Κεφάλαιο 3: Τι είναι ο Μοναχικός Wiccan

 

Μοναχικός Wiccan ονομάζεται ο άνθρωπος που ακολουθεί τη Wicca χωρίς να είναι σταθερό μέλος ενός coven. Μελετά, προσεύχεται, διαλογίζεται και γιορτάζει τις εποχές μόνος του, οργανώνοντας την πνευματική του πορεία σύμφωνα με τις ανάγκες και τις πεποιθήσεις του. Η λέξη «μοναχικός» δεν σημαίνει απομονωμένος ή αντικοινωνικός. Περιγράφει απλώς τον τρόπο με τον οποίο ασκείται η συγκεκριμένη θρησκευτική πρακτική.

Ένας μοναχικός Wiccan μπορεί να έχει φίλους με παρόμοια ενδιαφέροντα, να συμμετέχει σε δημόσιες γιορτές, να παρακολουθεί μαθήματα ή να επικοινωνεί με διαδικτυακές κοινότητες. Η διαφορά είναι ότι δεν δεσμεύεται από τους κανόνες και το πρόγραμμα ενός μόνιμου coven. Ακόμη και άνθρωποι που συμμετέχουν σε ομάδες συνήθως διατηρούν παράλληλα μια προσωπική πρακτική στο σπίτι.

Η μοναχική Wicca έγινε περισσότερο γνωστή κατά τις τελευταίες δεκαετίες του εικοστού αιώνα. Αρχικά, μεγάλο μέρος της Wicca οργανωνόταν γύρω από μυητικά covens. Η γνώση μεταδιδόταν από τους εκπαιδευτές στα νέα μέλη και αρκετές τελετές παρέμεναν ιδιωτικές. Με την κυκλοφορία περισσότερων βιβλίων, άνθρωποι που δεν μπορούσαν να βρουν κάποια ομάδα άρχισαν να μελετούν και να δημιουργούν τη δική τους προσωπική πρακτική.

Σήμερα υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους κάποιος μπορεί να επιλέξει τη μοναχική πορεία. Μπορεί να μην υπάρχει coven στην περιοχή του, να μην αισθάνεται έτοιμος να εμπιστευτεί μια ομάδα ή να χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να κατανοήσει τις πεποιθήσεις του. Άλλοι άνθρωποι έχουν οικογενειακές και επαγγελματικές υποχρεώσεις που δεν τους επιτρέπουν να ακολουθούν σταθερό πρόγραμμα συναντήσεων.

Η προσωπική ελευθερία αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της μοναχικής πρακτικής. Ο ασκούμενος αποφασίζει πότε θα μελετήσει, ποιες γιορτές θα τιμήσει και πόσο απλή ή σύνθετη θα είναι η πρακτική του. Μπορεί να αφιερώσει περισσότερο χρόνο σε όσα τον ενδιαφέρουν, όπως η παρατήρηση της φύσης, η μυθολογία, ο διαλογισμός, η οικολογία ή η ιστορία των θρησκειών.

Αυτή η ελευθερία συνοδεύεται από μεγάλη προσωπική ευθύνη. Χωρίς έμπειρο εκπαιδευτή, ο μοναχικός Wiccan πρέπει να εξετάζει προσεκτικά τις πληροφορίες που βρίσκει. Δεν είναι κάθε βιβλίο, ιστοσελίδα ή βίντεο αξιόπιστο. Χρειάζεται να συγκρίνει διαφορετικές πηγές, να αναζητά ιστορικά στοιχεία και να ξεχωρίζει τη θρησκευτική πίστη από την επιστημονική γνώση.

Το πρώτο βήμα μιας μοναχικής πορείας είναι η μελέτη και όχι η αγορά αντικειμένων. Κάποιος μπορεί να ξεκινήσει με ένα τετράδιο, ένα αξιόπιστο βιβλίο και λίγο χρόνο για παρατήρηση της φύσης. Δεν είναι απαραίτητο να διαθέτει ακριβούς κρυστάλλους, τελετουργικά μαχαίρια, ειδικές ενδυμασίες ή πολλά βότανα. Τα αντικείμενα αποκτούν αξία μέσα από τη σημασία που τους δίνει ο άνθρωπος και δεν αποτελούν απόδειξη πνευματικής δύναμης.

