Κεφάλαιο 13 — Το Αρχέτυπο της Ιέρειας και του Ιερέα

 

Η Ιέρεια και ο Ιερέας αποτελούν δύο από τις πιο σημαντικές τελετουργικές μορφές μέσα στη Wicca, αλλά είναι απαραίτητο να ξεχωρίσουμε τον πραγματικό θρησκευτικό ρόλο από την αρχέτυπη ερμηνεία.Σε μια μυητική Wiccan παράδοση, όπως η Gardnerian ή η Alexandrian Wicca, η Ιέρεια και ο Ιερέας δεν είναι απλώς συμβολικοί χαρακτήρες.Μπορούν να έχουν συγκεκριμένες ευθύνες μέσα στο coven, να συμμετέχουν σε μυήσεις, να οργανώνουν τελετουργίες, να μεταδίδουν παράδοση και να υπηρετούν τη θρησκευτική κοινότητα.Όταν όμως εξετάζουμε την Ιέρεια και τον Ιερέα αρχέτυπα, ενδιαφερόμαστε για κάτι ευρύτερο.Μας ενδιαφέρει η ανθρώπινη μορφή που στέκεται ανάμεσα στον καθημερινό κόσμο και στον ιερό χώρο, που φυλάσσει μια παράδοση, υπηρετεί μια κοινότητα και βοηθά τους άλλους να εισέλθουν σε μια τελετουργική κατάσταση.Το αρχέτυπο επομένως δεν είναι ταυτόσημο με τον πραγματικό βαθμό ή την πραγματική ιδιότητα ενός Wiccan ιερέα ή μιας Wiccan ιέρειας.
Η λέξη «Ιέρεια» προκαλεί πολύ συγκεκριμένες εικόνες.Μπορεί να φανταστούμε μια γυναίκα μέσα σε ναό, δίπλα σε βωμό, μπροστά σε φωτιά ή κάτω από το φως της Σελήνης.Μπορεί να κρατά ένα κύπελλο, να απαγγέλλει λόγια ή να οδηγεί μια τελετουργία.Αυτές οι εικόνες είναι ισχυρές επειδή συνδέουν τη μορφή με το ιερό.Η Ιέρεια δεν παρουσιάζεται απλώς ως άνθρωπος που γνωρίζει πληροφορίες.Παρουσιάζεται ως κάποιος που γνωρίζει πώς να δημιουργεί ή να διατηρεί έναν ιερό χώρο.
Αυτό είναι το πρώτο σημαντικό χαρακτηριστικό του αρχέτυπου: η διαμεσολάβηση.Ο Ιερέας ή η Ιέρεια στέκεται συμβολικά ανάμεσα σε δύο περιοχές.Από τη μία βρίσκεται η καθημερινή πραγματικότητα.Από την άλλη βρίσκεται το ιερό, το τελετουργικό, το μυστηριακό ή το θεϊκό.Η λειτουργία τους είναι να βοηθούν στη μετάβαση από τη μία κατάσταση στην άλλη.
Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο Ιερέας είναι ο μοναδικός άνθρωπος που μπορεί να επικοινωνήσει με το θείο.Η Wicca γενικά δεν χρειάζεται να κατανοείται με τον ίδιο τρόπο όπως θρησκευτικά συστήματα στα οποία μόνο ένας κληρικός μπορεί να προσεγγίσει το ιερό.Σε πολλές Wiccan μορφές ο ίδιος ο ασκούμενος έχει άμεση τελετουργική σχέση με τις θεότητες.
Παρόλα αυτά, η Ιέρεια και ο Ιερέας μπορούν να έχουν ιδιαίτερο ρόλο μέσα στην κοινότητα.Μπορούν να διατηρούν τη δομή μιας τελετουργίας, να προστατεύουν την παράδοση, να διδάσκουν και να βοηθούν τους νεότερους ασκούμενους να κατανοήσουν τι κάνουν και γιατί το κάνουν.
Αρχέτυπα αυτό μας οδηγεί στην έννοια του φύλακα της πύλης.Η Ιέρεια δεν είναι μόνο εκείνη που ανοίγει την πόρτα.Πρέπει επίσης να γνωρίζει πότε η πόρτα δεν πρέπει ακόμη να ανοίξει.
