Κεφάλαιο 18 — Τα Αρχέτυπα μέσα στον Κύκλο του Έτους

 

Ο Κύκλος του Έτους είναι ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους τρόπους με τους οποίους η σύγχρονη Wicca οργανώνει τον ιερό χρόνο.Συνήθως παρουσιάζεται ως ένας ετήσιος κύκλος οκτώ εορτών, γνωστών ως Sabbats, που συνδέονται με εποχιακές μεταβολές, ηλιακά σημεία και αγροτικούς συμβολισμούς.Οι οκτώ γιορτές που εμφανίζονται συχνότερα είναι Samhain, Yule, Imbolc, Ostara, Beltane, Litha, Lughnasadh ή Lammas και Mabon.Χρειάζεται όμως από την αρχή να κάνουμε μια σημαντική ιστορική διάκριση.Η σημερινή ενιαία εικόνα του «Wheel of the Year» ως ολοκληρωμένου συστήματος οκτώ Sabbats είναι χαρακτηριστικό της σύγχρονης Wicca και του νεότερου Paganism.Δεν πρέπει να παρουσιάζεται σαν ένα ενιαίο, αμετάβλητο θρησκευτικό ημερολόγιο που χρησιμοποιούσαν όλοι οι προχριστιανικοί λαοί της Ευρώπης.Ορισμένες από τις γιορτές έχουν ιστορικές ρίζες σε συγκεκριμένες πολιτισμικές παραδόσεις, ενώ η σημερινή σύνδεσή τους σε έναν ενιαίο οκταμερή κύκλο είναι σύγχρονη σύνθεση.Αυτό δεν μειώνει τη θρησκευτική σημασία του συστήματος.Απλώς μας βοηθά να το περιγράφουμε με μεγαλύτερη ιστορική ακρίβεια.Από αρχέτυπη άποψη ο Κύκλος του Έτους είναι ιδιαίτερα ισχυρός επειδή μετατρέπει τις εποχιακές αλλαγές σε χάρτη ανθρώπινης εμπειρίας.Η άνοιξη μπορεί να συμβολίζει αρχή και δυνατότητα.Το καλοκαίρι ανάπτυξη και πληρότητα.Το φθινόπωρο συγκομιδή, αξιολόγηση και αποδέσμευση.Ο χειμώνας ανάπαυση, σκοτάδι και προετοιμασία για έναν νέο κύκλο.Αυτή η ανάγνωση δεν σημαίνει ότι η φύση «σκέφτεται» με ανθρώπινους ψυχολογικούς όρους.Είναι ο άνθρωπος που χρησιμοποιεί τις πραγματικές αλλαγές της φύσης ως συμβολική γλώσσα.Αυτό είναι πολύ σημαντικό.Το αρχέτυπο δεν αντικαθιστά τη φυσική πραγματικότητα.Δημιουργεί σχέση μαζί της.
Ο Κύκλος του Έτους μπορεί να θεωρηθεί σαν μια μεγάλη σπείρα.Κάθε χρόνο επιστρέφουμε σε παρόμοιες εποχιακές στιγμές, αλλά δεν είμαστε πλέον ακριβώς οι ίδιοι άνθρωποι.Έχουμε νέες εμπειρίες, νέες απώλειες, νέες σχέσεις και νέες γνώσεις.Για αυτό η εικόνα της σπείρας είναι συχνά πιο κατάλληλη από έναν τέλειο κλειστό κύκλο.Επιστρέφουμε σε παρόμοιο σημείο, αλλά από άλλη θέση ζωής.Η ίδια γιορτή μπορεί να αποκτήσει εντελώς διαφορετικό νόημα σε διαφορετικό έτος.Ένα Samhain μπορεί να βιωθεί ως περίοδος πένθους.Ένα άλλο ως περίοδος απλής εποχιακής μετάβασης.Ένα Beltane μπορεί να συνδεθεί με δημιουργικότητα.Ένα άλλο με κοινωνική χαρά ή με καμία ιδιαίτερη προσωπική εμπειρία.Δεν χρειάζεται κάθε Sabbat να προκαλεί βαθύ μεταφυσικό γεγονός.Η τελετουργική επανάληψη από μόνη της μπορεί να δημιουργεί αίσθηση συνέχειας και σχέσης με τον χρόνο.
