Κεφάλαιο 14 — Το Αρχέτυπο του Πολεμιστή και του Προστάτη

 

Το αρχέτυπο του Πολεμιστή είναι ένα από τα πιο παρεξηγημένα αρχέτυπα επειδή πολλοί το συνδέουν αμέσως με πόλεμο, βία, όπλα και καταστροφή.Σε αρχέτυπο επίπεδο όμως ο Πολεμιστής είναι πολύ ευρύτερος.Μπορεί να αντιπροσωπεύει θάρρος, αποφασιστικότητα, πειθαρχία, όρια, αυτοέλεγχο και την ικανότητα ενός ανθρώπου να προστατεύει ό,τι θεωρεί σημαντικό.Ο ώριμος Πολεμιστής δεν αναζητά συνεχώς σύγκρουση.Γνωρίζει πότε χρειάζεται να σταθεί σταθερός και πότε η μεγαλύτερη δύναμη βρίσκεται στην αποφυγή μιας άχρηστης μάχης.Για αυτό είναι χρήσιμο να μελετάμε μαζί τον Πολεμιστή και τον Προστάτη.Ο πρώτος δίνει έμφαση στη δράση και στην αποφασιστικότητα.Ο δεύτερος μας υπενθυμίζει για ποιον λόγο χρησιμοποιείται αυτή η δύναμη.Χωρίς κάτι που αξίζει να προστατευτεί, ο Πολεμιστής μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε απλή επιθετικότητα.
Στη σύγχρονη Wiccan και Pagan αρχέτυπη σκέψη ο Πολεμιστής δεν αποτελεί απαραίτητα συγκεκριμένη θεότητα ούτε υπάρχει ως υποχρεωτικό πρόσωπο σε όλες τις παραδόσεις.Μπορεί να χρησιμοποιείται ως ψυχολογικό μοτίβο όταν ένας άνθρωπος χρειάζεται να υπερασπιστεί τα όριά του, να αντιμετωπίσει φόβο ή να παραμείνει σταθερός απέναντι σε δυσκολίες.Μπορεί επίσης να εντοπιστεί ως μία από τις λειτουργίες συγκεκριμένων μυθολογικών μορφών.Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε πολεμική θεότητα είναι απλώς «το ίδιο αρχέτυπο».Όπως έχουμε ήδη μάθει, κάθε θεότητα πρέπει πρώτα να μελετάται μέσα στο δικό της ιστορικό και θρησκευτικό πλαίσιο.
Η βασική δύναμη του Πολεμιστή είναι η απόφαση.Υπάρχουν στιγμές στη ζωή όπου η σκέψη πρέπει κάποτε να μετατραπεί σε πράξη.Μπορούμε να εξετάζουμε ένα πρόβλημα για πολύ καιρό, αλλά κάποια στιγμή χρειάζεται να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε.Ο Πολεμιστής είναι η αρχέτυπη στιγμή κατά την οποία λέμε «αυτό είναι το όριό μου» ή «αυτός είναι ο δρόμος που θα ακολουθήσω».Δεν σημαίνει ότι η απόφαση είναι πάντα εύκολη.Συχνά η δύναμη του αρχέτυπου εμφανίζεται ακριβώς επειδή η απόφαση είναι δύσκολη.
Το θάρρος είναι για αυτό βασική ποιότητα του Πολεμιστή.Το θάρρος δεν είναι απουσία φόβου.Αν κάποιος δεν φοβάται καθόλου, μπορεί απλώς να μην αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο.Θάρρος σημαίνει ότι καταλαβαίνουμε τον φόβο και παρ' όλα αυτά επιλέγουμε να κάνουμε αυτό που θεωρούμε σωστό ή αναγκαίο.Η διαφορά αυτή είναι σημαντική.Ο Πολεμιστής δεν είναι άνθρωπος που δεν αισθάνεται.Είναι άνθρωπος που δεν επιτρέπει στο συναίσθημα να αποφασίζει από μόνο του για κάθε πράξη.
Αυτό μας οδηγεί στην πειθαρχία.Η πειθαρχία είναι μία από τις πιο ώριμες όψεις του αρχέτυπου.Δεν αφορά μόνο στρατιωτική εκπαίδευση ή σκληρότητα.Σημαίνει την ικανότητα να συνεχίζουμε μια αναγκαία πράξη ακόμη και όταν δεν έχουμε διάθεση.Ένας άνθρωπος που μελετά, γυμνάζεται, φροντίζει ένα έργο ή τηρεί μια υπόσχεση χρειάζεται πειθαρχία.
Η πειθαρχία συνδέεται με τη συνέπεια.Η στιγμιαία δύναμη μπορεί να δημιουργήσει ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα, αλλά η πραγματική αλλαγή συχνά χρειάζεται μικρές πράξεις που επαναλαμβάνονται.Ο Πολεμιστής λοιπόν δεν είναι μόνο η μεγάλη μάχη.Μπορεί να είναι και η καθημερινή απόφαση να συνεχίσεις.