Αυτό είναι βαθύτερο από όσο φαίνεται.Κάθε μετάβαση χρειάζεται κατάλληλη στιγμή.Ένας μαθητής μπορεί να θέλει να μάθει τα πάντα αμέσως, αλλά η πληροφορία χωρίς προετοιμασία μπορεί να μην έχει νόημα.
Η πραγματική εκπαίδευση δεν είναι απλή παράδοση όσο το δυνατόν περισσότερων μυστικών.Είναι σταδιακή ανάπτυξη κατανόησης.
Αυτό κάνει τον Ιερέα αρχέτυπο υπεύθυνης μετάδοσης γνώσης.
Η γνώση που μεταδίδεται χωρίς πλαίσιο μπορεί εύκολα να παρερμηνευτεί.Ένα σύμβολο που έχει συγκεκριμένο νόημα μέσα σε μία παράδοση μπορεί να σημαίνει κάτι διαφορετικό αν αποκοπεί από το τελετουργικό του περιβάλλον.
Αυτό είναι ένας από τους λόγους που η μυητική Wicca δίνει σημασία στην παράδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Η εμπειρία δεν μεταδίδεται πάντα με βιβλία.
Μπορούμε να διαβάσουμε πώς περιγράφεται μια τελετουργία και παρ' όλα αυτά να μην γνωρίζουμε πώς πραγματικά βιώνεται από μια συγκεκριμένη κοινότητα.
Το αρχέτυπο της Ιέρειας συνδέεται επομένως με τη βιωμένη γνώση.
Ξέρει όχι μόνο τι λέει το κείμενο αλλά πώς ζει η παράδοση.
Αυτό την κάνει συγγενική με τη Γηραιά, αλλά υπάρχει διαφορά.
Η Γηραιά αντιπροσωπεύει περισσότερο τη σοφία που αποκτήθηκε μέσα από τον χρόνο και την εμπειρία.
Η Ιέρεια αντιπροσωπεύει περισσότερο την υπηρεσία στο ιερό και στη συλλογική τελετουργική διαδικασία.
Μπορεί φυσικά ένα άτομο να εκφράζει και τα δύο αρχέτυπα.
Η Ιέρεια συνδέεται επίσης με το αρχέτυπο του δοχείου.
Όπως το κύπελλο κρατά νερό, έτσι η Ιέρεια μπορεί συμβολικά να κρατά τον τελετουργικό χώρο.
Η έκφραση «κρατά τον χώρο» δεν σημαίνει ότι κάνει τα πάντα για τους άλλους.
Σημαίνει ότι διατηρεί τις συνθήκες μέσα στις οποίες μια τελετουργία μπορεί να εξελιχθεί με συνοχή.
Αυτό απαιτεί προσοχή.
Πρέπει να γνωρίζει πότε να μιλήσει, πότε να περιμένει, πότε να αλλάξει μέρος της διαδικασίας και πότε να αφήσει τους συμμετέχοντες να βιώσουν κάτι χωρίς παρέμβαση.
Αρχέτυπα αυτή είναι μια μορφή βαθιάς δεκτικότητας.
Η δεκτικότητα όμως δεν είναι παθητικότητα.
Ένα δοχείο είναι παθητικό μόνο αν το κοιτάξουμε επιφανειακά.
Στην πραγματικότητα η μορφή του καθορίζει τι μπορεί να κρατήσει και τι όχι.
Η Ιέρεια ως δοχείο έχει όρια.
Χωρίς όρια δεν υπάρχει ιερός χώρος.
Αυτό συνδέεται με μια πολύ σημαντική ηθική διάσταση της ιερατικής λειτουργίας.
Ο άνθρωπος που έχει θρησκευτική εξουσία πρέπει να γνωρίζει τα όρια αυτής της εξουσίας.
Ο τίτλος δεν σημαίνει ότι έχει δικαίωμα να ελέγχει τη ζωή άλλων ανθρώπων.
Δεν σημαίνει ότι μπορεί να απαιτεί απόλυτη υπακοή.
Δεν σημαίνει ότι κάθε προσωπική του άποψη γίνεται αυτομάτως θρησκευτικός νόμος.
Η σκιά του αρχέτυπου του Ιερέα εμφανίζεται ακριβώς εδώ.
Η υπηρεσία μπορεί να μετατραπεί σε κυριαρχία.
Ο δάσκαλος μπορεί να γίνει αυταρχικός.
Ο φύλακας του μυστηρίου μπορεί να χρησιμοποιήσει το μυστήριο ως εργαλείο εξουσίας.