Ένα προσωπικό πρόγραμμα μελέτης μπορεί να ξεκινήσει από την ιστορία της Wicca. Στη συνέχεια μπορούν να μελετηθούν οι βασικές πεποιθήσεις, ο Κύκλος του Έτους, οι φάσεις της Σελήνης, τα στοιχεία της φύσης, οι ηθικές αρχές και οι διαφορετικές παραδόσεις. Ο μαθητευόμενος χρειάζεται χρόνο για να καταλάβει ποια στοιχεία τον εκφράζουν και ποια όχι.

Το προσωπικό ημερολόγιο αποτελεί ιδιαίτερα χρήσιμο εργαλείο. Σε αυτό μπορούν να καταγράφονται οι ημερομηνίες των εποχικών αλλαγών, οι σκέψεις, τα όνειρα, τα συναισθήματα και όσα μαθαίνει ο ασκούμενος. Μπορεί επίσης να σημειώνει από ποιο βιβλίο ή ιστοσελίδα προέρχεται κάθε πληροφορία. Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγεται η σύγχυση ανάμεσα σε ιστορικά στοιχεία, προσωπικές εμπειρίες και απόψεις άλλων ανθρώπων.

Το Βιβλίο των Σκιών ενός μοναχικού Wiccan μπορεί να είναι ένα απλό τετράδιο, ένα αρχείο στον υπολογιστή ή ένας οργανωμένος φάκελος. Μπορεί να περιλαμβάνει προσευχές, διαλογισμούς, περιγραφές των Sabbats, προσωπικούς συμβολισμούς και παρατηρήσεις. Δεν χρειάζεται να είναι τέλειο ούτε να μοιάζει με παλιό μαγικό χειρόγραφο. Είναι ένα ζωντανό αρχείο που εξελίσσεται μαζί με τον άνθρωπο.

Ο προσωπικός χώρος πρακτικής μπορεί να είναι πολύ απλός. Ένα μικρό τραπέζι ή ένα καθαρό ράφι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βωμός. Πάνω του μπορούν να τοποθετηθούν ένα λουλούδι, ένα μπολ με νερό, μια πέτρα ή κάποιο αντικείμενο που θυμίζει στον άνθρωπο τη φύση. Όταν στο σπίτι υπάρχουν παιδιά ή ζώα, αποφεύγονται τα αναμμένα κεριά, τα αιχμηρά εργαλεία και τα τοξικά φυτά.

Ο βωμός δεν είναι υποχρεωτικός. Κάποιος μπορεί να ασκεί τη Wicca χωρίς κανένα ιδιαίτερο αντικείμενο. Ένας ήσυχος περίπατος, η φροντίδα ενός φυτού, η παρατήρηση του ουρανού ή λίγα λεπτά συνειδητής αναπνοής μπορούν να αποτελέσουν μέρος της προσωπικής πρακτικής. Το ουσιαστικό στοιχείο είναι η πρόθεση και η σχέση με τη φύση, όχι η εξωτερική εμφάνιση.

Οι οκτώ γιορτές του Κύκλου του Έτους μπορούν να τιμηθούν με απλό τρόπο. Στο Yule ο μοναχικός Wiccan μπορεί να παρατηρήσει τη μεγαλύτερη νύχτα του έτους και να ανάψει με ασφάλεια ένα φως. Στο Ostara μπορεί να φυτέψει σπόρους. Στο Litha μπορεί να περάσει χρόνο στη φύση, ενώ στο Mabon μπορεί να εκφράσει ευγνωμοσύνη για όσα έχει. Στο Samhain μπορεί να θυμηθεί αγαπημένους ανθρώπους που έχουν φύγει από τη ζωή, χωρίς να προσπαθεί να προκαλέσει ή να αποδείξει υπερφυσική επικοινωνία.

Μια προσωπική τελετή δεν χρειάζεται να είναι μεγάλη. Ο ασκούμενος καθαρίζει τον χώρο, ηρεμεί, δηλώνει τον σκοπό του και πραγματοποιεί μια ασφαλή συμβολική πράξη. Μπορεί να διαβάσει ένα κείμενο, να προσφέρει λίγο καθαρό νερό στη γη ή να γράψει κάτι για το οποίο αισθάνεται ευγνωμοσύνη. Μετά ολοκληρώνει την τελετή και καταγράφει την εμπειρία του.