Αυτό έχει ενδιαφέρον και στη Wiccan προσωπική πρακτική.Ένας άνθρωπος μπορεί να ενδιαφέρεται για τελετουργίες, εποχές, συμβολισμούς ή μελέτη.Αν όμως η πρακτική εμφανίζεται μόνο όταν υπάρχει ενθουσιασμός, δύσκολα θα αποκτήσει βάθος.Η αρχέτυπη ποιότητα του Πολεμιστή μπορεί να εμφανιστεί ως συνέπεια στη μάθηση και όχι ως θεαματική πράξη.
Η σκιά της πειθαρχίας όμως είναι η ακαμψία.Ένας άνθρωπος μπορεί να γίνει τόσο αυστηρός με τον εαυτό του ώστε να μην επιτρέπει ξεκούραση, λάθος ή αλλαγή σχεδίου.Τότε η πειθαρχία σταματά να υπηρετεί τη ζωή και μετατρέπεται σε φυλακή.Ο ώριμος Πολεμιστής γνωρίζει πότε πρέπει να επιμένει αλλά και πότε πρέπει να προσαρμοστεί.
Η προσαρμοστικότητα είναι συχνά μεγαλύτερη στρατηγική δύναμη από την ακαμψία.Αν μια κατάσταση έχει αλλάξει, το να επιμένουμε στο παλιό σχέδιο μόνο και μόνο επειδή το αποφασίσαμε μπορεί να είναι ανόητο.Ο Πολεμιστής δεν υπηρετεί το σχέδιο.Υπηρετεί τον σκοπό.
Αυτό μας φέρνει στην έννοια της στρατηγικής.Ο Πολεμιστής που βασίζεται μόνο στη δύναμη είναι περιορισμένος.Η ώριμη πολεμική ενέργεια περιλαμβάνει παρατήρηση, σχεδιασμό, υπομονή και επιλογή της κατάλληλης στιγμής.Μερικές φορές η σωστή κίνηση είναι να δράσουμε γρήγορα.Άλλες φορές είναι να περιμένουμε.
Η στρατηγική είναι ουσιαστικά διαχείριση ενέργειας.Δεν μπορούμε να πολεμήσουμε κάθε μάχη.Αν προσπαθούμε να απαντούμε σε κάθε προσβολή, κάθε διαφωνία και κάθε μικρή πρόκληση, σύντομα εξαντλούμαστε.Ο ώριμος Πολεμιστής επιλέγει πού αξίζει να χρησιμοποιήσει τη δύναμή του.
Αυτό τον συνδέει με τη Γηραιά.Η Γηραιά προσφέρει διάκριση.Ο Πολεμιστής χρησιμοποιεί αυτή τη διάκριση για δράση.Η μία ρωτά «τι πραγματικά έχει σημασία;».Ο άλλος ρωτά «τι θα κάνω για αυτό;».
Ο Προστάτης δίνει στο αρχέτυπο ηθικό προσανατολισμό.Η προστασία σημαίνει ότι κάτι θεωρείται πολύτιμο.Μπορεί να είναι ένας άνθρωπος, μια κοινότητα, μια αξία, ένα προσωπικό όριο, ένα φυσικό τοπίο ή ακόμη και η εσωτερική μας ισορροπία.
Ο Προστάτης δεν χρειάζεται να είναι επιθετικός.Μπορεί να προστατεύει μέσα από πρόληψη, καθαρούς κανόνες, γνώση και σταθερότητα.Ένας άνθρωπος που κλειδώνει σωστά την πόρτα του προστατεύει χωρίς να επιτίθεται σε κανέναν.Ένας άνθρωπος που λέει καθαρά «δεν δέχομαι αυτή τη συμπεριφορά» χρησιμοποιεί όριο χωρίς βία.
Αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά μαθήματα του αρχέτυπου.Η δύναμη δεν είναι το ίδιο με την επιθετικότητα.
Η επιθετικότητα συχνά προσπαθεί να επιβληθεί.Η προστασία προσπαθεί να διατηρήσει ασφάλεια και όρια.
Οι δύο μπορούν να μοιάζουν εξωτερικά σε κάποιες στιγμές αλλά έχουν διαφορετική εσωτερική κατεύθυνση.
Ο Πολεμιστής συνδέεται για αυτό πολύ στενά με το «όχι».Πολλοί άνθρωποι μαθαίνουν ότι για να είναι καλοί πρέπει να είναι πάντα διαθέσιμοι, ευγενικοί και πρόθυμοι να συμφωνήσουν.Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι ότι δυσκολεύονται να προστατεύσουν τον χρόνο, την ενέργεια και τα προσωπικά τους όρια.
Το αρχέτυπο του Πολεμιστή λέει ότι το «όχι» μπορεί να είναι απαραίτητη πράξη αυτοσεβασμού.