Ο άνθρωπος που βοηθά άλλους να πλησιάσουν το ιερό μπορεί να αρχίσει να παρουσιάζει τον εαυτό του ως μοναδικό δρόμο προς το ιερό.
Αυτή είναι μία από τις πιο επικίνδυνες μορφές της σκιάς του αρχέτυπου.
Όταν κάποιος πιστεύει ότι επειδή έχει έναν τίτλο δεν χρειάζεται να λογοδοτεί, η ιερατική υπηρεσία έχει μετατραπεί σε κατάχρηση δύναμης.
Η ώριμη Ιέρεια γνωρίζει ότι ο ρόλος της είναι υπηρεσία και όχι ιδιοκτησία των άλλων.
Η πραγματική εξουσία μέσα σε μια θρησκευτική κοινότητα χρειάζεται ηθική, διαφάνεια και σεβασμό στα προσωπικά όρια.
Αυτό είναι σημαντικό σε κάθε πνευματική ομάδα και όχι μόνο στη Wicca.
Η γλώσσα του μυστηρίου μπορεί εύκολα να χρησιμοποιηθεί για να κάνει έναν άνθρωπο να φοβάται να αμφισβητήσει.
Μια υγιής παράδοση μπορεί να διατηρεί μυστικά ή εσωτερικές πρακτικές χωρίς να μετατρέπει την εμπιστευτικότητα σε μέσο χειραγώγησης.
Το μυστικό και η κακοποίηση δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Η Ιέρεια ως αρχέτυπο πρέπει να προστατεύει το ιερό αλλά και τους ανθρώπους που εισέρχονται σε αυτό.
Αυτό την κάνει αρχέτυπο ευθύνης.
Η ευθύνη δεν είναι θεαματική.
Πολλές φορές βρίσκεται σε μικρές πράξεις.
Να έχει προετοιμαστεί ο χώρος.
Να γνωρίζουν οι συμμετέχοντες τι πρόκειται να συμβεί.
Να υπάρχει συναίνεση.
Να τηρούνται όρια.
Να μην χρησιμοποιείται ο φόβος για να δημιουργηθεί εξουσία.
Η αρχέτυπη Ιέρεια επομένως δεν είναι απλώς μια μυστηριώδης μορφή με όμορφα ενδύματα.
Είναι άνθρωπος που αναλαμβάνει ευθύνη για έναν ρόλο.
Αυτό διαφοροποιεί την ώριμη ιερατική μορφή από τη θεατρική εικόνα εξουσίας.
Ο τελετουργικός ρόλος απαιτεί υπηρεσία πριν από αναγνώριση.
Η Ιέρεια μπορεί επίσης να συνδεθεί με την προσευχή.
Η προσευχή δεν χρειάζεται να είναι απαίτηση προς το θείο.
Μπορεί να είναι λόγος ευγνωμοσύνης, αφιέρωσης, ερώτησης ή σιωπηλής παρουσίας.
Αρχέτυπα η Ιέρεια είναι εκείνη που γνωρίζει ότι δεν χρειάζεται να μιλά συνεχώς.
Η σιωπή μπορεί να είναι μέρος της τελετουργίας.
Αυτό τη συνδέει ξανά με τη Γηραιά.
Η σιωπή δημιουργεί χώρο.
Αν μια τελετουργία γεμίσει με αδιάκοπες λέξεις, μπορεί να μην υπάρχει χρόνος ώστε οι συμμετέχοντες να αισθανθούν ή να επεξεργαστούν την εμπειρία.
Η Ιέρεια γνωρίζει τον ρυθμό.
Ο ρυθμός είναι πολύ σημαντικός στην τελετουργία.
Υπάρχει αρχή, ανάπτυξη, κορύφωση και ολοκλήρωση.
Αυτό θυμίζει τους φυσικούς κύκλους που έχουμε ήδη μελετήσει.
Η τελετουργία είναι και αυτή ένας μικρός κύκλος.
Ο άνθρωπος εισέρχεται σε διαφορετική κατάσταση, συμμετέχει σε συμβολική πράξη και έπειτα επιστρέφει στην καθημερινότητα.
Η Ιέρεια μπορεί να λειτουργεί ως οδηγός αυτής της μετάβασης.