Αρχίζοντας από το Samhain συναντάμε ένα από τα πιο ισχυρά σημεία του ετήσιου κύκλου.Στη σύγχρονη Wiccan πρακτική το Samhain συνδέεται συχνά με το τέλος της συγκομιδής, τους νεκρούς, τους προγόνους, τη μνήμη και την είσοδο στη σκοτεινότερη περίοδο του έτους.Ιστορικά το Samhain προέρχεται από γαελικό εποχιακό πλαίσιο και η σύγχρονη Wiccan χρήση του έχει αναπτυχθεί μέσα από νεότερες Pagan ανασυνθέσεις και τελετουργικές συνθέσεις.Αρχέτυπα το Samhain ταιριάζει έντονα με τη Γηραιά, τη Σκιά, τον Θάνατο και την Κάθοδο.Είναι στιγμή όπου η εξωτερική ανάπτυξη μειώνεται και η προσοχή μπορεί να στραφεί προς ό,τι τελείωσε.Η Γηραιά ρωτά: Τι έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του;Η Σκιά ρωτά: Τι αποφεύγω να δω;Ο Θάνατος ρωτά: Τι δεν μπορώ να κρατήσω για πάντα;
Η σχέση του Samhain με τους προγόνους δημιουργεί και ένα άλλο αρχέτυπο: τη Μνήμη.Οι πρόγονοι δεν είναι μόνο βιολογική γενεαλογία.Σε ευρύτερη συμβολική χρήση μπορεί να είναι άνθρωποι που επηρέασαν μια παράδοση, μια κοινότητα ή τον προσωπικό μας δρόμο.Πρέπει όμως να σεβόμαστε τις διαφορετικές πολιτισμικές παραδόσεις γύρω από τη λατρεία προγόνων και να μην θεωρούμε ότι όλες λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο.Η σύγχρονη Wiccan πρακτική μπορεί να χρησιμοποιεί βωμούς μνήμης, κεριά ή σιωπή, αλλά αυτά δεν αποτελούν καθολική υποχρέωση.Αρχέτυπα το Samhain μας θυμίζει ότι η ζωή μας στηρίζεται πάνω σε πράγματα που υπήρχαν πριν από εμάς.Γλώσσα, γνώση, οικογένεια, πολιτισμός και θρησκευτικές παραδόσεις δεν αρχίζουν από το μηδέν.
Μετά το Samhain έρχεται η περίοδος που οδηγεί στο Yule, δηλαδή στο χειμερινό ηλιοστάσιο.Το Yule συνδέεται στη σύγχρονη Wicca με τη μεγαλύτερη νύχτα και την έναρξη της σταδιακής επιστροφής του φωτός.Αρχέτυπα εδώ εμφανίζεται ένα ιδιαίτερα όμορφο παράδοξο.Το φως αρχίζει να αυξάνεται ακριβώς μέσα στο μεγαλύτερο σκοτάδι.Αυτό δημιουργεί ισχυρή εικόνα ελπίδας.Δεν είναι ακόμη άνοιξη.Δεν υπάρχει ακόμη μεγάλη εξωτερική ανάπτυξη.Υπάρχει μόνο η πρώτη μεταβολή.Αρχέτυπα αυτή είναι η στιγμή της μικρής δυνατότητας που γεννιέται μέσα στο σκοτάδι.
Η Κόρη μπορεί να συνδεθεί με αυτή την ποιότητα, όχι επειδή το Yule είναι «γιορτή της Κόρης» σε κάθε Wiccan παράδοση, αλλά επειδή το αρχέτυπό της εκφράζει αρχή, πιθανότητα και νέο φως.Ο νέος κύκλος δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί.Βρίσκεται στο στάδιο του σπόρου.
Σε ορισμένες Wiccan αφηγήσεις ο Θεός παρουσιάζεται να γεννιέται στο Yule και να μεγαλώνει μαζί με την αύξηση της ηλιακής δύναμης.Αυτό είναι μία από τις σύγχρονες μυθολογικές δομές που χρησιμοποιούνται για να δώσουν προσωπική μορφή στον ετήσιο κύκλο.Δεν αποτελεί καθολικό δόγμα όλων των Wiccans.Σε άλλες ομάδες η θεολογία μπορεί να παρουσιάζεται διαφορετικά ή η εποχή να γιορτάζεται περισσότερο ως ηλιακό σημείο παρά ως συγκεκριμένο θεϊκό δράμα.
Αρχέτυπα το Yule μας διδάσκει ότι η αρχή δεν χρειάζεται να είναι μεγάλη για να είναι πραγματική.Μια μικρή αλλαγή μπορεί να είναι σημαντικότερη από όσο φαίνεται.Η νέα συνήθεια μπορεί να ξεκινήσει με μία μόνο πράξη.Η νέα γνώση με μία ερώτηση.Η επιστροφή της δημιουργικότητας με μία μικρή ιδέα.Αυτό είναι το φως μέσα στο σκοτάδι.
Μετά το Yule έρχεται το Imbolc.Στη σύγχρονη Pagan και Wiccan πρακτική το Imbolc συνδέεται συχνά με τις πρώτες ενδείξεις της άνοιξης, την κάθαρση, τη φωτιά, το νέο ξεκίνημα και σε ορισμένα πλαίσια με την Brigid.Χρειάζεται εδώ ιστορική ακρίβεια.Η Brigid ανήκει στην ιρλανδική παράδοση και δεν πρέπει να μετατρέπεται αυτόματα σε γενική «Wiccan θεά του Imbolc» έξω από το συγκεκριμένο πολιτισμικό πλαίσιο.Ένας σύγχρονος Wiccan μπορεί να την τιμά, αλλά πρέπει να ξεχωρίζει τη σύγχρονη πρακτική του από την ιστορική ιρλανδική θρησκευτική και λαογραφική παράδοση.
Αρχέτυπα το Imbolc ταιριάζει πολύ έντονα με την Κόρη.Η πρώτη αρχή έχει ήδη εμφανιστεί στο Yule, αλλά τώρα αρχίζει να αποκτά λίγο περισσότερη μορφή.Είναι σαν τον σπόρο που αρχίζει να κινείται κάτω από το χώμα.Δεν βλέπουμε ακόμη μεγάλη ανάπτυξη, αλλά κάτι έχει ξεκινήσει.Το αρχέτυπο εδώ είναι η προετοιμασία.