Δεν χρειάζεται κάθε «όχι» να συνοδεύεται από θυμό.
Μπορεί να ειπωθεί ήρεμα και σταθερά.
Αυτό είναι ώριμη πολεμική δύναμη.
Η υπερβολική ανάγκη να εξηγούμε κάθε όριο μπορεί μερικές φορές να σημαίνει ότι δεν εμπιστευόμαστε το δικαίωμά μας να το έχουμε.Ο Πολεμιστής μας θυμίζει ότι ορισμένα όρια δεν χρειάζονται ατελείωτη υπεράσπιση.
Αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούμε να χρησιμοποιούμε τα «όρια» ως δικαιολογία για σκληρότητα.Το όριο προστατεύει τον δικό μας χώρο.Δεν μας δίνει δικαίωμα να ελέγχουμε τη ζωή των άλλων.
Αυτό είναι σημαντικό επειδή η γλώσσα της προστασίας μπορεί εύκολα να γίνει εργαλείο ελέγχου.Κάποιος μπορεί να λέει «σε προστατεύω» ενώ στην πραγματικότητα περιορίζει την ελευθερία ενός άλλου ανθρώπου.
Η πραγματική προστασία χρειάζεται σεβασμό στην αυτονομία.
Αυτό συνδέει τον Προστάτη με τη Μητέρα.Η ώριμη Μητέρα προστατεύει ώστε κάτι να μεγαλώσει.Δεν το προστατεύει ώστε να παραμείνει για πάντα εξαρτημένο.
Το ίδιο ισχύει για τον Πολεμιστή.Η υγιής προστασία δημιουργεί ασφάλεια, όχι φυλακή.
Το αρχέτυπο του Πολεμιστή έχει επίσης σχέση με τον θυμό.Ο θυμός είναι ένα συναίσθημα που πολλές φορές εμφανίζεται όταν αντιλαμβανόμαστε αδικία, απειλή ή παραβίαση ορίων.Δεν είναι από μόνος του κακός.
Το πρόβλημα είναι τι κάνουμε με αυτόν.
Ο θυμός μπορεί να δώσει ενέργεια για αλλαγή.Μπορεί να μας βοηθήσει να αναγνωρίσουμε ότι μια κατάσταση δεν είναι αποδεκτή.Μπορεί όμως και να μετατραπεί σε βία, εκδίκηση ή ανεξέλεγκτη επιθετικότητα.
Ο ώριμος Πολεμιστής δεν αρνείται τον θυμό αλλά δεν του παραδίδει και τον έλεγχο.
Μπορεί να χρησιμοποιήσει την ενέργειά του για καθαρή δράση.
Αυτό είναι διαφορετικό από το να ξεσπάσουμε.
Η εκτόνωση δεν λύνει πάντα το πρόβλημα.
Η δράση χρειάζεται κατεύθυνση.
Σε αρχέτυπη γλώσσα ο θυμός μπορεί να είναι φωτιά.Η φωτιά μπορεί να ζεστάνει και να φωτίσει ή να κάψει ολόκληρο το σπίτι.
Ο Πολεμιστής χρειάζεται να μάθει πώς να κρατά τη φωτιά μέσα σε όρια.
Αυτό τον συνδέει με τη Μάγισσα του προηγούμενου κεφαλαίου.Η Μάγισσα χρησιμοποιεί δύναμη μέσα από γνώση και μεταμόρφωση.Ο Πολεμιστής χρησιμοποιεί δύναμη μέσα από κατεύθυνση και απόφαση.
Και οι δύο μπορούν να πέσουν στη σκιά όταν η δύναμη γίνεται μέσο κυριαρχίας.
Η σκιά του Πολεμιστή είναι ίσως πιο εύκολο να αναγνωριστεί από πολλές άλλες αρχέτυπες σκιές.
Μπορεί να εμφανιστεί ως Βίαιος, Τύραννος, Κατακτητής ή άνθρωπος που χρειάζεται συνεχώς έναν εχθρό.
Αν ένας άνθρωπος αισθάνεται ζωντανός μόνο όταν πολεμά κάποιον, το αρχέτυπο έχει χάσει την ισορροπία του.
Η μάχη έχει γίνει ταυτότητα.
Αυτό μπορεί να συμβεί και ψυχολογικά.
Κάποιος μπορεί να αντιμετωπίζει κάθε διαφωνία σαν προσωπική επίθεση.
Μπορεί να πιστεύει ότι κάθε σχέση έχει νικητή και ηττημένο.
Μπορεί να δυσκολεύεται να συνεργαστεί επειδή βλέπει παντού ανταγωνισμό.
Αυτό είναι η σκιά του Πολεμιστή.
Η ώριμη μορφή μπορεί να αναγνωρίζει ότι πολλές καταστάσεις δεν χρειάζονται νικητή.
Μπορεί να υπάρχει συμβιβασμός, συνεργασία ή απλή αποχώρηση.
