεχνάμε τη βασική πραγματικότητα.
Το αρχέτυπο του άγριου δεν λέει να εγκαταλείψουμε την κοινωνία.Μπορεί να μας βοηθήσει να αναρωτηθούμε ποια πράγματα θεωρούμε απαραίτητα ενώ ίσως δεν είναι.
Αυτό είναι και ένα μάθημα της Γηραιάς: η σοφία συχνά απλοποιεί.
Ο Πράσινος Άνθρωπος και ο Άγριος Άνθρωπος μπορούν επίσης να λειτουργήσουν ως συμπληρωματικές μορφές.
Ο Πράσινος Άνθρωπος λέει: είσαι μέρος του κύκλου της ζωής.
Ο Άγριος Άνθρωπος λέει: υπάρχει μέσα σου κάτι που δεν μπορεί να ελεγχθεί πλήρως από κοινωνικούς ρόλους.
Ο πρώτος δίνει έμφαση στη σύνδεση.Ο δεύτερος στην ελευθερία.
Η ώριμη προσωπικότητα χρειάζεται και τα δύο.
Χρειαζόμαστε σχέση με κοινότητα, τόπο και φύση.Χρειαζόμαστε όμως και την ικανότητα να μην εξαφανιζόμαστε μέσα στις προσδοκίες των άλλων.
Η ισορροπία είναι το κεντρικό σημείο.
Ένας άνθρωπος που ζει μόνο για τους άλλους μπορεί να χάσει την ατομικότητά του.Ένας άνθρωπος που ζει μόνο για τον εαυτό του μπορεί να χάσει την κοινότητα.
Το δάσος είναι καλό παράδειγμα αυτής της ισορροπίας.Κάθε δέντρο είναι ξεχωριστός οργανισμός αλλά ζει μέσα σε οικοσύστημα.
Δεν υπάρχει πραγματική ανεξαρτησία από τα πάντα.
Αυτό μπορεί να είναι μία από τις πιο βαθιές διδασκαλίες του Πράσινου Ανθρώπου.
Η αυτονομία δεν σημαίνει αποσύνδεση.
Μπορώ να έχω δική μου ταυτότητα και ταυτόχρονα να αναγνωρίζω ότι εξαρτώμαι από άλλους ανθρώπους και από τον φυσικό κόσμο.
Σε προσωπική αρχέτυπη εργασία μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μερικές ερωτήσεις.Ποιο μέρος του εαυτού μου έχω εξημερώσει υπερβολικά;Πού φοβάμαι να είμαι διαφορετικός;Πότε η ανάγκη μου για ελευθερία γίνεται φυγή από την ευθύνη;Ποια είναι πραγματικά η σχέση μου με τη φύση;
Μπορούμε επίσης να ρωτήσουμε: Τι χρειάζεται να μεγαλώσει στη ζωή μου;Τι χρειάζεται να κλαδευτεί;Πού χρειάζομαι βαθύτερες ρίζες;Ποιο παλιό κομμάτι πρέπει να πέσει όπως τα φύλλα ώστε να συνεχιστεί η ανάπτυξη;
Η εικόνα του κλαδέματος είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα.
Ένα φυτό μερικές φορές χρειάζεται να χάσει κλαδιά ώστε να αναπτυχθεί καλύτερα.
Αρχέτυπα αυτό μπορεί να σημαίνει ότι η ανάπτυξη δεν είναι πάντα πρόσθεση.
Μερικές φορές αναπτυσσόμαστε αφαιρώντας.
Αυτό είναι κάτι που ο σύγχρονος άνθρωπος συχνά δυσκολεύεται να δεχτεί επειδή η πρόοδος παρουσιάζεται συνήθως ως «περισσότερο».
Περισσότερα πράγματα, περισσότερες δραστηριότητες, περισσότερες υποχρεώσεις, περισσότερη παραγωγή.
Ο Πράσινος Άνθρωπος μπορεί να μας θυμίσει ότι η φύση χρησιμοποιεί και μείωση.
Τα φύλλα πέφτουν.Τα κλαδιά σπάνε.Οι κύκλοι κλείνουν.
Η απώλεια μπορεί να αποτελεί μέρος της ανάπτυξης.
Η αρχέτυπη χρήση αυτής της ιδέας όμως χρειάζεται και πάλι να μην απλοποιεί τον πραγματικό πόνο.