Η προετοιμασία είναι σημαντική επειδή πολλές φορές θέλουμε να περάσουμε κατευθείαν από την επιθυμία στο αποτέλεσμα.Η φύση όμως δείχνει ενδιάμεσα στάδια.Υπάρχει χρόνος πριν από την άνθηση.Αρχέτυπα το Imbolc μπορεί να μας ρωτήσει: Τι χρειάζεται καθάρισμα;Τι χρειάζεται προετοιμασία;Τι μικρό πράγμα πρέπει να κάνω τώρα ώστε κάτι μεγαλύτερο να μπορεί να εμφανιστεί αργότερα;
Αυτό συνδέει την Κόρη με τον Πολεμιστή.Η Κόρη βλέπει τη δυνατότητα.Ο Πολεμιστής ξεκινά την πράξη.
Η έννοια της κάθαρσης είναι επίσης σημαντική.Σε σύγχρονες Wiccan πρακτικές μπορεί να χρησιμοποιούνται καθαρισμοί χώρου ή συμβολικές τελετουργίες.Πρέπει όμως να ξεχωρίζουμε την τελετουργική κάθαρση από πραγματική υγιεινή, ασφάλεια ή ιατρική φροντίδα.Το συμβολικό καθάρισμα μπορεί να βοηθά κάποιον να σηματοδοτήσει μια νέα αρχή.Δεν αντικαθιστά πρακτική καθαριότητα ή άλλες πραγματικές ανάγκες.
Μετά το Imbolc έρχεται το Ostara, όνομα που χρησιμοποιείται ευρέως στη σύγχρονη Wicca για την εαρινή ισημερία.Η ιστορία του συγκεκριμένου ονόματος και των συνδέσεών του είναι πιο σύνθετη από ό,τι παρουσιάζεται συχνά στο διαδίκτυο, οπότε δεν πρέπει να θεωρούμε κάθε δημοφιλή ιστορία γύρω από «αρχαία θεά Ostara» ως πλήρως τεκμηριωμένο ιστορικό γεγονός.Στη σύγχρονη Wiccan χρήση όμως η εαρινή ισημερία συνδέεται συχνά με ισορροπία, ανάπτυξη, αυξανόμενο φως και νέα ζωή.
Αρχέτυπα το Ostara είναι η στιγμή όπου η Κόρη αρχίζει να γίνεται περισσότερο ορατή στον κόσμο.Η δυνατότητα δεν βρίσκεται πλέον μόνο στο σκοτάδι ή κάτω από το έδαφος.Η ανάπτυξη εμφανίζεται εξωτερικά.
Το αρχέτυπο της ισορροπίας είναι επίσης πολύ ισχυρό επειδή η ισημερία συμβολικά τοποθετεί ημέρα και νύχτα σε σχετική ισορροπία.Αυτό δημιουργεί μια εξαιρετική εικόνα για τη σχέση ανάμεσα σε φως και Σκιά.
Η ισορροπία δεν σημαίνει ότι πρέπει να έχουμε ακριβώς ίση ποσότητα όλων των χαρακτηριστικών.Δεν είναι μαθηματικός κανόνας της ψυχής.Σημαίνει περισσότερο ότι καμία πλευρά δεν πρέπει να αγνοείται πλήρως.
Η ανάπτυξη χωρίς ανάπαυση οδηγεί σε εξάντληση.Η δράση χωρίς σκέψη οδηγεί σε λάθη.Η σκέψη χωρίς δράση οδηγεί σε στασιμότητα.
Η ισημερία μπορεί επομένως να λειτουργήσει σαν συμβολική υπενθύμιση ισορροπίας ανάμεσα σε αντιθέσεις.
Αυτό μας συνδέει ξανά με τον Jung και την ιδέα ότι η ψυχική ολότητα δεν επιτυγχάνεται με εξάλειψη των αντιθέσεων αλλά με περισσότερο συνειδητή σχέση μαζί τους.
Μετά έρχεται το Beltane.Στη σύγχρονη Wicca και Pagan πρακτική το Beltane συνδέεται συχνά με φωτιά, γονιμότητα, ένωση, χαρά, αισθησιασμό, δημιουργικότητα και αυξανόμενη δύναμη της ζωής.Ιστορικά έχει ρίζες σε γαελικές εποχιακές παραδόσεις, αλλά η σημερινή Wiccan τελετουργική μορφή είναι νεότερη σύνθεση.
Αρχέτυπα το Beltane εκφράζει τη μετάβαση από τη δυνατότητα στην έντονη ζωτική ενέργεια.Η Κόρη δεν είναι πλέον μόνο δυνατότητα.Η Μητέρα αρχίζει να εμφανίζεται ως δημιουργική δύναμη.
Η έννοια της γονιμότητας εδώ πρέπει να ερμηνεύεται ευρύτερα από τη βιολογική αναπαραγωγή.Μπορεί να σημαίνει δημιουργικότητα, έργο, σχέσεις, κοινότητα ή γενικότερη δύναμη ανάπτυξης.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό ώστε να μην περιορίζουμε το αρχέτυπο σε συγκεκριμένο φύλο, ηλικία ή σωματική δυνατότητα.