Αυτό την κάνει συγγενική με το αρχέτυπο του Ψυχοπομπού, δηλαδή της μορφής που οδηγεί κάποιον ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους ή καταστάσεις.
Δεν σημαίνει ότι κάθε Wiccan Ιέρεια είναι κυριολεκτικά ψυχοπομπός.
Μιλάμε για αρχέτυπη λειτουργία.
Οδηγεί τον άνθρωπο από το καθημερινό στο τελετουργικό και ξανά πίσω.
Η επιστροφή είναι εξίσου σημαντική με την είσοδο.
Μια τελετουργία δεν ολοκληρώνεται μόνο όταν επιτευχθεί η κορύφωση.
Χρειάζεται γείωση, κλείσιμο και επιστροφή.
Αρχέτυπα αυτό θυμίζει κάθε μυητικό ταξίδι.
Ο ήρωας δεν πρέπει μόνο να εισέλθει στον άλλο κόσμο.
Πρέπει και να επιστρέψει.
Αν δεν επιστρέψει, η γνώση δεν μπορεί να ενσωματωθεί στην καθημερινή ζωή.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό και στην προσωπική πνευματικότητα.
Μια εμπειρία μπορεί να είναι συγκλονιστική, αλλά η πραγματική της αξία φαίνεται σε μεγάλο βαθμό από το πώς επηρεάζει τη ζωή μετά.
Αν κάποιος αισθάνεται βαθιά σύνδεση με τη φύση σε μια τελετουργία αλλά αδιαφορεί εντελώς για τη φύση στην καθημερινότητα, υπάρχει χάσμα ανάμεσα στο σύμβολο και στην πράξη.
Η Ιέρεια ως αρχέτυπο της ενσωμάτωσης προσπαθεί να γεφυρώσει αυτό το χάσμα.
Το ιερό δεν υπάρχει μόνο μέσα στην τελετουργία.
Η τελετουργία μπορεί να μας βοηθήσει να δούμε την καθημερινότητα διαφορετικά.
Αυτός είναι ένας βαθύτερος τρόπος να καταλάβουμε την ιερατική υπηρεσία.
Δεν δημιουργεί απλώς εντυπωσιακές στιγμές.
Βοηθά να μεταφερθεί νόημα από τη συμβολική εμπειρία στη ζωή.
Ο Ιερέας έχει παρόμοια αρχέτυπη λειτουργία.
Στις Wiccan παραδόσεις ο Ιερέας μπορεί να υπηρετεί μαζί με την Ιέρεια μέσα σε τελετουργική πολικότητα.
Ιστορικά, πολλές μορφές Wicca έδωσαν ιδιαίτερη σημασία στη σχέση ανάμεσα σε θηλυκές και αρσενικές θεϊκές αρχές.
Σε ορισμένες παραδόσεις η Αρχιέρεια έχει ιδιαίτερα κεντρικό ρόλο.
Δεν πρέπει όμως να μετατρέπουμε κάθε Wiccan ομάδα σε μία ενιαία δομή.
Οι συγκεκριμένες ευθύνες και βαθμοί διαφέρουν ανά παράδοση.
Αρχέτυπα ο Ιερέας μπορεί να εκφράζει υπηρεσία, δομή, καθοδήγηση και παρουσία μέσα στον τελετουργικό χώρο.
Δεν χρειάζεται να θεωρείται αρχέτυπο «αρσενικής εξουσίας».
Αυτό θα ήταν υπερβολικά στενό.
Η ιερατική ποιότητα μπορεί να βιωθεί από ανθρώπους οποιουδήποτε φύλου.
Το σημαντικό είναι η λειτουργία.
Υπηρετώ κάτι μεγαλύτερο από το προσωπικό μου εγώ.
Αυτό είναι ίσως το κεντρικό σημείο του αρχέτυπου του Ιερέα.
Δεν βρίσκεται στο κέντρο επειδή θέλει να είναι σημαντικός.
Βρίσκεται εκεί επειδή κάποιος πρέπει να διατηρεί τη δομή.
Η σκιά εμφανίζεται όταν ξεχνά αυτή τη διάκριση.
Τότε η τελετουργία γίνεται σκηνή για το εγώ.
Ο άνθρωπος μπορεί να απολαμβάνει τόσο πολύ τον τίτλο ώστε να ξεχνά την υπηρεσία.