Η ικανότητα να αποχωρούμε από μια άχρηστη σύγκρουση είναι συχνά πολύ μεγαλύτερη δύναμη από το να παραμένουμε μόνο για να «κερδίσουμε».
Ο Πολεμιστής συνδέεται επίσης με την τιμή.
Η λέξη «τιμή» χρησιμοποιείται με πολλές διαφορετικές έννοιες, αλλά αρχέτυπα μπορεί να σημαίνει ότι ο άνθρωπος προσπαθεί να παραμένει συνεπής με βασικές αξίες ακόμη και όταν αυτό έχει κόστος.
Αν η αξία μου είναι η ειλικρίνεια, τότε η πραγματική δοκιμασία δεν είναι όταν η αλήθεια με συμφέρει.
Είναι όταν η αλήθεια μου κοστίζει.
Ο Πολεμιστής εμφανίζεται στην απόφαση να μην εγκαταλείψω εύκολα μια αξία μόνο επειδή η κατάσταση έγινε δύσκολη.
Αυτό όμως χρειάζεται διάκριση.
Η προσκόλληση σε λάθος αξία μπορεί να γίνει φανατισμός.
Ο άνθρωπος πρέπει να είναι ικανός να επανεξετάζει τις πεποιθήσεις του.
Η τιμή δεν σημαίνει τυφλή προσκόλληση.
Σημαίνει να μην εγκαταλείπεις εύκολα αυτό που έχεις εξετάσει και θεωρείς σημαντικό, ενώ παραμένεις ανοιχτός σε πραγματικές αποδείξεις ότι μπορεί να έχεις κάνει λάθος.
Αυτό είναι δύσκολη ισορροπία.
Ο Πολεμιστής χρειάζεται γι' αυτό τον Σοφό.
Η δύναμη χωρίς σοφία γίνεται επικίνδυνη.
Η σοφία χωρίς την ικανότητα δράσης μπορεί να παραμείνει μόνο θεωρία.
Τα αρχέτυπα συνεργάζονται.
Αυτό είναι σημαντικό να θυμόμαστε σε ολόκληρο το βιβλίο.
Κανένα αρχέτυπο δεν είναι ολοκληρωμένο από μόνο του.
Η Κόρη χρειάζεται τη διάκριση της Γηραιάς.
Η Μητέρα χρειάζεται την ικανότητα αποδέσμευσης.
Η Μάγισσα χρειάζεται ηθική.
Ο Πολεμιστής χρειάζεται σοφία και συμπόνια.
Όταν ένα αρχέτυπο απομονώνεται, η φωτεινή του δύναμη μπορεί εύκολα να γίνει σκιά.
Ο Πολεμιστής έχει επίσης στενή σχέση με τον φόβο της αποτυχίας.
Πολλοί άνθρωποι δεν ξεκινούν κάτι επειδή φοβούνται ότι θα αποτύχουν.
Ο Πολεμιστής δεν υπόσχεται επιτυχία.
Υπόσχεται μόνο ότι μπορούμε να δράσουμε χωρίς να γνωρίζουμε εκ των προτέρων το αποτέλεσμα.
Αυτό είναι σημαντικό.
Το θάρρος δεν χρειάζεται εγγύηση.
Αν γνωρίζαμε με βεβαιότητα ότι θα πετύχουμε, η πράξη θα απαιτούσε πολύ λιγότερο θάρρος.
Η αβεβαιότητα είναι μέρος της δοκιμασίας.
Ο Πολεμιστής μπορεί επομένως να χρησιμοποιηθεί ως αρχέτυπο αντοχής απέναντι στην πιθανότητα αποτυχίας.
Η αποτυχία όμως δεν πρέπει να μετατρέπεται σε προσωπική ταυτότητα.
Μια πράξη μπορεί να αποτύχει χωρίς ο άνθρωπος να είναι «αποτυχημένος».
Η διάκριση αυτή είναι σημαντική για τη συνέχιση.
Ο ώριμος Πολεμιστής μαθαίνει από το αποτέλεσμα.
Δεν χρειάζεται να προσποιείται ότι κάθε ήττα ήταν κρυφή νίκη.
Μπορεί να πει «αυτό δεν λειτούργησε».
Στη συνέχεια εξετάζει γιατί και προσαρμόζεται.
Αυτή είναι στρατηγική μάθηση.
Ο Πολεμιστής συνδέεται επίσης με την αντοχή.
Αντοχή δεν σημαίνει ότι πρέπει να υπομένουμε κάθε κατάσταση.
Αυτό είναι σημαντικό.
Υπάρχουν φορές που η μεγαλύτερη δύναμη βρίσκεται στην αποχώρηση.
Η κοινωνία συχνά εξιδανικεύει το «μην τα παρατάς ποτέ».
Αλλά αυτή η συμβουλή δεν είναι πάντα σοφή.
Μερικές φορές κάτι έχει γίνει επιβλαβές ή απλώς δεν έχει πλέον νόημα.