Το Beltane συνδέεται συχνά και με σεξουαλικό συμβολισμό.Σε μια ώριμη σύγχρονη ανάγνωση η σεξουαλικότητα χρειάζεται πάντα να συνδέεται με συναίνεση, όρια και υπευθυνότητα.Η θρησκευτική συμβολική της γονιμότητας δεν αποτελεί δικαιολογία για πίεση ή παραβίαση άλλων ανθρώπων.
Η πραγματική ελευθερία χρειάζεται συναίνεση.
Αρχέτυπα το Beltane μπορεί να εκφράζει δημιουργική ένωση.Δύο διαφορετικές δυνάμεις συναντώνται και δημιουργούν κάτι που πριν δεν υπήρχε.Αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ψυχολογικά για να συμβολίσει συνεργασία.
Μια ιδέα συναντά πειθαρχία.
Η φαντασία συναντά τεχνική.
Η επιθυμία συναντά πράξη.
Η Κόρη συναντά τη Μητέρα.
Η δημιουργία αρχίζει να αποκτά σώμα.
Ο επόμενος μεγάλος σταθμός είναι το Litha, το θερινό ηλιοστάσιο.Το όνομα Litha χρησιμοποιείται ευρέως στη σύγχρονη Paganism, αλλά η ακριβής ιστορία της σημερινής χρήσης χρειάζεται και πάλι να διαχωρίζεται από παλαιότερες ευρωπαϊκές θερινές παραδόσεις.Στη σύγχρονη Wiccan πρακτική το θερινό ηλιοστάσιο συμβολίζει συχνά τη μέγιστη δύναμη του φωτός.
Αρχέτυπα εδώ η Μητέρα βρίσκεται στην πλήρη δημιουργική της δύναμη.Το έργο αναπτύσσεται.Η φύση παρουσιάζεται συμβολικά γεμάτη ζωή.Η δύναμη βρίσκεται στην κορύφωσή της.
Αλλά το θερινό ηλιοστάσιο περιέχει και ένα μεγάλο παράδοξο.Από τη στιγμή της μεγαλύτερης ημέρας, οι ημέρες αρχίζουν σταδιακά να μικραίνουν.
Μέσα στην κορύφωση υπάρχει ήδη η αρχή της μείωσης.
Αυτό είναι εξαιρετικά βαθύ αρχέτυπο μάθημα.
Κάθε κορυφή περιέχει την αρχή της αλλαγής.
Η δύναμη δεν παραμένει για πάντα στο μέγιστο.
Η επιτυχία δεν σταματά τον χρόνο.
Η νεότητα δεν σταματά τη γήρανση.
Η ακμή δεν ακυρώνει την επόμενη φάση.
Η Μητέρα λοιπόν ήδη περιέχει μέσα της τη Γηραιά.
Αυτό είναι μια από τις πιο σημαντικές εικόνες του Κύκλου του Έτους.
Δεν υπάρχουν απόλυτα απομονωμένα στάδια.
Κάθε στάδιο περιέχει τον σπόρο του επόμενου.
Η Κόρη περιέχει τη Μητέρα.
Η Μητέρα περιέχει τη Γηραιά.
Η Γηραιά περιέχει τη νέα Κόρη.
Αυτός είναι ο πραγματικός συμβολικός κύκλος.
Το Litha μπορεί να μας ρωτήσει: Τι βρίσκεται τώρα στην κορύφωσή του;Τι χρειάζεται να απολαύσω πριν αλλάξει;Πού θεωρώ λανθασμένα ότι μια καλή κατάσταση πρέπει να διαρκέσει ακριβώς έτσι για πάντα;
Αυτές οι ερωτήσεις δεν δημιουργούν απαισιοδοξία.
Μπορούν να δημιουργήσουν μεγαλύτερη εκτίμηση του παρόντος.
Αν γνωρίζουμε ότι κάτι δεν είναι μόνιμο, μπορεί να το ζούμε πιο συνειδητά.
Αυτό είναι μάθημα της Γηραιάς που εμφανίζεται μέσα στο καλοκαίρι.
Μετά έρχεται το Lughnasadh ή Lammas.Οι δύο όροι έχουν διαφορετικές ιστορικές ρίζες και δεν είναι απόλυτα ταυτόσημοι, παρότι στη σύγχρονη Pagan πρακτική συχνά χρησιμοποιούνται για το ίδιο περίπου εποχιακό σημείο στις αρχές Αυγούστου.Το Lughnasadh έχει γαελικό πολιτισμικό πλαίσιο, ενώ το Lammas προέρχεται από διαφορετική αγγλική χριστιανική και αγροτική ιστορία.Η σύγχρονη Wicca συχνά τα συνδέει με την πρώτη συγκομιδή.
Αρχέτυπα εδώ εμφανίζεται το θέμα της ανταμοιβής και του κόστους.
Τι απέδωσε καρπό;
Τι δεν απέδωσε;
Πού επένδυσα χρόνο και ενέργεια;
Η συγκομιδή είναι η στιγμή όπου οι προηγούμενες επιλογές γίνονται ορατές.
Ο σπόρος που δεν φυτεύτηκε δεν μπορεί να θεριστεί.