Η αρχέτυπη σκιά του Ιερέα είναι επομένως ο Ψευδοπροφήτης, ο Αυταρχικός Δάσκαλος ή ο άνθρωπος που παρουσιάζει κάθε προσωπική επιθυμία ως θεϊκή εντολή.
Αυτή η σκιά εμφανίζεται σε πολλές θρησκευτικές και εσωτερικές παραδόσεις.
Για αυτό η κριτική σκέψη είναι απαραίτητη.
Η δήλωση «οι Θεοί μου είπαν» δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως απόλυτη δικαιολογία για να ελέγχει κάποιος άλλους ανθρώπους.
Η προσωπική θρησκευτική εμπειρία μπορεί να είναι σημαντική για τον άνθρωπο που τη βιώνει.
Δεν δημιουργεί αυτόματα υποχρέωση στους άλλους.
Αυτό είναι ένας βασικός ηθικός κανόνας.
Ο ώριμος Ιερέας μπορεί να πει «αυτή είναι η εμπειρία μου» χωρίς να απαιτεί από τους άλλους να την αποδεχτούν ως αντικειμενική αποκάλυψη.
Η ταπεινότητα είναι επομένως σημαντική ιερατική ποιότητα.
Ταπεινότητα δεν σημαίνει να υποτιμάς τον εαυτό σου.
Σημαίνει να γνωρίζεις τα όρια του ρόλου σου.
Η Ιέρεια δεν είναι η Θεά.
Ο Ιερέας δεν είναι ο Θεός.
Μπορούν να εκπροσωπούν, να συμβολίζουν ή να υπηρετούν θεϊκές μορφές μέσα στην τελετουργία, αλλά παραμένουν άνθρωποι.
Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό.
Ο άνθρωπος που ενσαρκώνει συμβολικά έναν θεϊκό ρόλο μέσα σε τελετουργία δεν αποκτά απεριόριστη πραγματική εξουσία.
Το τελετουργικό πρόσωπο και το καθημερινό πρόσωπο πρέπει να ξεχωρίζονται.
Αυτή η διάκριση προστατεύει και την κοινότητα και τον ίδιο τον λειτουργό.
Η Ιέρεια συνδέεται επίσης με την ακρόαση.
Ο καλός θρησκευτικός λειτουργός δεν μιλά μόνο.
Ακούει.
Ακούει τα μέλη της κοινότητας.
Ακούει την παράδοση.
Ακούει τη σιωπή.
Ακούει και τις δικές του αμφιβολίες.
Αυτό το τελευταίο είναι σημαντικό.
Ένας άνθρωπος που δεν επιτρέπει ποτέ στον εαυτό του να αμφιβάλλει μπορεί να γίνει επικίνδυνα βέβαιος.
Η αμφιβολία δεν είναι πάντα εχθρός της πίστης.
Μπορεί να είναι εργαλείο καθαρισμού της πίστης από αυταπάτες.
Αρχέτυπα η ώριμη Ιέρεια μπορεί να στέκεται ανάμεσα στην πίστη και στην αμφιβολία χωρίς να χρειάζεται να εξαφανίσει κανένα από τα δύο.
Αυτό είναι δύσκολο αλλά πολύ σημαντικό.
Το μυστήριο δεν είναι το ίδιο με τη βεβαιότητα.
Μερικές φορές το ιερό βιώνεται ακριβώς επειδή δεν μπορούμε να το περιορίσουμε πλήρως σε λέξεις.
Η Ιέρεια μπορεί να λειτουργεί ως φύλακας αυτού του μυστηρίου χωρίς να ισχυρίζεται ότι γνωρίζει τα πάντα.
Η λέξη «μυστήριο» εδώ δεν σημαίνει κρυφή πληροφορία που κάποιος κρατά για να αισθάνεται ανώτερος.
Μπορεί να σημαίνει εμπειρία που δεν περιγράφεται εύκολα.
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που είναι δύσκολο να μετατραπούν σε πλήρη θεωρία.
Ένας θάνατος, ένας έρωτας, η γέννηση, η επαφή με τη φύση ή μια βαθιά τελετουργική στιγμή μπορεί να ξεπερνούν τις λέξεις.
Η Ιέρεια ως αρχέτυπο σέβεται αυτό που δεν εξηγείται πλήρως.
Αυτό δεν σημαίνει ότι απορρίπτει τη λογική.
Σημαίνει ότι γνωρίζει πως η ανθρώπινη εμπειρία περιλαμβάνει περισσότερα από καθαρή λογική ανάλυση.