Η Γηραιά μας διδάσκει πότε πρέπει να αφήσουμε.
Ο Πολεμιστής πρέπει να μπορεί να ακούσει αυτή τη διδασκαλία.
Η αντοχή σημαίνει να μην εγκαταλείπουμε επειδή κάτι έγινε απλώς δύσκολο.
Δεν σημαίνει να παραμένουμε σε κάθε κατάσταση ανεξάρτητα από το κόστος.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε σχέσεις και κοινότητες.
Η πίστη σε μια ομάδα δεν σημαίνει ότι πρέπει να ανεχόμαστε κακοποίηση.
Η πνευματική παράδοση δεν δικαιολογεί παραβίαση προσωπικών ορίων.
Ο Προστάτης μπορεί να εμφανιστεί ακριβώς ως η δύναμη που λέει ότι η ασφάλεια έχει προτεραιότητα.
Αυτό είναι σημαντικό και στη Wicca.
Ένα coven μπορεί να είναι βαθιά σημαντικό για κάποιον, αλλά παραμένει ανθρώπινη κοινότητα.
Αν εμφανίζονται καταχρηστικές συμπεριφορές, ο σεβασμός στην παράδοση δεν απαιτεί να παραμένουμε σιωπηλοί.
Ο ώριμος Πολεμιστής προστατεύει την ακεραιότητα της κοινότητας ακόμη και όταν αυτό απαιτεί δύσκολες συζητήσεις.
Η σιωπή δεν είναι πάντα ειρήνη.
Μερικές φορές είναι απλώς φόβος σύγκρουσης.
Ο Πολεμιστής γνωρίζει ότι η πραγματική ειρήνη μπορεί να απαιτεί να αντιμετωπιστεί πρώτα ένα πρόβλημα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι επιδιώκει σύγκρουση.
Σημαίνει ότι δεν την αποφεύγει με κάθε κόστος όταν είναι αναγκαία.
Το αρχέτυπο του Προστάτη συνδέεται επίσης με το σπίτι και τον κύκλο.
Όπως είδαμε με τη Μητέρα και την Ιέρεια, ο προστατευμένος χώρος έχει μεγάλη αρχέτυπη σημασία.
Ένας κύκλος ορίζει μέσα και έξω.
Ένα σπίτι έχει τοίχους και πόρτες.
Ένα δάσος έχει όρια οικοσυστήματος.
Η προστασία χρειάζεται καθορισμό.
Αν δεν ξέρουμε τι προστατεύουμε, η ενέργεια διασκορπίζεται.
Αρχέτυπα ο Προστάτης ρωτά: Τι είναι τόσο σημαντικό ώστε αξίζει να βάλω όριο γύρω του;
Αυτό μπορεί να είναι χρόνος.
Μπορεί να είναι υγεία.
Μπορεί να είναι οικογένεια.
Μπορεί να είναι δημιουργικό έργο.
Μπορεί να είναι πνευματική ακεραιότητα.
Η απάντηση διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Αλλά η ερώτηση μας βοηθά να αναγνωρίσουμε τις πραγματικές προτεραιότητες.
Αν λέμε ότι κάτι είναι πολύ σημαντικό αλλά ποτέ δεν διαθέτουμε χρόνο ή ενέργεια για να το προστατεύσουμε, ίσως χρειάζεται να επανεξετάσουμε τις πράξεις μας.
Ο Προστάτης μετατρέπει τις αξίες σε συμπεριφορά.
Αυτό είναι μια από τις βαθύτερες λειτουργίες του.
Οι αξίες χωρίς πράξη παραμένουν ιδέες.
Η προστασία απαιτεί συγκεκριμένες επιλογές.
Ο Πολεμιστής συνδέεται επίσης με την προετοιμασία.
Ο ώριμος Πολεμιστής δεν περιμένει να εμφανιστεί το πρόβλημα πριν σκεφτεί τι θα κάνει.
Η προετοιμασία μειώνει τον πανικό.
Αυτό ισχύει σε πολλές περιοχές της ζωής.
Η γνώση πρώτων βοηθειών, η ύπαρξη σχεδίου σε περίπτωση κινδύνου ή η καλή οργάνωση είναι πραγματικές μορφές προστατευτικής δύναμης.
Δεν είναι θεαματικές.
Αλλά συχνά είναι πιο χρήσιμες από την επίδειξη δύναμης.
Αυτό είναι ακόμη ένα μάθημα του Προστάτη.
Η καλύτερη μάχη μπορεί να είναι εκείνη που δεν χρειάστηκε να γίνει επειδή υπήρξε σωστή πρόληψη.
Η προστασία της φύσης λειτουργεί με παρόμοιο τρόπο.
Είναι πολύ πιο αποτελεσματικό να προστατεύεται ένα οικοσύστημα πριν καταστραφεί παρά να προσπαθούμε αργότερα να αποκαταστήσουμε πλήρως κάτι που χάθηκε.