Αυτό κάνει το Lughnasadh ισχυρό αρχέτυπο ευθύνης.
Δεν είναι όλα τα αποτελέσματα πλήρως μέσα στον έλεγχό μας.Ο καιρός, η τύχη και πολλές εξωτερικές συνθήκες επηρεάζουν την πραγματική συγκομιδή.
Αλλά ο άνθρωπος μπορεί να εξετάσει τι ήταν πραγματικά δική του επιλογή.
Αρχέτυπα αυτό συνδέει τη Μητέρα με τον Πολεμιστή και τη Γηραιά.
Η Μητέρα καλλιέργησε.
Ο Πολεμιστής επέμεινε.
Η Γηραιά αρχίζει να αξιολογεί το αποτέλεσμα.
Η συγκομιδή συνδέεται επίσης με την ευγνωμοσύνη.Η ευγνωμοσύνη δεν σημαίνει ότι όλα είναι τέλεια.Μπορεί να σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε τι έχουμε χωρίς να αγνοούμε τι λείπει.
Αυτό είναι πιο ώριμο από την αναγκαστική θετικότητα.
Μπορούμε να είμαστε ευγνώμονες για ένα πράγμα και ταυτόχρονα να πενθούμε για άλλο.
Η ανθρώπινη ψυχή μπορεί να κρατά αντιφατικά συναισθήματα.
Η αρχέτυπη συγκομιδή το επιτρέπει.
Στη συνέχεια έρχεται το Mabon, όνομα που χρησιμοποιείται ευρέως στη σύγχρονη Wicca για τη φθινοπωρινή ισημερία.Η χρήση του ονόματος Mabon ως ονομασίας της συγκεκριμένης γιορτής είναι σύγχρονη και δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως αρχαία καθολική ονομασία της φθινοπωρινής ισημερίας.Αυτό είναι ένα από τα πιο καθαρά παραδείγματα όπου η σύγχρονη Pagan δημιουργία συχνά παρουσιάζεται λανθασμένα ως πανάρχαια παράδοση.
Η σύγχρονη γιορτή μπορεί παρ' όλα αυτά να έχει πραγματική θρησκευτική σημασία.
Αρχέτυπα το φθινοπωρινό σημείο συνδέεται με δεύτερη συγκομιδή, ισορροπία, ευγνωμοσύνη και προετοιμασία για την κάθοδο προς το σκοτεινότερο μέρος του έτους.
Εδώ η Γηραιά αρχίζει να γίνεται περισσότερο εμφανής.
Δεν χρειάζεται πλέον να αναπτυχθούν όλα.
Χρειάζεται να επιλεγεί τι θα κρατηθεί.
Αυτό είναι το αρχέτυπο της επιλογής.
Τι αξίζει να αποθηκευτεί για τον χειμώνα;
Τι πρέπει να αφεθεί;
Αρχέτυπα αυτό μπορεί να αφορά γνώσεις, συνήθειες, αντικείμενα, σχέσεις ή προτεραιότητες.
Η επιλογή έχει σχέση με περιορισμό.
Δεν μπορούμε να κρατήσουμε τα πάντα.
Αυτό είναι δύσκολο επειδή η σύγχρονη κουλτούρα συχνά παρουσιάζει την ανάπτυξη ως συνεχή συσσώρευση.
Περισσότερα πράγματα.
Περισσότερες υποχρεώσεις.
Περισσότεροι στόχοι.
Η φθινοπωρινή αρχέτυπη σοφία λέει ότι μερικές φορές η ανάπτυξη απαιτεί αφαίρεση.
Η Γηραιά αρχίζει να κλαδεύει.
Το Mabon μπορεί επομένως να χρησιμοποιηθεί ως περίοδος αξιολόγησης.
Τι πραγματικά χρειάζομαι να μεταφέρω στον επόμενο κύκλο;
Τι μόνο καταλαμβάνει χώρο;
Αυτό μας οδηγεί ξανά στο Samhain και ο κύκλος ολοκληρώνεται.
Τώρα όμως βλέπουμε ότι το Samhain δεν είναι απλώς «γιορτή θανάτου».
Είναι αποτέλεσμα ολόκληρης της διαδικασίας.
Η αρχή έγινε στο Yule.
Η δυνατότητα προετοιμάστηκε στο Imbolc.
Η ανάπτυξη εμφανίστηκε στο Ostara.
Η δημιουργική ένωση κορυφώθηκε στο Beltane.
Η δύναμη έφτασε στην πληρότητα στο Litha.
Η πρώτη συγκομιδή εμφανίστηκε στο Lughnasadh.
Η αξιολόγηση και η αποθήκευση συνεχίστηκαν στο Mabon.
Το Samhain ολοκληρώνει και αποδεσμεύει.
Και από το σκοτάδι του Samhain περνάμε ξανά προς το Yule.
Αυτό είναι αρχέτυπα εξαιρετικά ισχυρό.
Ο Κύκλος του Έτους γίνεται ένας χάρτης δημιουργίας.
Αρχή.
Ανάπτυξη.
Κορύφωση.
Συγκομιδή.
Αποδέσμευση.
Ανάπαυση.
Νέα αρχή.