Η μοναχική πρακτική δεν πρέπει να περιλαμβάνει επικίνδυνα πειράματα. Δεν καταναλώνουμε άγνωστα βότανα, αιθέρια έλαια ή νερό μέσα στο οποίο έχουν τοποθετηθεί κρύσταλλοι. Ορισμένα φυτά και πετρώματα μπορούν να απελευθερώσουν τοξικές ουσίες. Δεν αφήνουμε κεριά χωρίς επίβλεψη και δεν ανάβουμε φωτιά σε δάσος ή σε μέρος όπου απαγορεύεται.

Η Wicca δεν αντικαθιστά την ιατρική και την ψυχολογική φροντίδα. Ο διαλογισμός και η προσευχή μπορεί να βοηθούν κάποιον να αισθανθεί ηρεμία, αλλά δεν θεραπεύουν από μόνοι τους μια ασθένεια. Εάν ένας άνθρωπος ακούει φωνές, βλέπει πράγματα που τον τρομάζουν ή πιστεύει ότι μια οντότητα τον απειλεί, χρειάζεται να μιλήσει με έναν γιατρό ή επαγγελματία ψυχικής υγείας. Η αναζήτηση βοήθειας δεν έρχεται σε αντίθεση με την πνευματική πίστη.

Μια δυσκολία της μοναχικής πρακτικής είναι ότι δεν υπάρχει πάντα κάποιος για να διορθώσει λανθασμένες πληροφορίες. Ο ασκούμενος μπορεί να παρασυρθεί από ανθρώπους που παρουσιάζουν φανταστικές ιστορίες ως αρχαίες αλήθειες ή προσπαθούν να πουλήσουν πανάκριβα αντικείμενα και υπηρεσίες. Για αυτό χρειάζεται κριτική σκέψη και έλεγχος των πηγών.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στις διαδικτυακές κοινότητες. Δεν αποκαλύπτουμε διεύθυνση κατοικίας, οικονομικά στοιχεία ή προσωπικές φωτογραφίες σε αγνώστους. Δεν συναντάμε ένα άτομο για πρώτη φορά σε απομονωμένο μέρος. Μια αρχική συνάντηση πρέπει να πραγματοποιείται σε δημόσιο χώρο, ενώ ένας έμπιστος άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει πού βρισκόμαστε.

Ορισμένοι μοναχικοί Wiccans πραγματοποιούν μια προσωπική αφιέρωση. Πρόκειται για μια συμβολική δήλωση ότι επιθυμούν να μελετήσουν και να ακολουθήσουν τη συγκεκριμένη πνευματική πορεία. Η προσωπική αφιέρωση δεν είναι το ίδιο με τη μύηση σε μια κλειστή παράδοση. Δεν δίνει σε κάποιον το δικαίωμα να ισχυρίζεται ότι είναι μυημένος Gardnerian ή Alexandrian Wiccan.

Δεν υπάρχει λόγος να γίνει μια προσωπική αφιέρωση βιαστικά. Ο μαθητευόμενος μπορεί να μελετήσει για αρκετούς μήνες ή περισσότερο πριν αποφασίσει. Μπορεί επίσης να ανακαλύψει ότι ορισμένες ιδέες της Wicca τον ενδιαφέρουν, αλλά δεν επιθυμεί να χαρακτηρίζει τον εαυτό του Wiccan. Η αλλαγή γνώμης είναι φυσιολογικό μέρος της προσωπικής αναζήτησης.

Η μοναχική πορεία μπορεί να είναι ολοκληρωμένη και ουσιαστική. Δεν αποτελεί κατώτερη μορφή Wicca ούτε απλή αναμονή μέχρι να βρεθεί ένα coven. Χρειάζεται συνέπεια, ειλικρίνεια και διάθεση για συνεχή μάθηση. Ο μοναχικός Wiccan είναι ταυτόχρονα μαθητής και υπεύθυνος της προσωπικής του πρακτικής.

Στο επόμενο κεφάλαιο θα συγκρίνουμε αναλυτικά τη μοναχική πορεία με τη συμμετοχή σε coven, ώστε κάθε ενδιαφερόμενος να καταλάβει ποια επιλογή ταιριάζει καλύτερα στον χαρακτήρα, στις ανάγκες και στις συνθήκες της ζωής του.