Ο Πολεμιστής της φύσης δεν χρειάζεται να φαντάζεται τον εαυτό του ως μυθολογικό ήρωα.
Μπορεί να δρα μέσα από υπεύθυνες πραγματικές επιλογές.
Η αρχέτυπη ενέργεια αποκτά αξία όταν μετατρέπεται σε πρακτική.
Ο Προστάτης συνδέεται επίσης με τη φροντίδα των αδύναμων.
Η δύναμη αποκτά ηθικό νόημα όταν δεν χρησιμοποιείται μόνο για τον εαυτό.
Ένας άνθρωπος που έχει μεγαλύτερη δύναμη, γνώση ή εξουσία μπορεί να τη χρησιμοποιήσει για να προστατεύσει κάποιον που έχει λιγότερες δυνατότητες να προστατεύσει τον εαυτό του.
Αυτό όμως πρέπει να γίνεται χωρίς πατερναλισμό.
Ο Προστάτης δεν μετατρέπει τον άλλον σε ανίκανο.
Βοηθά να δημιουργηθούν συνθήκες ώστε να αποκτήσει περισσότερη δική του δύναμη.
Αυτό συνδέεται ξανά με τη Μητέρα.
Η πραγματική προστασία οδηγεί προς αυτονομία.
Η σκιά του Προστάτη είναι ο Σωτήρας που πιστεύει ότι όλοι χρειάζονται εκείνον.
Μπορεί να δημιουργεί προβλήματα για να έχει πάντα κάποιον να «σώσει».
Μπορεί να μην αντέχει να βλέπει άλλους να παίρνουν δικές τους αποφάσεις.
Αυτό είναι κρυφή μορφή ελέγχου.
Ο ώριμος Προστάτης βοηθά όταν χρειάζεται και επιτρέπει στον άλλον να αναλάβει τη ζωή του.
Το αρχέτυπο του Πολεμιστή συνδέεται επίσης με την προσωπική αλήθεια.
Υπάρχουν στιγμές όπου χρειάζεται να πούμε κάτι που γνωρίζουμε ότι μπορεί να μην αρέσει στους άλλους.
Αυτό απαιτεί θάρρος.
Δεν σημαίνει ότι κάθε προσωπική άποψη πρέπει να λέγεται χωρίς ευαισθησία.
Ο Πολεμιστής δεν χρησιμοποιεί την «ειλικρίνεια» σαν δικαιολογία για αγένεια.
Η ώριμη αλήθεια συνδυάζεται με κατάλληλο τρόπο και στιγμή.
Αυτό είναι ξανά στρατηγική.
Το να έχεις δίκιο δεν σημαίνει ότι κάθε τρόπος έκφρασης είναι σωστός.
Η δύναμη της επικοινωνίας χρειάζεται και σοφία.
Ο Πολεμιστής μπορεί επίσης να εμφανιστεί όταν πρέπει να υπερασπιστούμε τον ίδιο μας τον εαυτό απέναντι στη δική μας εσωτερική κριτική.
Υπάρχουν άνθρωποι που μιλούν στον εαυτό τους με τρόπο που δεν θα χρησιμοποιούσαν ποτέ απέναντι σε φίλο.
Κάθε λάθος γίνεται απόδειξη ανικανότητας.
Κάθε αποτυχία μετατρέπεται σε προσωπική καταδίκη.
Ο Προστάτης μπορεί αρχέτυπα να δημιουργήσει εσωτερικό όριο απέναντι σε αυτή τη φωνή.
Δεν σημαίνει ότι αγνοούμε τα λάθη.
Σημαίνει ότι τα εξετάζουμε χωρίς να καταστρέφουμε την αξιοπρέπειά μας.
Η αυτοκριτική μπορεί να είναι χρήσιμη.
Η αυτοκακοποίηση όχι.
Ο ώριμος Πολεμιστής μπορεί να αναγνωρίσει «έκανα λάθος» χωρίς να μετατρέψει τη φράση σε «είμαι άχρηστος».
Αυτή είναι πολύ σημαντική διάκριση.
Η εσωτερική δύναμη περιλαμβάνει την ικανότητα να αντέχουμε την αλήθεια χωρίς να γινόμαστε εχθρός του εαυτού μας.
Ο Πολεμιστής έχει επίσης σχέση με την τελετουργική προστασία στη σύγχρονη Wiccan και witchcraft σκέψη.Πολλές σύγχρονες πρακτικές χρησιμοποιούν συμβολικούς κύκλους, καθαρμούς ή άλλα τελετουργικά ως τρόπους δημιουργίας αίσθησης ορίου και συγκέντρωσης.Οι συγκεκριμένες πρακτικές διαφέρουν σημαντικά ανάμεσα σε μυητική Wicca, εκλεκτική witchcraft και νεότερα διαδικτυακά συστήματα.
Δεν πρέπει να παρουσιάζουμε κάθε σύγχρονο «protection spell» ως παραδοσιακή Wiccan τεχνική.