Αυτό το μοτίβο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πολλά πράγματα χωρίς να ισχυριζόμαστε ότι κάθε ανθρώπινη εμπειρία ακολουθεί τέλεια το ημερολόγιο.
Ένα δημιουργικό έργο μπορεί να έχει δικό του «χειμώνα» μέσα στο καλοκαίρι.
Μια νέα σχέση μπορεί να ξεκινήσει τον Νοέμβριο.
Η πραγματική ζωή δεν υποχρεούται να ακολουθεί εποχιακό ψυχολογικό σενάριο.
Ο Κύκλος λειτουργεί καλύτερα ως συμβολικός καθρέφτης και όχι ως κανόνας.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Αν κάποιος αισθάνεται θλίψη την άνοιξη, δεν σημαίνει ότι «είναι εκτός κύκλου».
Αν κάποιος δεν αισθάνεται ενέργεια στο Beltane, δεν έχει αποτύχει πνευματικά.
Οι εποχές μπορούν να προσφέρουν πλαίσιο αλλά όχι να επιβάλλουν συναίσθημα.
Η ώριμη πνευματικότητα δεν υποχρεώνει τον άνθρωπο να αισθάνεται αυτό που «πρέπει» σύμφωνα με το ημερολόγιο.
Αντίθετα, μπορεί να ρωτήσει τι πραγματικά συμβαίνει.
Αυτό είναι περισσότερο γιουνγκιανό από το να επιβάλλουμε έτοιμη ερμηνεία.
Ο Κύκλος του Έτους μπορεί επίσης να βοηθήσει στην κατανόηση των αρχέτυπων ως δυναμικών και όχι στατικών.
Η Κόρη δεν είναι μόνιμη ταυτότητα.
Η Μητέρα δεν είναι μόνιμη ταυτότητα.
Η Γηραιά δεν είναι μόνιμη ταυτότητα.
Ο Πολεμιστής, ο Trickster και η Μάγισσα επίσης μπορούν να εμφανίζονται σε διαφορετικές φάσεις.
Τα αρχέτυπα είναι περισσότερο λειτουργίες παρά κουτιά.
Ένας άνθρωπος μπορεί να χρειάζεται την Κόρη όταν ξεκινά κάτι.
Τη Μητέρα όταν το καλλιεργεί.
Τον Πολεμιστή όταν χρειάζεται να το προστατεύσει.
Τον Trickster όταν χρειάζεται να αλλάξει μέθοδο.
Τη Γηραιά όταν πρέπει να αξιολογήσει τι έμαθε.
Τη Σκιά όταν εμφανίζονται κρυμμένα κίνητρα.
Ο Κύκλος δείχνει πώς αυτές οι λειτουργίες μπορούν να συνεργάζονται.
Μπορούμε να το δούμε σαν θεατρική σκηνή όπου διαφορετικά αρχέτυπα εμφανίζονται ανάλογα με το στάδιο της ιστορίας.
Κανένα δεν είναι ολόκληρη η ψυχή.
Όλα αποτελούν διαφορετικούς τρόπους να κατανοούμε εμπειρίες.
Αυτό μας προστατεύει από μια συχνή παγίδα της αρχέτυπης σκέψης: να αρχίσουμε να λέμε «εγώ είμαι η Μάγισσα» ή «εγώ είμαι ο Πολεμιστής» σαν να ήταν μόνιμη απόλυτη ταυτότητα.
Πιο χρήσιμο είναι να ρωτάμε: Ποια αρχέτυπη λειτουργία είναι ενεργή τώρα;
Αυτή η διατύπωση επιτρέπει κίνηση.
Και η κίνηση είναι η ουσία του Κύκλου.
Ο Κύκλος του Έτους μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να κατανοήσουμε τη σχέση ανάμεσα στην εξωτερική φύση και στην εσωτερική εμπειρία.
Η σύγχρονη Wicca συχνά τονίζει ότι ο άνθρωπος είναι μέρος της φύσης.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η ψυχολογία μας πρέπει να μιμείται μηχανικά το κλίμα.
Σημαίνει περισσότερο ότι μπορούμε να παρατηρούμε τον φυσικό κόσμο και να αναπτύσσουμε μεγαλύτερη αίσθηση χρόνου, αλλαγής και εξάρτησης από οικοσυστήματα.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην εποχή της τεχνολογίας.
Η καθημερινή ζωή μπορεί να κάνει όλες τις εποχές να μοιάζουν μεταξύ τους.
Έχουμε τεχνητό φως, θέρμανση, ψύξη και τροφές εκτός εποχής.
Ο Κύκλος του Έτους μπορεί να επαναφέρει προσοχή στις πραγματικές αλλαγές του τόπου όπου ζούμε.
Αυτό όμως σημαίνει ότι χρειάζεται να παρατηρούμε τη δική μας περιοχή και όχι μόνο να αντιγράφουμε εικόνες από βιβλία άλλων χωρών.
Η άνοιξη στην Κρήτη δεν είναι ίδια με την άνοιξη στη Σκωτία.
Η εποχιακή εμπειρία του τόπου έχει σημασία.
Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό για μια φύση-κεντρική πνευματικότητα.
Αν γιορτάζουμε «χειμερινό χιόνι» σε τόπο όπου δεν υπάρχει καθόλου χιόνι, ίσως αξίζει να δούμε τι πραγματικά συμβαίνει γύρω μας.