Η ώριμη πνευματικότητα μπορεί να χρησιμοποιεί και λόγο και σύμβολο.
Και ιστορία και μύθο.
Και σκέψη και συναίσθημα.
Η Ιέρεια βρίσκεται συχνά στο σημείο όπου αυτά τα επίπεδα συναντώνται.
Η τελετουργία είναι ένας από τους χώρους αυτής της συνάντησης.
Οι λέξεις αποκτούν συμβολική μορφή.
Το σώμα κινείται.
Οι αισθήσεις συμμετέχουν.
Η κοινότητα βρίσκεται μαζί.
Ο χρόνος οργανώνεται διαφορετικά από την καθημερινότητα.
Αυτή η ολική συμμετοχή κάνει την τελετουργία διαφορετική από απλή διάλεξη.
Η Ιέρεια πρέπει να κατανοεί αυτόν τον χαρακτήρα.
Αρχέτυπα είναι σκηνοθέτης αλλά όχι με την έννοια της παράστασης για κοινό.
Δημιουργεί πλαίσιο ώστε όλοι να συμμετέχουν.
Η πραγματική τελετουργική τέχνη δεν βρίσκεται μόνο σε όμορφα λόγια.
Βρίσκεται στη σωστή σχέση ανάμεσα σε χώρο, χρόνο, σύμβολα, ανθρώπους και πρόθεση.
Αυτό απαιτεί εμπειρία.
Για αυτό η ιερατική λειτουργία συνδέεται με μαθητεία.
Δεν αρκεί να δηλώσει κάποιος τον εαυτό του ειδικό.
Σε μυητικές Wiccan γραμμές η εκπαίδευση και η μετάδοση μπορεί να απαιτούν σημαντικό χρόνο.
Οι λεπτομέρειες φυσικά διαφέρουν ανά παράδοση.
Η βασική αρχή όμως είναι ότι η ευθύνη αυξάνεται μαζί με τη γνώση.
Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό αρχέτυπο μάθημα.
Όσο περισσότερη εξουσία έχει ένας άνθρωπος, τόσο περισσότερη ευθύνη χρειάζεται.
Η δύναμη χωρίς ευθύνη είναι σκιά.
Η Ιέρεια μπορεί επίσης να είναι αρχέτυπο θεραπείας της κοινότητας.
Όχι με την έννοια ότι αντικαθιστά γιατρό ή ψυχολόγο.
Με την έννοια ότι μπορεί να βοηθά μια κοινότητα να τελετουργεί γεγονότα όπως γέννηση, ένωση, απώλεια, αλλαγή ή θάνατο.
Οι τελετουργίες βοηθούν τους ανθρώπους να δίνουν μορφή σε μεταβάσεις.
Μια αλλαγή μπορεί να είναι δύσκολη όταν δεν έχει αναγνωριστεί.
Η τελετουργία λέει: κάτι τελείωσε και κάτι άλλο αρχίζει.
Αυτή είναι βαθιά ανθρώπινη λειτουργία.
Για αυτό ο Ιερέας συνδέεται με τα κατώφλια.
Γέννηση.
Ενηλικίωση.
Μύηση.
Ένωση.
Απώλεια.
Θάνατος.
Όλα είναι περάσματα από μία κατάσταση σε άλλη.
Ο Ιερέας δεν δημιουργεί απαραίτητα την αλλαγή.
Τη βοηθά να αναγνωριστεί.
Αυτό είναι μεγάλη διαφορά.
Η πραγματική ιερατική υπηρεσία δεν προσποιείται ότι ελέγχει τη ζωή και τον θάνατο.
Δίνει συμβολική μορφή σε γεγονότα που ήδη συμβαίνουν.
Η Ιέρεια συνδέεται επίσης με την κοινότητα.
Η Wicca συχνά παρουσιάζεται σήμερα μέσα από ατομική πρακτική, αλλά οι ιστορικές μυητικές μορφές της είναι έντονα κοινοτικές.
Το coven δεν είναι απλώς ομάδα ανθρώπων που κάνουν ταυτόχρονα ατομικές τελετουργίες.
Έχει σχέσεις, εμπιστοσύνη, ιστορία και κοινή πρακτική.
Η Ιέρεια και ο Ιερέας μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο έχουν ευθύνη να προστατεύουν αυτή τη συνοχή.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποφεύγεται κάθε σύγκρουση.