Αυτό είναι μία ακόμη περίπτωση όπου χρειάζεται ιστορική διάκριση.
Αρχέτυπα όμως η πράξη δημιουργίας ενός προστατευμένου χώρου είναι πανίσχυρη.
Ο άνθρωπος δηλώνει ότι για ένα διάστημα αυτός ο χώρος έχει συγκεκριμένα όρια.
Αυτό μπορεί να έχει έντονη ψυχολογική λειτουργία.
Η τελετουργική πράξη μπορεί να βοηθήσει τον άνθρωπο να συγκεντρωθεί και να αισθανθεί ότι αφήνει προσωρινά έξω από τον χώρο κάποιες καθημερινές ανησυχίες.
Δεν πρέπει όμως να αντιμετωπίζουμε συμβολικές προστασίες σαν υποκατάστατο πραγματικής ασφάλειας.
Ένα τελετουργικό δεν αντικαθιστά κλειδαριά, ιατρική φροντίδα, ασφαλή συμπεριφορά ή άλλες πρακτικές προστασίας όταν αυτές χρειάζονται.
Ο ώριμος Προστάτης χρησιμοποιεί και συμβολικά και πρακτικά μέσα χωρίς να τα μπερδεύει.
Αυτό είναι σημαντικό μάθημα για κάθε μορφή πνευματικότητας.
Η αρχέτυπη εργασία πρέπει να μας βοηθά να βλέπουμε καθαρότερα την πραγματικότητα και όχι να μας απομακρύνει από αυτήν.
Ο Πολεμιστής μπορεί επίσης να συνδεθεί με το στοιχείο της Φωτιάς σε ορισμένα σύγχρονα συμβολικά συστήματα λόγω της σχέσης της Φωτιάς με θέληση, ενέργεια και μεταμόρφωση.
Αυτό όμως είναι συμβολική αντιστοιχία και όχι παγκόσμιος Wiccan κανόνας.
Σε διαφορετικές παραδόσεις οι αντιστοιχίες μπορεί να διαφέρουν.
Η Φωτιά είναι χρήσιμο σύμβολο επειδή χρειάζεται καύσιμο.
Η θέληση επίσης χρειάζεται ενέργεια.
Δεν μπορούμε να απαιτούμε από τον εαυτό μας ατελείωτη δράση χωρίς ανάπαυση.
Αυτό μας επιστρέφει στην ισορροπία.
Ο Πολεμιστής που δεν ξεκουράζεται τελικά χάνει την ικανότητα να προστατεύει.
Η ανάπαυση είναι μέρος της στρατηγικής.
Δεν είναι εγκατάλειψη.
Αυτό είναι σημαντικό επειδή η κουλτούρα του «πάντα δυνατός» μπορεί να γίνει πολύ επιβλαβής.
Ο ώριμος Πολεμιστής δεν προσποιείται ότι δεν κουράζεται.
Αναγνωρίζει πότε χρειάζεται να αποκαταστήσει δυνάμεις.
Αυτό τον συνδέει με τη Μητέρα και τη Γη.
Η δύναμη χρειάζεται ρίζες.
Χωρίς τροφή και ξεκούραση γίνεται προσωρινό ξέσπασμα.
Ο Πολεμιστής μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε προσωπική αρχέτυπη εργασία μέσα από ερωτήσεις.Ποιο όριο χρειάζεται να θέσω αυτή την περίοδο;Ποια μάχη πραγματικά αξίζει την ενέργειά μου;Πού αποφεύγω μια αναγκαία σύγκρουση επειδή φοβάμαι;Πού δημιουργώ σύγκρουση εκεί όπου δεν χρειάζεται;
Μπορούμε επίσης να ρωτήσουμε: Τι προσπαθώ να προστατεύσω;Είναι πραγματικά σημαντικό ή προστατεύω απλώς το εγώ μου;
Αυτή είναι ιδιαίτερα δύσκολη ερώτηση.
Πολλές φορές πιστεύουμε ότι υπερασπιζόμαστε «αρχές» ενώ στην πραγματικότητα προσπαθούμε απλώς να μην παραδεχτούμε ότι κάναμε λάθος.
Ο ώριμος Πολεμιστής πρέπει να μπορεί να διακρίνει την αξιοπρέπεια από τον εγωισμό.
Η αξιοπρέπεια δεν χρειάζεται πάντα να νικήσει.
Ο εγωισμός συχνά χρειάζεται.
Αυτό είναι μεγάλη διαφορά.
Μπορούμε ακόμη να ρωτήσουμε: Πώς συμπεριφέρομαι όταν έχω περισσότερη δύναμη από κάποιον άλλον;Τον προστατεύω, τον αγνοώ ή προσπαθώ να τον ελέγξω;
Ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούμε τη δύναμη αποκαλύπτει την ποιότητα του αρχέτυπου.
Η δύναμη δεν είναι από μόνη της αρετή.