Ποια φυτά ανθίζουν;
Πότε έρχονται οι βροχές;
Πότε ξεραίνεται η γη;
Πότε αλλάζει το φως;
Η τοπική παρατήρηση μπορεί να κάνει τον Κύκλο πολύ πιο ουσιαστικό.
Δεν χρειάζεται να εγκαταλείψουμε τις παραδοσιακές Wiccan ονομασίες.
Μπορούμε όμως να τις συνδέσουμε με πραγματική οικολογική γνώση.
Αυτό δημιουργεί βαθύτερη σχέση με τη φύση.
Ο Κύκλος του Έτους μπορεί επίσης να βοηθήσει στην ανάπτυξη τελετουργικής συνέπειας.
Ο άνθρωπος που επιστρέφει σε συγκεκριμένες εορτές κάθε χρόνο δημιουργεί σημεία αναφοράς.
Μπορεί να κοιτάξει παλιό ημερολόγιο και να δει τι σκεφτόταν στο προηγούμενο Samhain.
Μπορεί να συγκρίνει στόχους από το Imbolc με τη συγκομιδή του Lughnasadh.
Αυτό δημιουργεί προσωπική ιστορία.
Η τελετουργία γίνεται μέσο μέτρησης χρόνου όχι μόνο με ημερομηνίες αλλά και με νόημα.
Η επανάληψη μπορεί να είναι πολύ ισχυρή.
Δεν χρειάζεται κάθε χρόνο να εφευρίσκουμε νέα τελετουργία.
Μερικές φορές η ίδια απλή πράξη αποκτά μεγαλύτερο βάθος επειδή επαναλαμβάνεται για χρόνια.
Αυτό είναι μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στην παράδοση και στη συνεχή αναζήτηση νέας εντύπωσης.
Ο Trickster αγαπά το νέο.
Η παράδοση αγαπά την επανάληψη.
Η ώριμη πρακτική μπορεί να χρειάζεται και τα δύο.
Ορισμένα στοιχεία μένουν σταθερά ώστε να υπάρχει συνέχεια.
Άλλα αλλάζουν ώστε να υπάρχει ζωή.
Αυτό είναι ο Κύκλος.
Στη σύγχρονη Wicca μπορούμε επίσης να συναντήσουμε μυθολογικές αφηγήσεις γύρω από τον Θεό και τη Θεά που ακολουθούν τον ετήσιο κύκλο.Για παράδειγμα, ο Θεός μπορεί να γεννιέται τον χειμώνα, να μεγαλώνει την άνοιξη, να ενώνεται με τη Θεά, να φτάνει στην πληρότητα, να πεθαίνει ή να θυσιάζεται και να επιστρέφει στον επόμενο κύκλο.Η Θεά μπορεί να παρουσιάζεται ως Κόρη, Μητέρα και Γηραιά μέσα στις εποχές.
Αυτές οι ιστορίες είναι πολύ χρήσιμες αρχέτυπα αλλά δεν αποτελούν ενιαία αρχαία ευρωπαϊκή μυθολογία ούτε υποχρεωτικό δόγμα όλων των Wiccan παραδόσεων.
Αυτό είναι απαραίτητο να το θυμόμαστε.
Η σύγχρονη θρησκεία μπορεί να δημιουργεί μυθολογική σύνθεση.
Το πρόβλημα αρχίζει μόνο όταν η σύγχρονη σύνθεση παρουσιάζεται ως ιστορικό γεγονός χιλιάδων ετών.
Η ακρίβεια δεν αφαιρεί δύναμη από τον μύθο.
Μας επιτρέπει να γνωρίζουμε σε ποιο επίπεδο μιλάμε.
Αρχέτυπα ο ετήσιος θεϊκός μύθος μπορεί να λειτουργήσει σαν καθρέφτης του ανθρώπινου κύκλου.
Γέννηση.
Νεότητα.
Δημιουργία.
Ακμή.
Γήρανση.
Θάνατος.
Μνήμη.
Νέα γενιά.
Αλλά και εδώ δεν χρειάζεται να περιορίσουμε το σύμβολο σε βιολογικά στάδια.
Ένας άνθρωπος μπορεί να βιώσει πολλές «ανοίξεις» και «χειμώνες» μέσα στην ίδια ζωή.
Μπορεί να αλλάξει επάγγελμα.
Να ξεκινήσει νέα τέχνη.
Να χάσει παλιά ταυτότητα.
Να δημιουργήσει νέα κοινότητα.
Το αρχέτυπο λειτουργεί σε πολλαπλά επίπεδα.
Ένα από τα πιο χρήσιμα προσωπικά εργαλεία είναι να χρησιμοποιήσουμε τον Κύκλο σαν σειρά ερωτήσεων.
Στο Samhain: Τι χρειάζεται να τελειώσει;
Στο Yule: Ποιο μικρό νέο φως εμφανίζεται;
Στο Imbolc: Τι χρειάζεται προετοιμασία;
Στο Ostara: Τι αρχίζει να αναπτύσσεται;
Στο Beltane: Πού υπάρχει δημιουργική ένωση και ζωτικότητα;
Στο Litha: Τι βρίσκεται σε πληρότητα;
Στο Lughnasadh: Τι καρπό έδωσε η προσπάθειά μου;
Στο Mabon: Τι κρατώ και τι αφήνω;
Αυτές οι ερωτήσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ημερολόγιο ή τελετουργικό στοχασμό.