Μια υγιής κοινότητα μπορεί να έχει διαφωνίες.
Η ερώτηση είναι πώς αντιμετωπίζονται.
Η καταστολή κάθε διαφωνίας δημιουργεί εύθραυστη ενότητα.
Η ώριμη ιερατική λειτουργία επιτρέπει τη διαφορά χωρίς να αφήνει την κοινότητα να καταρρεύσει εύκολα.
Αυτό είναι δύσκολη μορφή ηγεσίας.
Η ηγεσία δεν είναι μόνο να λες στους άλλους τι να κάνουν.
Είναι να δημιουργείς συνθήκες μέσα στις οποίες μπορούν να συμμετέχουν υπεύθυνα.
Ο ώριμος Ιερέας δεν φοβάται να αναπτύσσονται άλλοι άνθρωποι.
Αντίθετα, αυτή είναι μέρος της επιτυχίας του.
Ο δάσκαλος που θέλει οι μαθητές να παραμένουν για πάντα κατώτεροί του υπηρετεί περισσότερο το εγώ του παρά την παράδοση.
Η πραγματική μετάδοση δημιουργεί επόμενη γενιά ανθρώπων που μπορούν κάποτε να αναλάβουν ευθύνη.
Αυτό συνδέει το αρχέτυπο με τη Μητέρα.
Η Μητέρα δημιουργεί χώρο ανάπτυξης.
Ο Ιερέας δημιουργεί χώρο μαθητείας.
Και οι δύο πρέπει τελικά να επιτρέψουν την αυτονομία.
Η Ιέρεια συνδέεται επίσης με την ακεραιότητα.
Η ακεραιότητα σημαίνει ότι υπάρχει όσο το δυνατόν μικρότερο χάσμα ανάμεσα σε αυτά που διδάσκουμε και σε αυτά που κάνουμε.
Κανείς δεν είναι τέλειος.
Αλλά αν ένας άνθρωπος διδάσκει συνεχώς σεβασμό ενώ συμπεριφέρεται καταχρηστικά, υπάρχει σοβαρή αντίφαση.
Ο τίτλος δεν διορθώνει την αντίφαση.
Η συμπεριφορά έχει μεγαλύτερη σημασία.
Αυτό είναι σημαντικό για όποιον αναζητά coven ή πνευματικό δάσκαλο.
Ο σεβασμός στην παράδοση δεν απαιτεί τυφλή εμπιστοσύνη σε κάθε άνθρωπο που ισχυρίζεται ότι την εκπροσωπεί.
Η υγιής αμφισβήτηση είναι απαραίτητη.
Οι τίτλοι όπως High Priestess και High Priest μπορεί να έχουν συγκεκριμένη σημασία μέσα σε συγκεκριμένες Wiccan γραμμές.
Δεν πρέπει να θεωρούμε ότι κάθε άνθρωπος στο διαδίκτυο που χρησιμοποιεί έναν τέτοιο τίτλο έχει την ίδια εκπαίδευση ή αναγνώριση.
Χρειάζεται να γνωρίζουμε το πλαίσιο.
Αυτό είναι μέρος της διάκρισης που μάθαμε από τη Γηραιά.
Η Ιέρεια ως αρχέτυπο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε προσωπική αυτοπαρατήρηση.
Μπορούμε να ρωτήσουμε: Τι θεωρώ πραγματικά ιερό;Πώς το υπηρετώ στην καθημερινότητά μου;Μπορώ να διατηρώ έναν χώρο χωρίς να χρειάζεται να είμαι το κέντρο του;
Μπορούμε επίσης να ρωτήσουμε: Πώς χρησιμοποιώ τη γνώση μου όταν άλλοι άνθρωποι με εμπιστεύονται;Δίνω ελευθερία ή δημιουργώ εξάρτηση;
Μια άλλη σημαντική ερώτηση είναι: Μπορώ να πω «δεν γνωρίζω» όταν δεν γνωρίζω;
Η Ιέρεια που δεν μπορεί να παραδεχτεί άγνοια βρίσκεται ήδη κοντά στη σκιά της εξουσίας.
Μπορούμε ακόμη να ρωτήσουμε: Ποια όρια χρειάζομαι όταν υπηρετώ άλλους;
Η υπηρεσία χωρίς όρια οδηγεί εύκολα σε εξάντληση.