Η χρήση της είναι που αποκτά ηθική σημασία.
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο μάθημα του Πολεμιστή.
Ο Πολεμιστής δεν μας διδάσκει απλώς να γινόμαστε ισχυρότεροι.
Μας αναγκάζει να ρωτήσουμε για ποιο λόγο θέλουμε τη δύναμη.
Αν η απάντηση είναι μόνο «για να ελέγχω περισσότερο», βρισκόμαστε στη σκιά.
Αν η απάντηση περιλαμβάνει προστασία, ευθύνη, όρια και υπηρεσία σε κάτι μεγαλύτερο από το εγώ, το αρχέτυπο αρχίζει να ωριμάζει.
Ο ώριμος Πολεμιστής γνωρίζει ότι δεν χρειάζεται να αποδείξει συνεχώς ότι είναι δυνατός.
Η πραγματική δύναμη συχνά είναι ήσυχη.
Δεν χρειάζεται απειλές.
Δεν χρειάζεται συνεχή επίδειξη.
Υπάρχει όταν έρθει η στιγμή να χρησιμοποιηθεί.
Αυτό τον κάνει πολύ διαφορετικό από τον επιθετικό άνθρωπο.
Η επιθετικότητα συχνά χρειάζεται κοινό.
Η πραγματική σταθερότητα όχι.
Ο Προστάτης στέκεται στη θέση του επειδή κάτι έχει αξία.
Δεν χρειάζεται να αγαπά τη σύγκρουση.
Μπορεί να επιθυμεί ειρήνη και παρ' όλα αυτά να είναι πρόθυμος να υπερασπιστεί τα όρια που κάνουν την ειρήνη δυνατή.
Αυτό είναι το παράδοξο του αρχέτυπου.
Ο αληθινός Πολεμιστής μπορεί να είναι εκείνος που κατανοεί καλύτερα το κόστος της μάχης και για αυτό δεν την επιλέγει εύκολα.
Η πολεμική δύναμη χωρίς αυτή τη γνώση γίνεται ρομαντικοποίηση της σύγκρουσης.
Η ώριμη δύναμη γνωρίζει ότι κάθε πραγματική σύγκρουση αφήνει συνέπειες.
Για αυτό προτιμά την πρόληψη, τη διπλωματία και τα καθαρά όρια όταν είναι αρκετά.
Αλλά όταν απαιτείται πραγματική στάση, δεν εξαφανίζεται από φόβο.
Αυτό είναι το κέντρο του αρχέτυπου.
Να γνωρίζεις πότε να σταθείς.
Να γνωρίζεις γιατί στέκεσαι.
Να γνωρίζεις πόση δύναμη χρειάζεται.
Και να μπορείς να σταματήσεις όταν ο σκοπός έχει επιτευχθεί.
Η τελευταία ικανότητα είναι πολύ σημαντική.
Κάποιος μπορεί να ξεκινήσει μια σύγκρουση για σωστό λόγο και μετά να παρασυρθεί από την ίδια τη δύναμη.
Ο ώριμος Πολεμιστής ξέρει πότε τελειώνει η μάχη.
Δεν χρειάζεται να μετατρέψει τον πρώην αντίπαλο σε αιώνιο εχθρό.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την προσωπική ψυχολογία.
Μπορούμε να παραμένουμε για χρόνια σε κατάσταση άμυνας ακόμη και όταν η αρχική απειλή έχει φύγει.
Το σώμα και το μυαλό μπορεί να συνεχίζουν να συμπεριφέρονται σαν να υπάρχει πόλεμος.
Ο αρχέτυπος Προστάτης χρειάζεται κάποτε να κατεβάσει την ασπίδα.
Η προστασία που δεν σταματά ποτέ μπορεί να γίνει φυλακή.
Αυτό συνδέει τον Πολεμιστή με το επόμενο στάδιο της αρχέτυπης εργασίας: την ανατροπή των σταθερών κανόνων και των βεβαιοτήτων.
Μέχρι τώρα εξετάσαμε μορφές που δημιουργούν, προστατεύουν, διδάσκουν και οργανώνουν.Στο επόμενο κεφάλαιο θα συναντήσουμε μια μορφή που κάνει σχεδόν το αντίθετο: τον Trickster.
Ο Trickster σπάει κανόνες, ανατρέπει βεβαιότητες, γελά με την εξουσία και δημιουργεί χάος.Μερικές φορές καταστρέφει.Μερικές φορές όμως αποκαλύπτει αλήθειες που κανείς άλλος δεν μπορούσε να δείξει.
Στο Κεφάλαιο 15 θα εξετάσουμε το Αρχέτυπο του Trickster, του Ανατροπέα και του Απατεώνα και θα δούμε γιατί το χάος μπορεί ορισμένες φορές να γίνεται δύναμη αλλαγής, αλλά και γιατί η έλλειψη ορίων μπορεί να μετατρέψει την ελευθερία σε καταστροφή.