Δεν είναι κάθε απώλεια «απαραίτητη για να μεγαλώσουμε».Μερικές απώλειες είναι απλώς τραγικές.
Το αρχέτυπο μπορεί να βοηθήσει στην επεξεργασία μιας εμπειρίας αλλά δεν πρέπει να επιβάλλει νόημα εκεί όπου ο άνθρωπος δεν το αισθάνεται.
Αυτός ο σεβασμός είναι μέρος της σοβαρής αρχέτυπης μελέτης.
Ο Πράσινος Άνθρωπος μπορεί επίσης να μας θυμίσει ότι κάθε γενιά χρησιμοποιεί σύμβολα με νέο τρόπο.
Η σημερινή Pagan σημασία του Green Man δεν είναι απαραίτητα η ίδια με τη σημασία που είχαν τα φυλλωτά πρόσωπα σε κάθε μεσαιωνικό κτίριο.
Αυτό δεν ακυρώνει τη σύγχρονη χρήση.
Σημαίνει μόνο ότι πρέπει να είμαστε ειλικρινείς για το πότε μια ερμηνεία είναι σύγχρονη.
Η Wicca δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι κάθε σύμβολό της υπήρχε ακριβώς με την ίδια έννοια πριν από χιλιάδες χρόνια.
Μια σύγχρονη θρησκεία μπορεί να δημιουργεί πραγματικά και ουσιαστικά σύμβολα.
Η ιστορική ακρίβεια δεν μειώνει τη μαγεία του συμβολισμού.Τον κάνει πιο καθαρό.
Το ίδιο ισχύει για τον Άγριο Άνθρωπο.
Δεν χρειάζεται να πιστεύουμε ότι υπήρχε κάποια παγκόσμια αρχαία λατρεία ενός «Wild Man» για να αναγνωρίσουμε τη δύναμη του μοτίβου.
Το αρχέτυπο παραμένει χρήσιμο επειδή αγγίζει πραγματικά ανθρώπινα ζητήματα.
Ελευθερία, ένστικτο, σώμα, φύση, απομόνωση, κοινότητα και ταυτότητα.
Αυτά τα ζητήματα παραμένουν ζωντανά.
Η μεγαλύτερη διδασκαλία αυτού του κεφαλαίου είναι ίσως ότι η φύση δεν βρίσκεται μόνο έξω από εμάς.
Το σώμα μας είναι φύση.
Οι κύκλοι μας είναι φύση.
Οι ανάγκες μας είναι μέρος της βιολογικής ζωής.
Αλλά είμαστε επίσης συνειδητά και κοινωνικά όντα.
Η πρόκληση δεν είναι να εγκαταλείψουμε τον πολιτισμό για να γίνουμε «άγριοι».
Η πρόκληση είναι να δημιουργήσουμε έναν τρόπο ζωής στον οποίο το πολιτισμένο και το φυσικό μέρος μας δεν χρειάζεται να είναι εχθροί.
Ο Άγριος Άνθρωπος μάς διδάσκει να ακούμε ό,τι δεν εξημερώνεται εύκολα.
Ο Πράσινος Άνθρωπος μάς διδάσκει ότι κάθε ζωή είναι δεμένη με μεγαλύτερους κύκλους.
Ο Κερασφόρος Θεός, που εξετάσαμε στο προηγούμενο κεφάλαιο, μπορεί να συνδέσει αυτές τις δύο εικόνες μέσα σε μια ευρύτερη Wiccan θεολογία της φύσης.
Στο επόμενο κεφάλαιο θα περάσουμε σε ένα από τα πιο δυνατά και παρεξηγημένα αρχέτυπα της σύγχρονης witchcraft: το Αρχέτυπο της Μάγισσας.Θα εξετάσουμε τη Μάγισσα ως φορέα γνώσης, ανεξαρτησίας, περιθωρίου, φόβου και δύναμης, θα ξεχωρίσουμε την ιστορική δίωξη πραγματικών ανθρώπων από τη σύγχρονη αρχέτυπη εικόνα και θα δούμε γιατί η Μάγισσα μπορεί να εμφανίζεται ταυτόχρονα ως θεραπεύτρια, σοφή, επαναστάτρια και σκοτεινή μορφή.