Δεν αποτελούν υποχρεωτικό Wiccan πρόγραμμα.
Είναι σύγχρονο εργαλείο αρχέτυπης αυτοπαρατήρησης.
Η χρήση τους μπορεί να είναι απλή.
Δεν χρειάζεται περίπλοκος βωμός.
Ένα σημειωματάριο μπορεί να είναι αρκετό.
Η τελετουργία μπορεί να προσθέσει συμβολικό βάθος, αλλά η αξία βρίσκεται στην πραγματική σκέψη.
Αυτό είναι σημαντικό επειδή η σύγχρονη witchcraft μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε κατανάλωση αντικειμένων.
Κεριά, κρύσταλλοι, διακοσμήσεις και εργαλεία μπορούν να είναι όμορφα.
Δεν είναι όμως αυτά που δημιουργούν από μόνα τους βάθος.
Η πραγματική σχέση με τον Κύκλο απαιτεί παρατήρηση, χρόνο και επανάληψη.
Αυτό είναι πολύ περισσότερο έργο της Μητέρας και της Γηραιάς παρά της αγοράς αντικειμένων.
Ο Κύκλος του Έτους μας βοηθά επίσης να καταλάβουμε ότι δεν υπάρχει μία μόνιμη ιδανική κατάσταση.
Δεν χρειάζεται να είμαστε πάντα σε «άνοιξη».
Η σύγχρονη κουλτούρα συχνά εξιδανικεύει τη συνεχή ανάπτυξη.
Πρέπει πάντα να βελτιωνόμαστε, να παράγουμε και να επεκτεινόμαστε.
Η φύση δεν λειτουργεί έτσι.
Υπάρχουν περίοδοι ανάπτυξης και περίοδοι μείωσης.
Υπάρχουν περίοδοι ανθοφορίας και περίοδοι σπόρου.
Αρχέτυπα αυτό μπορεί να είναι πολύ απελευθερωτικό.
Η ανάπαυση δεν είναι αποτυχία.
Η ολοκλήρωση δεν είναι αποτυχία.
Η αλλαγή κατεύθυνσης δεν είναι πάντα αποτυχία.
Η Γηραιά έχει θέση στον κύκλο όσο και η Κόρη.
Αυτό είναι ίσως ένα από τα πιο σημαντικά διδάγματα του Wheel of the Year.
Ο πολιτισμός μπορεί να προτιμά μία φάση.
Η φύση χρειάζεται όλες.
Το ίδιο συμβαίνει και με τα αρχέτυπα.
Δεν χρειαζόμαστε μόνο δημιουργία.
Χρειαζόμαστε όρια.
Δεν χρειαζόμαστε μόνο δύναμη.
Χρειαζόμαστε σοφία.
Δεν χρειαζόμαστε μόνο φως.
Χρειαζόμαστε ικανότητα να βλέπουμε τη Σκιά.
Δεν χρειαζόμαστε μόνο τάξη.
Χρειαζόμαστε και τον Trickster όταν η τάξη γίνεται νεκρή.
Αυτό είναι το βαθύτερο αρχέτυπο νόημα του Κύκλου.
Η ψυχική ζωή είναι κίνηση ανάμεσα σε διαφορετικές ανάγκες.
Η ωριμότητα δεν βρίσκεται στο να διαλέξουμε μία για πάντα.
Βρίσκεται στο να καταλαβαίνουμε ποια χρειάζεται η στιγμή.
Αυτό κάνει τον Κύκλο του Έτους περισσότερο από ημερολόγιο εορτών.
Μπορεί να γίνει χάρτης αλλαγής.
Όχι επειδή προβλέπει τη ζωή.
Αλλά επειδή μας δίνει γλώσσα για να μιλήσουμε για αρχές, κορυφώσεις, συγκομιδές και τέλη.
Η γλώσσα αυτή μπορεί να μας βοηθήσει να ζούμε τον χρόνο περισσότερο συνειδητά.
Και ίσως αυτό είναι μία από τις μεγαλύτερες θρησκευτικές λειτουργίες του ετήσιου κύκλου.
Να μας θυμίζει ότι ο χρόνος δεν είναι μόνο αριθμός στο ημερολόγιο.
Είναι εμπειρία.
Είναι εποχές.
Είναι αλλαγή.
Είναι μνήμη.
Είναι επανάληψη.
Και μέσα σε κάθε επανάληψη υπάρχει κάτι νέο.
Στο επόμενο κεφάλαιο θα εξετάσουμε πώς τα αρχέτυπα μπορούν να χρησιμοποιούνται μέσα σε τελετουργία, διαλογισμό και όνειρα.Θα δούμε πώς λειτουργεί η ενεργή φαντασία, πώς ένα σύμβολο μπορεί να χρησιμοποιηθεί χωρίς να μετατρέπεται σε απόλυτη υπερφυσική απόδειξη και γιατί τα όνειρα χρειάζονται προσωπικό πλαίσιο αντί για απλοϊκά «λεξικά συμβόλων».