Η Ιέρεια δεν χρειάζεται να είναι διαθέσιμη για όλους κάθε στιγμή.
Η υπεύθυνη υπηρεσία χρειάζεται και προσωπική φροντίδα.
Αυτό συνδέεται με το αρχέτυπο της Μητέρας.
Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να δίνουμε από ένα εντελώς άδειο δοχείο.
Η Ιέρεια χρειάζεται δικό της χώρο, χρόνο και υποστήριξη.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό επειδή οι άνθρωποι που βρίσκονται σε ρόλους φροντίδας συχνά αισθάνονται ότι δεν έχουν δικαίωμα να κουραστούν.
Η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
Η ευθύνη δεν καταργεί την ανθρώπινη φύση.
Η Ιέρεια παραμένει άνθρωπος.
Κουράζεται.
Κάνει λάθη.
Χρειάζεται να μαθαίνει.
Η αναγνώριση αυτής της ανθρώπινης πλευράς προστατεύει από τη δημιουργία εξιδανικευμένων ηγετών.
Η υπερβολική εξιδανίκευση μπορεί να γίνει επικίνδυνη επειδή κάνει την κοινότητα να αγνοεί πραγματικά προβλήματα.
Ο ώριμος πνευματικός ηγέτης δεν χρειάζεται να παρουσιάζεται ως τέλειος.
Χρειάζεται να είναι υπεύθυνος.
Αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό.
Η Ιέρεια μπορεί επίσης να συμβολίζει το ιερό κέντρο.
Μέσα στον τελετουργικό κύκλο συχνά υπάρχει ένα σημείο συγκέντρωσης, όπως ένας βωμός ή μια φωτιά.
Αρχέτυπα το κέντρο αντιπροσωπεύει το σημείο γύρω από το οποίο οργανώνεται η τελετουργική εμπειρία.
Η Ιέρεια δεν είναι η ίδια το κέντρο.
Υπηρετεί το κέντρο.
Αυτό είναι ίσως η πιο καθαρή εικόνα του ρόλου της.
Όταν αρχίζει να θεωρεί τον εαυτό της το κέντρο, το αρχέτυπο πέφτει στη σκιά.
Ο ώριμος Ιερέας δείχνει προς κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό του.
Μπορεί να είναι οι Θεοί, η παράδοση, η κοινότητα, η φύση ή το ιερό όπως το κατανοεί η συγκεκριμένη Wiccan γραμμή.
Η ουσία είναι η υπηρεσία.
Για αυτό το αρχέτυπο της Ιέρειας και του Ιερέα είναι τελικά αρχέτυπο σχέσης και ευθύνης περισσότερο παρά κύρους.
Η ιερατική μορφή μας ρωτά: αν μου δοθεί δύναμη, μπορώ να τη χρησιμοποιήσω χωρίς να θεωρήσω ότι μου ανήκουν οι άνθρωποι;Αν μου δοθεί γνώση, μπορώ να τη μεταδώσω χωρίς να την χρησιμοποιήσω για να μεγαλώσω το εγώ μου;Αν μου δοθεί εμπιστοσύνη, μπορώ να τη σεβαστώ;
Αυτές είναι οι πραγματικές δοκιμασίες του αρχέτυπου.
Η Ιέρεια και ο Ιερέας μπορεί να φορούν τελετουργικά ενδύματα, να κρατούν εργαλεία και να απαγγέλλουν λόγια, αλλά όλα αυτά είναι εξωτερικά στοιχεία.
Η εσωτερική ουσία βρίσκεται στην παρουσία, στην υπηρεσία, στη διάκριση και στην ηθική ευθύνη.
Χωρίς αυτά η τελετουργική εξουσία γίνεται κενή μορφή.
Με αυτά μπορεί να γίνει βαθιά υπηρεσία προς την κοινότητα και το ιερό.
Στο επόμενο κεφάλαιο θα εξετάσουμε το Αρχέτυπο του Πολεμιστή και του Προστάτη.Θα δούμε γιατί ο Πολεμιστής δεν σημαίνει απλώς μάχη ή βία, αλλά μπορεί να εκφράζει θάρρος, πειθαρχία, προσωπικά όρια, προστασία και την ικανότητα να υπερασπιζόμαστε ό,τι θεωρούμε σημαντικό χωρίς να μετατρέπουμε τη δύναμη σε επιθετικότητα.